Pluspunten
- 700 pk en 3,5 s naar 100 km/u
- Extreem zeldzaam en exclusief
- Adembenemend design
- Puur rijderschap zonder dak
- V12-geluid is onvergetelijk
Aston Martin V12 Speedster · 2020 - heden · als getest: 5.2L V12 Twin-Turbo 8AT (700 HP)
Review van de Aston Martin V12 Speedster
De Aston Martin V12 Speedster is geen auto, het is een statement. Met 700 pk uit een 5.2-liter V12, een 0-100-tijd van 3,5 seconden en een topsnelheid van 299 km/u zit hij in de top 5% van zijn klasse. Maar dit is geen auto voor dagelijks gebruik: geen dak, geen ruiten, en een prijs die hoger is dan een gemiddeld huis. Voor de verzamelaar die alles al heeft, is dit een kunstwerk op wielen. Voor de rest van ons is het een droom die buiten bereik blijft.
De V12 Speedster is een auto die je niet over het hoofd ziet. Geen dak, geen ruiten, een lange neus en een achterkant die rechtstreeks uit een conceptauto lijkt te komen. Het is een van de weinige auto's die er nog agressiever uitziet stilstaand dan rijdend. De dubbele bulten achter de stoelen zijn niet alleen een knipoog naar de DBR1 uit 1959, ze zijn ook functioneel: ze beschermen je hoofd tegen de wind die op 299 km/u over je heen raast.
Het interieur is typisch Aston Martin: veel leder, aluminium en een gevoel van vakmanschap dat je niet in een massaproductie-auto vindt. Maar het is ook duidelijk dat dit een auto is voor twee personen en niets anders. Er is geen kofferbak om over te spreken, geen opbergvakken en geen plek voor een tas. Dit is een auto die je draagt, niet andersom.
Op basis van de specificaties is dit een auto die je volledig in beslag neemt. Met 700 pk op de achterwielen en een gewicht dat waarschijnlijk rond de 1.600 kg ligt, is de acceleratie ronduit angstaanjagend. De 0-100-tijd van 3,5 seconden is misschien niet recordbrekend, maar het gevoel moet verpletterend zijn, zeker zonder voorruit. De besturing is vermoedelijk direct en communicatief, zoals we van Aston Martin gewend zijn, maar met zoveel kracht op de achteras moet je je respect tonen.
De vering is waarschijnlijk afgestemd op prestaties, niet op comfort. Op een circuit of een gladde Duitse autobahn zal hij fantastisch aanvoelen, maar op Nederlandse wegen met hobbels en kuilen zal hij je rug teisteren. De remmen moeten enorm zijn om deze kracht te temmen, maar daar heeft Aston Martin nooit problemen mee gehad. Dit is een auto voor de bestuurder die het leuk vindt om te vechten, niet om te cruisen.
De 5.2-liter V12 met twee turbo's is het kloppend hart van deze Speedster. Met 700 pk zit hij in de top 2% van zijn klasse, en dat voel je waarschijnlijk al bij het starten. De achtversnellingsautomaat is de enige keuze, en dat is maar goed ook: een handbak zou deze kracht niet aan kunnen. De acceleratie is verpletterend, maar de echte sensatie zit in het geluid. Een V12 met turbo's klinkt anders dan een atmosferische V12, maar nog steeds als een symfonie die je niet snel vergeet.
Met een topsnelheid van 299 km/u zit hij in de top 6% van zijn klasse, maar zonder ruiten is dat een ervaring die je maar één keer hoeft te hebben. De winddruk op die snelheid is zo intens dat je ogen betraand raken en je oren suizen. Dit is een auto die je niet koopt voor de absolute top, maar voor de weg er naartoe. En met 700 pk is die weg altijd te kort.
Comfort is niet het doel van deze auto. De stoelen zijn waarschijnlijk dun en hard, want ze moeten je op hun plek houden tijdens het accelereren. De vering is stug, de banden zijn laag en het geluidsniveau is extreem. Zelfs bij 100 km/u moet je schreeuwen om elkaar te verstaan. Dit is geen auto voor een lange vakantierit, maar voor een uurtje plezier op een zondagochtend.
Het gebrek aan dak en ruiten betekent dat je weer en wind volledig over je heen krijgt. In de zomer is dat heerlijk, maar zodra er een wolk voor de zon schuift, wordt het al snel fris. En laat het regenen, dan ben je binnen drie seconden doorweekt. Dit is een auto voor de liefhebber die comfort opoffert voor sensatie, en die keuze respecteren we.
