Alfa Romeo Giulia Veloce: de sportiefste zakenberline die niemand vergeet

De Giulia Veloce is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn lage, brede neus en de kenmerkende V-grille ziet hij er agressief uit, maar niet overdreven. De proporties zijn klassiek: een lange motorkap, korte overhangen en een strakke achterkant. Het is een van de weinige sedans die er nog echt uitziet alsof hij is ontworpen door mensen die van auto's houden, niet door een windtunnel.

Het Veloce-badpak voegt net genoeg toe: 18-inch wielen, sportiever bumpers en een diffuser achter. Het geheel staat laag op de weg, mede dankzij de 1450 mm hoogte. Het is geen understatement, maar dat hoeft ook niet. Dit is een auto die karakter uitstraalt, en dat is tegenwoordig al een prestatie op zich.

Op basis van de cijfers belooft de Giulia Veloce een van de betere rijdersauto's in zijn klasse te zijn. Met 280 pk en een gewicht van 1605 kg is de verhouding ruim voldoende voor een levendige indruk. De vierwielaandrijving is standaard, maar het systeem is zo afgesteld dat de auto zich vooral achterwielaangedreven gedraagt. Dat betekent: een snelle, directe neus en een achterkant die je kunt uitnodigen om mee te sturen, zonder dat je meteen in de sloot ligt.

De ophanging is aan de stevige kant, maar dat hoort bij een Alfa. Je voelt de weg, maar het wordt nooit oncomfortabel. Op de snelweg is hij stabiel en stil, maar in de stad merk je dat dit een auto is die liever door bochten jaagt dan over drempels kruipt. De besturing is licht maar precies, en hoewel er geen echte testrit is geweest, suggereren de specificaties dat dit een auto is die je met een glimlach achterlaat na elke bochtige weg.

De 2.0 liter viercilinder benzinemotor in de Veloce levert 280 pk en 400 Nm koppel. Die cijfers zijn beter dan 69% en 77% van de concurrentie, en dat voel je bij het optrekken. De sprint naar 100 km/u duurt volgens de fabriek 4,9 seconden, wat sneller is dan 82% van de vergelijkbare auto's. De topsnelheid van 240 km/u is ook keurig voor deze klasse.

De 8-traps automaat schakelt snel en soepel, maar de reactie op de peddels is niet zo direct als bij een dual-clutch. Er is ook een 2.2 liter diesel met 210 pk, die zuiniger is (4,7 l/100 km) maar minder karakter heeft. Voor de echte liefhebber is de benzine de enige keuze, want die levert niet alleen meer vermogen maar ook een mooier geluid. Alleen jammer dat de motor bij lage toeren wat vlak is; je moet hem boven de 2500 toeren houden om het beste eruit te halen.

De stoelen in de Veloce zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun, maar ze zijn niet het toppunt van comfort. De bekleding is sportief, maar voor lange ritten zijn de stoelen wat aan de harde kant. De vering is zoals gezegd stevig, wat op slechte wegen voor wat onrust kan zorgen. Toch is de auto op de snelweg een uitstekende reisgenoot: hij ligt stabiel en de windgeruis is goed gedempt.

In de stad is de auto minder op zijn gemak. De besturing is licht, maar de wielbasis is vrij lang en de draaicirkel is niet klein. Parkeren is eenvoudig dankzij de camera's, maar de lage instap en de dikke C-stijlen beperken het zicht. Kortom: comfort is niet de absolute prioriteit, maar voor een sportieve sedan is het meer dan acceptabel.

Het interieur van de Giulia is een mix van hoog en laag. De lay-out is overzichtelijk en de belangrijkste bedieningselementen zijn logisch geplaatst. De aluminium pedalen en de startknop op het stuur zijn leuke details die het sportieve karakter benadrukken. Maar er zijn ook harde plastics op de lagere delen van het dashboard en de middenconsole, wat niet past bij het prijsniveau.

De infotainment is een van de zwakke punten. Het systeem is traag en de grafische vormgeving is gedateerd. De bediening via de draaiknop op de tunnel is wennen, maar werkt na verloop van tijd prima. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de klimaatregeling, wat tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend is. Het instrumentarium is analoog met een digitaal display, en dat oogt klassiek maar duidelijk. Het is geen interieur dat je omverblaast, maar het heeft wel karakter.

De Giulia is een sedan van 4,64 meter lang, maar de achterbank is verrassend krap. Drie volwassenen zitten er niet comfortabel, en zelfs twee hebben weinig beenruimte. De kofferbak heeft een inhoud van 480 liter, wat redelijk is, maar de opening is klein en de laadrand hoog. Dat maakt het laden van zware spullen lastig.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het beperkt door de hoge schouderlijn en de kleine achterruit. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn standaard, wat helpt. Het instappen voorin is laag, maar dat hoort bij een sportieve auto. Voor iemand die vooral alleen of met één passagier rijdt, is de Giulia prima. Voor een gezin is er beter.

De Q4-vierwielaandrijving is niet alleen voor de prestaties, maar ook voor de veiligheid. Op nat wegdek of in de sneeuw zal de auto meer grip hebben dan een achterwielaandrijver. Dat maakt hem ook in de winter een bruikbare auto, al zul je met de standaard zomerbanden toch winterbanden moeten monteren.

De Giulia Veloce is uitgerust met een rijke lijst aan rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en dodehoekdetectie. Die werken naar behoren, maar niet altijd even soepel. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt, en de lane assist grijpt nogal direct in.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het is niet alleen traag, maar ook de navigatie is niet intuïtief. Draadloos Apple CarPlay en Android Auto zitten er niet op; je moet de telefoon bekabeld aansluiten. Daar staat tegenover dat het systeem wel overweg kan met de meeste apps en dat de bediening via de draaiknop na verloop van tijd wennen is. Voor een auto die in 2016 op de markt kwam, is het inmiddels verouderd. Wie moderne technologie verwacht, komt bedrogen uit.

De digitale teller is beperkt, maar de head-up display is een optie die het rijden makkelijker maakt. Over het algemeen is de technologie niet de reden om deze auto te kopen, maar dat zal ook niemand doen die voor een Alfa kiest.

De 2.0 benzine heeft een opgegeven verbruik van 6,4 l/100 km, wat voor een auto met 280 pk redelijk is. In de praktijk zal je met sportief rijden al snel boven de 8 liter uitkomen, maar dat is inherent aan dit soort motoren. De CO2-uitstoot van 152 g/km is niet bijzonder laag, dus de bijtelling zal niet het laagst zijn.

De dieselversie is met 4,7 l/100 km duidelijk zuiniger en stoot minder CO2 uit (122 g/km), maar daarvoor betaal je met minder vermogen en geluid. De prijs van de Veloce is concurrerend met de concurrentie, maar het onderhoud kan duurder uitvallen vanwege de Italiaanse techniek. Alfa Romeo heeft in het verleden niet altijd de beste reputatie op het gebied van betrouwbaarheid gehad, maar de Giulia is inmiddels een bewezen model. Toch is het verstandig om een garantie te nemen en de onderhoudshistorie goed te controleren.

De wegenbelasting is hoog vanwege het gewicht van 1605 kg, en de verzekering is ook niet goedkoop. Maar wie een sportieve sedan zoekt, weet dat deze kosten erbij horen. De Veloce biedt veel waar voor zijn geld, zeker als je het rijgedrag vergelijkt met duurdere Duitsers.