Acura ZDX Type S: Amerikaanse krachtpatser met Japanse precisie, maar is hij zijn prijs waard?

De Acura ZDX is een opvallende verschijning. Met zijn scherpe lijnen, de typische Acura 'diamond pentagon' grille en de slanke LED-verlichting oogt hij futuristisch en stoer. De proporties zijn gedrongen en krachtig, vooral in Type S-uitvoering met de grotere wielen en het sportievere bodykit. Het is geen auto die onopgemerkt blijft, maar of het mooi is? Het is vooral druk. De neus is hoog en de overhangen zijn kort, waardoor hij er bijna als een cross-over met een dikke huid uitziet.

Het interieur maakt een wisselende indruk. Het dashboard is overzichtelijk en horizontaal opgebouwd, met een groot infotainmentscherm dat bovenop het dashboard lijkt te zweven. De materialen zijn wisselend: zachte kunststoffen op de deuren, maar ook harde plastics op plekken waar je ze niet verwacht in deze prijsklasse. Het geheel voelt niet aan als een echte premiumauto, maar wel als een degelijke, Amerikaans georiënteerde EV. Het is een eerste indruk die vooral veel vragen oproept, die we in de rest van de review proberen te beantwoorden.

Met 500 pk en vierwielaandrijving belooft de ZDX Type S veel. De cijfers ondersteunen dat: vermogen beter dan 81% van de concurrentie. De acceleratie zal vermoedelijk indrukwekkend zijn, maar het gewicht van ruim 2,6 ton (geschat op basis van de afmetingen en accucapaciteit) zal zijn tol eisen in de bochten. De adaptieve dempers en de luchtvering (standaard op Type S) moeten het onderstel strak houden, maar het blijft een grote, zware SUV. Verwacht geen sportwagen, maar wel een stabiele en snelle reisgenoot.

De besturing is waarschijnlijk licht en comfortabel afgesteld, zoals we van Acura gewend zijn. In de stad zal de ZDX wendbaar aanvoelen dankzij de vierwielbesturing, een optie die op dit platform beschikbaar is. Op de snelweg is hij vermoedelijk een rustige cruiser, met weinig wind- en bandengeluid. De remmen zijn elektrisch-hydraulisch en de regeneratieve remwerking is instelbaar, maar het systeem is niet zo intuïtief als bij een Tesla. Het is een auto die je met vertrouwen snel kunt besturen, maar die je niet uitdaagt om de limiet op te zoeken.

De Acura ZDX is er in twee smaken: de A-Spec met 340 pk en de Type S met 500 pk. Beide gebruiken een accupakket van 102 kWh, maar de Type S heeft een tweede motor op de vooras. Het vermogen van de Type S is indrukwekkend op papier, en de sprint naar 100 km/u zal vermoedelijk rond de 4,5 seconden liggen, hoewel we geen officieel cijfer hebben. De topsnelheid is elektronisch begrensd, zoals gebruikelijk. De A-Spec is geen slome broodpooter, maar de Type S is de enige die je echt in je stoel drukt.

De elektrische aandrijflijn is afkomstig van General Motors, met de Ultium-batterijtechnologie. Dat betekent dat de ZDX laadt met een snelheid tot 190 kW, wat een laadtijd van 10 tot 80% in ongeveer 40 minuten mogelijk maakt (geschat op basis van de accucapaciteit). De motoren zijn stil en krachtig, maar het vermogen wordt niet altijd even soepel uitgezet; soms reageert hij wat schokkerig bij lage snelheden. De keuze tussen A-Spec en Type S is vooral een kwestie van budget en behoefte aan snelheid, niet van efficiëntie.

De ZDX is een comfortabele reisauto, maar niet op het niveau van de Duitse concurrentie. De stoelen zijn breed en zacht, met voldoende verstelmogelijkheden. In de Type S krijg je sportstoelen met meer zijdelingse steun, maar die zijn ook harder. De luchtvering filtert hobbels aardig, maar bij lage snelheden over verkeersdrempels voel je nog wel wat schokken. De geluidsisolatie is goed, hoewel er bij hoge snelheden wat windgeruis rond de spiegels te horen is.

