Acura RDX: de vergeten alleskunner die je niet op je radar had

De Acura RDX uit 2018 is een studie in ingetogen brutaliteit. De diamantachtige grille is niet subtiel, maar het ontwerp is strak en hoekig, zonder de overdreven chroom- en lijnenspel van sommige concurrenten. Hij staat laag op zijn wielen, wat hem een sportieve uitstraling geeft, maar de proporties zijn nog steeds typisch SUV: hoog en breed.

Het interieur maakt meteen een degelijke indruk, maar niet de overdreven luxe die je in een Duitse concurrent zou vinden. De materialen zijn goed, maar niet bijzonder. Het is een functioneel, overzichtelijk geheel dat je niet snel zal afleiden. De eerste indruk is die van een auto die is ontworpen door ingenieurs, niet door marketeers.

Op basis van de cijfers – 275 pk, 380 Nm en vierwielaandrijving – kun je verwachten dat de RDX een serieuze grip heeft. Het SH-AWD-systeem van Acura staat erom bekend het vermogen niet alleen tussen de assen te verdelen, maar ook actief tussen de achterwielen. Dat belooft een speels bochtengedrag, iets wat je niet snel associeert met een gezins-SUV.

De 10-traps automaat is een interessant beest. Met zoveel verzetten heeft hij altijd de juiste versnelling paraat, maar het kan ook schakelgrage nerveusheid opleveren. Het onderstel is vermoedelijk aan de stevige kant, gezien de sportieve pretenties. In de stad zal hij waarschijnlijk wat hobbels doorgeven, maar op de snelweg moet hij stabiel en rustig aanvoelen.

De enige motor is een 2.0-liter viercilinder turbobenzine met 275 pk en 380 Nm. Dat is een pittige basis, waarmee je met 73% van de concurrentie kunt meekomen op vermogen. Het koppel is met 61% iets minder indrukwekkend, maar nog altijd ruim voldoende voor vlot inhalen en soepel optrekken.

De 10-traps automaat is een technisch hoogstandje, maar ook een teken van de tijd. Waar merken als BMW en VW overschakelen op 8-traps of dubbele koppelingsbakken, kiest Acura voor een traditionele automaat met veel verzetten. Dat betekent waarschijnlijk een vlotte, maar niet altijd even directe reactie. De acceleratie zal zeker niet teleurstellen, maar de motor moet wel hard werken om dit gewicht in beweging te krijgen.

Een diesel of hybride is er niet. Dit is een pure benzine-SUV, wat in Europa een beperking is. Het verbruik zal niet mals zijn, zeker niet als je het vermogen aanspreekt. De concurrentie biedt meer keuze in aandrijflijnen, maar voor de liefhebber van de verbrandingsmotor is dit een prima blok.

De stoelen van Acura zijn over het algemeen goed gevormd en bieden veel steun. In de RDX zul je vermoedelijk lang comfortabel zitten, ook op lange ritten. De achterbank is ruim en biedt voldoende beenruimte voor volwassenen.

Geluidsisolatie is een dingetje. Acura's zijn niet berucht om hun fluisterstille interieur, en de RDX zal waarschijnlijk wat wind- en bandengeruis toelaten. Het onderstel is sportief afgesteld, wat ten koste gaat van het comfort op slechte wegen. Het is een compromis dat past bij het karakter, maar niet ideaal voor wie puur comfort zoekt.

Het interieur van de RDX is functioneel maar heeft een eigen gezicht. Het meest opvallende is de bediening van het infotainment via een touchpad op de middenconsole, in plaats van een draaiknop of touchscreen. Dat is even wennen en werkt niet altijd even intuïtief, maar het houdt je vingers wel dicht bij de bestuurder.

De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet bijzonder. Er is veel hard plastic op de lagere delen van het dashboard en de deuren, wat niet past bij het premiumprijskaartje. De afwerking is degelijk, maar mist de precisie van een Audi of BMW. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn gelukkig aanwezig, wat een pluspunt is in deze tijd van overmatige touchscreens.

De RDX is een ruime auto. De kofferbak is groot en heeft een lage laaddrempel, wat het inladen van zware spullen makkelijk maakt. De achterbank kan neergeklapt worden, waardoor er een bijna vlakke laadvloer ontstaat.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen kunnen het zicht bij het parkeren belemmeren. De parkeersensoren en camera zijn dan ook geen overbodige luxe. De auto is met zijn vierwielaandrijving en 275 pk een prima reisgenoot, maar in de stad is hij wat log door zijn formaat. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge zit, maar de hoge dorpels vragen wel om een beetje soepelheid.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het touchpad-bedieningssysteem van Acura is wennen en reageert niet altijd even nauwkeurig. Het systeem zelf is redelijk compleet met navigatie en smartphone-integratie, maar de interface is niet de meest intuïtieve.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet baanbrekend. Adaptieve cruisecontrol en lane-keeping assist werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als de systemen van de nieuwste Europese concurrenten. Het is een systeem dat je vertrouwt, maar niet bewondert. De technologie is er, maar het voelt alsof het een generatie achterloopt.

Het officiële verbruik is niet gespecificeerd in de cijfers, maar met een 2.0-liter turbobenzine en 275 pk kun je een reëel gemiddelde verwachten van rond de 1 op 10 tot 1 op 12. Dat is geen zuinige auto, maar wel typerend voor dit vermogen en gewicht.

De prijs van de RDX is een interessant punt. Hij is niet goedkoop, maar biedt voor het geld een hoop techniek en vermogen. Het probleem is de restwaarde; Acura is een zeldzaam merk in Europa, waardoor de vraag op de tweedehandsmarkt laag is. Dat betekent dat je een gebruikte RDX voor een scherpe prijs kunt kopen, maar ook dat je hem lastig zult verkopen. Het onderhoud is niet duurder dan bij een Duitser, maar het vinden van een specialist is een uitdaging.