Aston Martin V12 Vantage Roadster: brullen met de wind in je haren

De V12 Vantage Roadster is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 4.514 mm en een breedte van 1.981 mm staat hij laag op de weg, alsof hij zich klaarmaakt om te springen. De verhoudingen zijn klassiek Aston Martin: lange motorkap, korte overhangen en een achterkant die breed oogt. Die 1.275 mm hoogte maakt dat hij eruitziet als een raceauto met een dak dat eraf is gehaald, wat ook zo is.

De details zijn minstens zo indrukwekkend. De grote grille domineert de voorkant, en de dunne LED-koplampen geven hem een boze blik. De 21-inch wielen vullen de wielkasten perfect, en de uitlaatpijpen achterop lijken wel kanonnen. Het is geen subtiel design, maar dat hoeft ook niet. Dit is een auto die schreeuwt om aandacht, en die krijg je ook.

Als je het portier opent, valt de eerste indruk van het interieur mee. Het is niet overdreven luxueus, maar wel degelijk. Veel leer en alcantara, maar ook wat hard plastic op plekken waar je het niet verwacht. Het scherm in het midden is niet enorm, maar wel helder. Het geheel straalt een sfeer uit van 'functioneel maar exclusief', niet van 'overdadig'. Dat is typisch Aston Martin: het draait om de rijervaring, niet om de bling.

Op basis van de cijfers moet dit een van de meest opwindende cabrio's zijn die er bestaan. Met 700 pk en 753 Nm aan de achterwielen is de uitdaging niet om snel te gaan, maar om het onder controle te houden. De 0-100-sprint van 3,6 seconden is serieus, maar met achterwielaandrijving en 1.855 kg gewicht is het waarschijnlijk een kunst om dat vermogen op de weg te krijgen. De 8-traps automaat zal vermoedelijk vloeiend schakelen, maar in de sportmodus voelt hij waarschijnlijk agressiever.

De vering is afgestemd op comfort, wat je niet zou verwachten van een auto met deze prestaties. Dat betekent dat hij op slecht asfalt minder hard reageert dan een Porsche 911 GT3, maar dat gaat ten koste van de precisie in bochten. De besturing is elektrisch, maar naar verluidt met veel gevoel. Het onderstel is waarschijnlijk stugger dan dat van een standaard Vantage, maar nog steeds vergevingsgezind. Op de snelweg zal hij met die topsnelheid van 322 km/u vermoedelijk stabiel aanvoelen, maar bij die snelheid wil je wel dat de aerodynamica klopt.

In de stad is hij minder op zijn gemak. De brede carrosserie en het lage zitpunt maken dat je je een beetje als een tank bestuurder voelt. Parkeren wordt een uitdaging, want je zit achterin en de motorkap is enorm. Maar dat is niet waar je deze auto voor koopt. Je koopt hem voor de open weg, waar je het dak kunt laten zakken en de V12 zijn werk laat doen.

De enige motor is een 5,2-liter V12 met twee turbo's, goed voor 700 pk en 753 Nm. Dat is een monster, en de cijfers liegen er niet om: 0-100 in 3,6 seconden en een topsnelheid van 322 km/u. In vergelijking met concurrenten uit dezelfde periode zit hij in de top 3% qua vermogen en topsnelheid, en in de top 8% qua acceleratie. Dat betekent dat hij sneller is dan de meeste auto's op de weg, maar er zijn een paar elektrische auto's die hem voorbij schieten.

De 8-traps automaat is de enige versnellingsbak die wordt aangeboden. Dat is jammer voor de liefhebbers die handmatig willen schakelen, maar waarschijnlijk is deze bak goed afgestemd op het koppel. De V12 is een van de laatste in zijn soort, want Aston Martin heeft aangekondigd dat ze overstappen op hybride en elektrische aandrijving. Dat maakt deze roadster een beetje een relikwie, maar wel een relikwie met een geweldig geluid. Het is een bi-turbo, dus het zal niet zo schreeuwerig klinken als een atmosferische V12, maar het heeft wel een diepe, dreigende toon.

