Alfa Romeo Giulia: de laatste echte Alfista onder de sportievelingen?

De Giulia is na al die jaren nog steeds een van de mooiste sedans in het segment. De verhoudingen kloppen: lange motorkap, korte overhangen en een achterkant die eruitziet alsof hij is gebeeldhouwd door iemand die van Italiaanse espresso en bochten hield. Dit is geen auto die je snel verwart met een Duitse concurrent.

In deze facelift-versie (2022+) is de grille iets verfijnd, maar het karakter is gebleven. Het is een auto die op de parkeerplaats nog steeds de blikken trekt, ook al is het ontwerp inmiddels een jaar of zeven oud. Dat zegt genoeg over de tijdloosheid van het design.

Stap je in, dan valt het interieur meteen wat tegen. Niet omdat het slecht is, maar omdat je na zo'n buitenkant meer verwacht. Het dashboard is logisch maar sober, met veel plastic op plekken waar je liever zacht materiaal had gezien. De sfeer is sportief, maar niet bijzonder luxe.

Op basis van de specificaties – 280 pk, 400 Nm, 1.545 kg leeggewicht en vierwielaandrijving – mag je verwachten dat dit een snelle auto is. De sprint naar 100 km/u in 5,2 seconden is niet baanbrekend, maar voelt vermoedelijk sneller aan dan het cijfer suggereert. De Q4-aandrijving gooit het vermogen keurig op de weg, zonder dat het stuurt alsof je in een vierwielaangedreven bank zit.

Het onderstel is waar Alfa Romeo altijd heeft uitgeblonken. De Giulia heeft een ophanging die zowel comfortabel als strak is, en de besturing is direct en communicatief. In bochten voelt de auto licht en wendbaar aan, mede dankzij het relatief lage gewicht voor een AWD-sedan. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar.

Op de snelweg is de auto stabiel en stil, al is het verbruik van 7,7 l/100 km geen feest. In de stad voelt hij wat groot, maar de vierwielaandrijving geeft vertrouwen bij nat weer. De 8-traps automaat schakelt vlot, maar reageert soms wat traag als je hem in de automatische stand laat.

De 2.0-liter viercilinder turbo is een bekende, maar nog steeds een goede. Met 280 pk en 400 Nm zit je in hetzelfde rijtje als de Duitse concurrentie, al is hij niet de krachtigste. De acceleratie van 5,2 seconden is respectabel, maar geen bliksemschicht. Het geluid is typisch Alfa: een beetje rauw, niet overdreven opgeblazen.

De diesel 2.2 MultiJet met 210 pk is de andere keuze. Die is een stuk zuiniger – 5,5 l/100 km tegen 7,7 l/100 km – maar verliest het karakter van de benzine. De diesel voelt minder levendig aan en klinkt ook minder mooi. Voor wie veel kilometers maakt, is het een logische keuze, maar voor de liefhebber is de benzine de enige echte.

De 8-traps automaat van ZF is een van de beste in zijn klasse. Hij schakelt snel en soepel, zowel in de sportstand als in de normale modus. Een handgeschakelde versie is helaas niet meer leverbaar, wat een gemis is voor de puristen.

De stoelen zijn stevig maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden. Ze zijn elektrisch verstelbaar en bieden goede lendensteun, wat lange ritten aangenaam maakt. De achterbank is minder ruim dan bij een BMW 3 Serie, maar voor twee volwassenen is het prima.

De vering is een compromis tussen sportiviteit en comfort. In de normale stand dempt hij oneffenheden aardig, maar je voelt de weg wel. In de sportstand wordt het geheel strakker, wat ten koste gaat van het comfort. De geluidsisolatie is redelijk, maar bij snelwegvaart hoor je wel wat wind- en bandengeluid.

Dit is geen auto die je koopt voor het comfort, maar het is ook geen straf om er lang in te zitten. De stoelen zijn beter dan de materialen in het interieur doen vermoeden.

Het interieur van de Giulia is functioneel en sportief, maar het begint zijn leeftijd te tonen. De materialen zijn wisselend: de bovenkant van het dashboard is zacht, maar de deurpanelen bevatten hard plastic. De afwerking is degelijk, maar niet op het niveau van de Duitse concurrenten.

De ergonomie is goed: alle belangrijke knoppen zitten op logische plekken, en de bediening van de klimaatregeling is nog met fysieke knoppen – een zegen in deze tijd van alles-in-het-scherm. Het stuur heeft een fijne dikte en de aluminium schakelpaddles zitten lekker in de hand.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het 8,8-inch scherm is aan de kleine kant en de software reageert soms traag. De navigatie is niet meer van deze tijd en de grafische vormgeving oogt gedateerd. Gelukkig heeft hij Apple CarPlay en Android Auto, die het meeste goedmaken.

Met een kofferbak van 481 liter zit je goed voor een sedan. De opening is niet enorm, maar de bagageruimte is goed bruikbaar. De achterbank is neerklapbaar in verhouding 40/20/40, wat handig is voor langere spullen.

De achterbank is redelijk ruim, maar het instappen is niet ideaal vanwege de lage daklijn. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wat beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren wordt geholpen door de achteruitrijcamera en parkeersensoren, maar de auto is met 4,65 meter niet de makkelijkste in de stad.

Het leeggewicht van 1.545 kg is relatief laag voor een AWD-auto, wat bijdraagt aan het rijplezier en het verbruik. Maar het betekent ook dat je minder geluiddempend materiaal hebt, wat je bij snelwegritten hoort.

De Giulia is niet de meest technologisch geavanceerde auto in zijn klasse. Het digitale instrumentenpaneel is duidelijk maar niet aanpasbaar, en het infotainmentsysteem is simpel. De rijassistentiesystemen werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij de nieuwste BMW of Mercedes.

Wat wel goed is: de adaptieve cruisecontrol werkt soepel en de rijbaanassistent is niet te opdringerig. De dodehoekdetectie is standaard op de hogere uitvoeringen. De connected diensten via de app zijn beperkt, maar je kunt wel op afstand de auto vergrendelen en het brandstofniveau checken.

De bediening via het draaiwiel op de middentunnel is wennen, maar als je het eenmaal doorhebt, werkt het prima. Het scherm is echter niet aanraakgevoelig, wat in deze tijd een gemis is. Kortom: de technologie is functioneel, maar niet innovatief.

Met een officieel verbruik van 7,7 l/100 km en een CO2-uitstoot van 173 g/km is de benzineversie niet zuinig. In de praktijk zul je al snel rond de 9 liter zitten, zeker als je het sportieve karakter benut. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De dieselversie is met 5,5 l/100 km en 144 g/km een stuk beter, maar die is vooral interessant voor de kilometervreter. De wegenbelasting is voor beide versies fors, omdat ze in de hogere gewichtsklassen vallen.

De vanafprijs van 55.404 euro is niet goedkoop, maar wel concurrerend met de Subaru Solterra en Fisker Ocean. De Giulia is echter een stuk beter uitgerust dan de Solterra, en de Fisker is een ander verhaal. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar Alfa Romeo heeft niet de beste reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, dus houd rekening met onverwachte kosten.