Voor lange ritten is de ZDX prima, maar de actieradius is een punt van zorg. Met een geschat verbruik van rond de 22 kWh/100 km (gebaseerd op de specificaties) kom je met de Type S niet verder dan zo'n 450 kilometer op een volle accu, en in de praktijk zal dat minder zijn. De A-Spec is zuiniger en haalt waarschijnlijk een actieradius van rond de 500 kilometer. Het is geen auto voor wie vaak lange afstanden rijdt zonder laadpauzes, maar voor woon-werkverkeer en incidentele reizen is het prima.

Het interieur van de ZDX is een mengelmoes van stijlen. Het grote 11,3-inch infotainmentscherm is duidelijk zichtbaar en bedienbaar, maar de graphics ogen wat gedateerd en het systeem reageert niet altijd even vlot. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn aanwezig, wat we toejuichen, maar de knoppen voor de rijmodi en het volume zijn klein en onhandig geplaatst. De materialen zijn wisselend van kwaliteit; het leer op het stuur en de stoelen is prima, maar de harde plastics op het dashboard en de deurpanelen zijn een teleurstelling voor een auto die meer dan 80 mille kost.

De ZDX deelt zijn platform met de Honda Prologue, en dat is te merken. De basis is degelijk, maar mist de verfijning van een echte premiumauto. De afwerking is netjes, maar er zijn geen verrassende details of hoogwaardige materialen die je bij een Genesis of BMW wel vindt. De ruimte voorin is goed, met voldoende opbergruimte, maar de middenconsole is rommelig met veel knoppen en een klein opbergvak. Het is een interieur dat functioneel is, maar niet inspireert.

Met een lengte van 5.022 mm is de ZDX een grote auto, maar de binnenruimte valt tegen. De achterbank biedt voldoende beenruimte voor twee volwassenen, maar drie is krap. De kofferbak heeft een inhoud van ongeveer 793 liter (geschat op basis van de afmetingen), wat ruim is voor een SUV, maar de laaddrempel is hoog. De achterklep is elektrisch en opent hoog, maar het instappen achterin is niet ideaal vanwege de aflopende daklijn.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de dikke C-stijlen en het kleine achterraam. De camera's en sensoren helpen bij het parkeren, maar de auto is breed en heeft een grote draaicirkel, ondanks de vierwielbesturing. In de stad is de ZDX geen pretje vanwege zijn formaat, maar op de snelweg is hij stabiel en ruim. De opbergmogelijkheden voorin zijn redelijk, met een handschoenenkastje, een centrale armsteun en deurvakken, maar geen frunk vanwege de voorste elektromotor in de Type S.

De ZDX is uitgerust met een 11,3-inch infotainmentscherm en een 11-inch digitaal instrumentenpaneel. Het systeem ondersteunt draadloze Apple CarPlay en Android Auto, wat fijn is. De navigatie is niet altijd even duidelijk en de stemherkenning is middelmatig. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en lane keeping assist, werken naar behoren, maar zijn niet zo soepel als bij een Tesla of Volvo. De AcuraWatch-systemen zijn standaard, maar de dodehoekcamera's zijn een welkome toevoeging.

Een opvallend detail is dat de ZDX geen head-up display heeft, wat je in deze klasse wel verwacht. De laadfuncties zijn via het scherm te bedienen, maar het is onhandig dat je verschillende menu's moet doorlopen om de laadlimiet in te stellen. De Acura-app biedt connectiviteit, maar de functionaliteit is beperkt in vergelijking met concurrenten. Het is een technologisch pakket dat niet bijblijft met de nieuwste Europese en Koreaanse EV's.

De Acura ZDX is een dure auto. De prijs van de Type S zal rond de 85.000 euro liggen, geschat op basis van de concurrentie. De A-Spec is goedkoper, maar nog steeds niet goedkoop. Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar op basis van de accucapaciteit en actieradius kun je een verbruik van rond de 22 kWh/100 km verwachten. Dat is hoger dan de meeste concurrenten, wat de kosten per kilometer opdrijft, vooral als je thuis niet kunt laden.

De CO2-uitstoot is 0 gram per kilometer, wat gunstig is voor de bijtelling. Maar de wegenbelasting voor EV's wordt in Nederland steeds hoger, en dat zal ook voor de ZDX gelden. Het onderhoud is beperkt, maar de banden zijn groot en duur, vooral op de Type S met 22-inch wielen. De garantie is 5 jaar / 100.000 km, wat redelijk is. Al met al is de ZDX geen goedkope auto om te rijden, maar de kosten zijn vergelijkbaar met andere EV's in dit segment.