Het interieur is een mix van klassiek vakmanschap en moderne technologie. Veel leder, aluminium en aandacht voor detail. Het infotainmentsysteem is afkomstig van Mercedes-Benz, wat betekent dat het werkt, maar niet bijzonder intuïtief is. De bediening is zoals bij elke Aston Martin: veel knoppen, maar wel logisch gerangschikt.
Wat opvalt is de aandacht voor de kleine dingen: de stiksels, de ventilatieopeningen, de manier waarop het leder rond de cockpit is gevouwen. Maar er zijn ook compromissen: geen opbergvakken, geen deurvakken en geen plek voor een telefoon. Dit is een interieur dat is ontworpen voor rijden, niet voor leven.
Praktisch is dit de slechtste auto die je kunt kopen. Er is geen kofferbak, geen dak, geen ruiten. Je moet een helm dragen als je sneller wilt dan 100 km/u, en zelfs dan is het een uitdaging. Instappen is een acrobatische oefening, want je moet over de brede dorpel stappen zonder je hoofd te stoten. Parkeren is lastig door de lange neus, maar met een auto als deze zet je hem toch alleen maar voor een hotel of een circuit.
De achterbank is niet aanwezig, maar dat wist je. De zichtbaarheid is slecht, want je moet over de hoge achterkant kijken en er zijn geen spiegels die je helpen. Dit is een auto die je koopt voor het gevoel, niet voor de functionaliteit. En dat is prima, zolang je er maar geen dagelijkse beslommeringen mee wilt doen.
De technologische hoogtepunten zijn de adaptieve dempers en de elektronische differentiëlen, die samen moeten zorgen voor een voorspelbaar en snel rijgedrag. Het infotainmentsysteem is van Mercedes-Benz, wat betekent dat het werkt, maar niet bijzonder intuïtief is. De rijassistentie is minimaal, want dit is een auto die je zelf wilt besturen.
Wat ontbreekt is moderne connectiviteit. Er is geen head-up display, geen draadloos opladen en geen smartphone-integratie zoals je in een nieuwe auto verwacht. Maar dat is niet erg: in een auto als deze wil je niet worden afgeleid door meldingen, maar door de weg en het geluid van de V12.
Het verbruik is waarschijnlijk belachelijk hoog, maar dat is niet waar je deze auto voor koopt. Met een V12 en 700 pk moet je rekenen op een liter of 15 per 100 kilometer, en dat is nog optimistisch. De CO2-uitstoot is eveneens hoog, dus je betaalt veel belasting in landen die dat heffen. Maar de echte kosten zitten in de prijs: de V12 Speedster kost waarschijnlijk meer dan 750.000 euro, exclusief belastingen en opties. En dan heb je nog onderhoud, banden en verzekering.
Voor dat geld koop je een Ferrari Purosangue met 725 pk en vier deuren, of een Bentley Batur met 731 pk en een dak. De V12 Speedster is een verzamelobject, een investering die waarschijnlijk in waarde stijgt. Maar als je hem dagelijks wilt gebruiken, moet je heel veel geld overhebben voor een heel onpraktische auto.
Nee
Ik zou hem niet kopen, maar niet omdat hij niet indrukwekkend is. Met 700 pk en een gewicht dat laag genoeg is om in 3,5 seconden naar 100 te sprinten, is dit een van de meest extreme Aston Martins ooit. Maar zonder dak, zonder ruiten en met een prijs die waarschijnlijk boven de 750.000 euro ligt, is dit een speeltje voor de allerrijksten. Als ik het geld had, zou ik eerder een Ferrari Purosangue nemen: die heeft vier deuren, een dak en nog steeds 725 pk. De V12 Speedster is voor de purist die nooit regen tegenkomt.
Gemiddelde van alle uitvoeringen van de Aston Martin V12 Speedster, vergeleken met 4.152 uitvoeringen van andere auto's uit de periode 2017–2023.
| Kenmerk | Dit model | Gemiddelde | Positie |
|---|---|---|---|
| Vermogen | 700 pk | 250 pk |
beter dan 98%
|
| Topsnelheid | 299 km/u | 222 km/u |
beter dan 94%
|
| Acceleratie 0–100 km/u | 3,5 s | 7,9 s |
beter dan 95%
|
Percentages tonen het aandeel uitvoeringen uit dezelfde periode waar dit model op dat kenmerk boven uitkomt. Fabrieksopgaven.
Niet opgegeven door de fabrikant: koppel, verbruik gecombineerd, co2-uitstoot, kofferruimte en leeggewicht. Die kenmerken staan daarom niet in de vergelijking.