Alfa Romeo Giulietta 1.8 TBi: de laatste echte Alfa, of een mooie herinnering?

De Giulietta is inmiddels een oude bekende, maar het ontwerp heeft nauwelijks last van ouderdom. De puntige neus, de v-frons in de grille en die typische Alfa-staart met de verborgen deurklinken in de achterportieren: het blijft een auto met een eigen gezicht. In een zee van anonieme crossovers is dit een welkome verschijning, ook al is de basis inmiddels alweer jaren oud.

Het koetswerk is met 4,35 meter lekker compact en staat laag op zijn wielen. Het is geen auto die schreeuwt om aandacht, maar eerder fluistert dat je beter even twee keer kijkt. Vooral in een opvallende kleur, zoals de typische Alfa-rode lak, heeft de Giulietta nog altijd een uitstraling waar menig moderne auto jaloers op kan zijn. De eerste indruk is die van een auto met persoonlijkheid, geen designstudie maar een echte, herkenbare Alfa.

Op basis van de cijfers belooft de 1.8 TBi met 240 pk en 340 Nm een serieuze hot hatch te zijn. Met een leeggewicht van 1.395 kg is hij geen veertje, maar het vermogen is ruim voldoende om de voorwielen flink te laten werken. De acceleratie van 6,0 seconden naar 100 km/u is een keurige tijd, al is het vooral het gevoel dat telt. Alfa Romeo's hebben altijd een ziel gehad, en dat vertaalt zich in een besturing die levendig en communicatief is, ook al is het een oudere elektromechanische setup.

De vering is aan de stevige kant, wat sportieve rijders zullen waarderen, maar wat op lange stukken met slecht asfalt voor een onrustig onderstel zorgt. In bochten is de auto geplant en stuurt hij met enthousiasme de bocht in, maar je moet wel scherp blijven; het is geen auto die je op de automatische piloot rijdt. Het rempedaal is goed doseerbaar, maar de auto vraagt om een actieve rijder. Wie op zoek is naar een rustige cruiser, zit hier niet goed. Wie op zoek is naar een auto die je uitdaagt, vindt in de Giulietta een trouwe, maar veeleisende partner.

De 1.8 TBi is de absolute top van het gamma en een van de laatste echte, grote benzinemotoren in dit segment. Met 240 pk en 340 Nm is hij niet alleen snel op papier, maar ook in de praktijk voelt hij sterk en trekkrachtig aan. De zesversnellingsautomaat is echter een punt van discussie: hij schakelt vlot, maar mist de directheid en het gevoel van een goede dubbelekoppeling of een handgeschakelde bak. Het is een comfortabele automaat, geen sportieve.

Het motorengamma biedt voor elk wat wils, al is de keuze vooral tussen de zielige 120 pk benzinemotor en de echte toppers. De 1.4 MultiAir met 170 pk is een prima middenmoter, maar de diesels zijn vooral voor de zakelijke rijder interessant. De 2.0 JTDm met 175 pk is een sterke krachtbron met een koppel van 340 Nm, maar het is de 1.8 TBi die de Giulietta tot een echte Alfa maakt. Het is een motor met karakter, die graag toeren maakt en een heerlijke soundtrack produceert. Wie het budget heeft, moet deze motor kiezen, want dit is de reden om deze auto te kopen.

Comfort is niet het grootste talent van de Giulietta. De stoelen zijn voorin prima, met voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden, maar ze zijn niet het toonbeeld van ergonomie voor lange ritten. De vering is, zeker in combinatie met de 1.8 TBi, aan de harde kant. Op een snelweg is de auto stabiel, maar oneffenheden worden duidelijk doorgegeven aan de inzittenden. Het is een auto die je wakker houdt, in alle betekenissen van het woord.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt. Wind- en bandengeluid zijn duidelijk aanwezig bij hogere snelheden. Het is geen lawaaiige auto, maar het is ook geen stiltecoupé. De Giulietta is meer een auto voor de korte, bochtige rit dan voor een lange reis naar Zuid-Frankrijk. Wie veel kilometers op de snelweg maakt, is beter af met een van de diesels, die niet alleen zuiniger zijn maar ook een stuk rustiger. Voor de stad is de auto dankzij zijn formaat en wendbaarheid prima te gebruiken, al vraagt de zware besturing bij lage snelheden om wat armkracht.

Stap je in, dan zie je direct dat dit ontwerp zijn beste tijd heeft gehad. Het dashboard is overzichtelijk en de bediening is logisch, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. Dat is een groot pluspunt in een tijd waarin alles in aanraakschermen verdwijnt. De materialen zijn echter niet van het niveau dat je in 2016 mocht verwachten. Er is veel hard plastic, en sommige knoppen voelen fragiel aan. Het is geen premium interieur, maar het heeft wel karakter.

De belangrijkste ergonomische misser is het dashboardkastje: het is zo klein dat er nauwelijks een handleiding in past. Het is een typische Alfa-eigenaardigheid, maar wel eentje die je dagelijks zult tegenkomen. De stoelen zijn voorin prima, maar achterin is het behelpen. De kofferbak is met 351 liter ook niet ruim, en dat is een duidelijk minpunt in dit segment. Het interieur is dus een mix van charme en compromissen, met een duidelijke focus op de bestuurder en weinig aandacht voor de rest.

De Giulietta is een compacte auto, wat parkeren in de stad makkelijk maakt. De achteruitrijcamera is een welkome hulp, want de zichtbaarheid naar achteren is niet geweldig door de aflopende daklijn en de kleine achterruit. De achterbank is krap voor volwassenen, en de middelste zitplaats is vooral een straf. Het is een auto voor vier personen, niet voor vijf.

De kofferbak is met 351 liter aan de kleine kant voor dit segment. De concurrentie biedt vaak meer, en de hoge laaddrempel maakt het inladen van zware spullen niet makkelijker. De achterbankleuning kan wel neerklappen, maar niet helemaal vlak, waardoor er een verhoging ontstaat. Het is een auto die vooral is ontworpen voor het rijden, niet voor het vervoeren van een gezin met bagage. Wie praktisch wil zijn, moet elders kijken.

De Giulietta is niet de auto om te kiezen als je de nieuwste snufjes wilt. Het infotainmentsysteem is verouderd en traag, met kleine knoppen en een matig scherm. De navigatie is omslachtig en de smartphone-integratie is beperkt. Het is een systeem dat vooral stoort, en dat is jammer, want de basis van de auto is goed.

De rijassistentiesystemen zijn ook niet van het niveau dat we nu gewend zijn. Er is een snelheidsbegrenzer en cruise control, maar adaptieve cruise control en actieve rijbaanassistentie ontbreken. De auto is dus niet uitgerust voor de moderne, veilige rijervaring. Het is een auto die je vooral zelf moet besturen, en dat is misschien wel de bedoeling. Wie technologie belangrijk vindt, moet deze auto overslaan.

De 1.8 TBi is geen zuinige auto. Het officiële verbruik van 6,8 l/100 km is in de praktijk waarschijnlijk een stuk hoger, zeker als je het vermogen benut. Met een CO2-uitstoot van 157 g/km zit je ook niet in de laagste belastingcategorie. De diesels zijn aanzienlijk zuiniger, met een officieel verbruik van 3,9 l/100 km voor de 1.6 JTDm. Wie veel kilometers maakt, moet zeker naar de diesel kijken.

De vanafprijs van € 22.500 (in België) is voor een oude auto aan de hoge kant, maar de Giulietta heeft ook een bepaalde status. De concurrentie is echter moderner en beter uitgerust. Een Mazda CX-30 is bijvoorbeeld een stuk praktischer en zuiniger, al mist die het karakter van de Alfa. De onderhoudskosten zijn voor een Alfa over het algemeen niet hoger dan voor andere merken, maar de betrouwbaarheid is niet altijd het beste punt geweest. Het is een auto die je moet onderhouden, niet alleen maar rijden.