Er is geen diesel of hybride versie, en dat is eigenlijk wel logisch voor een auto als deze. Het gaat hier niet om efficiëntie, maar om emotie. Toch is het verbruik van 13,9 l/100 km (op papier) een realiteit waar je mee moet leren leven. Met een volle tank kom je vermoedelijk niet veel verder dan 400 kilometer, als je het rustig aan doet. En dat doe je niet.

De stoelen zijn sportief maar niet overdreven hard. Ze bieden veel steun, wat nodig is als je in bochten de G-krachten moet weerstaan. De zitpositie is laag, maar dat hoort bij een sportwagen. De verstelbaarheid is elektrisch, en je kunt het stuurwiel ook in hoogte en diepte verstellen, dus je kunt een goede houding vinden.

De geluidsisolatie is bij een cabriolet altijd een compromis. Met het dak dicht is het redelijk stil, maar je hoort wel de banden en de wind. Met het dak open wordt het natuurlijk luidruchtig, maar dat is de charme van een cabriolet. De V12 klinkt dan als een symfonie, maar op de snelweg moet je schreeuwen om een gesprek te voeren.

De vering is afgestemd op comfort, wat betekent dat hij redelijk soepel is over hobbels, maar je voelt nog steeds de weg. Voor lange ritten is hij niet ideaal, maar voor een weekendtrip door de Ardennen is hij perfect. De stoelen zijn niet verwarmd of geventileerd, wat een beetje jammer is voor een auto in deze prijsklasse. Maar misschien is dat om gewicht te besparen.

Het interieur is een mix van klassiek en modern. De materialen zijn over het algemeen van hoge kwaliteit, met veel leer en alcantara. Maar er zijn ook wat harde plastics, vooral onderaan het dashboard. De afwerking is degelijk, maar niet perfect. Er zitten wat panelen die niet helemaal gelijk liggen, wat je niet zou verwachten bij een auto die meer dan 200.000 euro kost.

De ergonomie is redelijk. De meeste knoppen zijn logisch geplaatst, maar het infotainmentsysteem is niet het beste dat ik heb gezien. Het is een systeem dat afkomstig is van Mercedes, maar het is niet goed geïntegreerd. De menu's zijn soms verwarrend en de reactiesnelheid is traag. Er is geen fysieke knop voor het volume, wat vervelend is, maar je kunt het via het stuur bedienen.

Een opvallend detail is de transmissie-knop op het dashboard. In plaats van een klassieke pook of een draaiknop, heeft Aston Martin een rij van knoppen gebruikt voor P, R, N en D. Dat ziet er strak uit, maar het is niet intuïtief. Je moet wennen aan het indrukken van een knop in plaats van het bewegen van een hendel. Het is een typische Aston Martin quirk.

De kofferbak van 201 liter is klein, maar dat is normaal voor een cabriolet. Er past wel een weekendtas in, maar geen golfset. De achterbank is puur symbolisch; er kunnen geen volwassenen zitten, en zelfs kinderen zouden het begeven. Het is in wezen een tweezitter met een noodoplossing achterin.

Instappen is een uitdaging, vooral met het dak dicht. Je moet laag bukken en jezelf in de stoel laten vallen. Eenmaal gezeten is er voldoende hoofdruimte, maar je zit dicht bij de grond. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt. Er is geen achteruitrijcamera als standaard, wat jammer is, maar je kunt er wel een optioneel bij bestellen.

Parkeren in de stad is een nachtmerrie. Met een breedte van 1.981 mm en een lengte van 4.514 mm is hij breder dan een Ford F-150, en je moet voorzichtig zijn met stoepranden. De parkeersensoren helpen, maar ze zijn niet altijd betrouwbaar. Het is beter om een plek te zoeken waar je niet geparkeerd hoeft te worden door anderen.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oudere Mercedes-systeem, en dat is te merken. Het is niet traag, maar het is ook niet vloeiend. De grafische interface is gedateerd en de menu's zijn niet logisch. Er is geen draadloze Apple CarPlay of Android Auto; je moet een kabel gebruiken, wat in 2024 een beetje achterhaald is.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt. Er is adaptieve cruisecontrol, maar die werkt niet soepel in het verkeer. Lane-keeping assist is er wel, maar het is niet zo subtiel als bij andere merken. Het is duidelijk dat Aston Martin zich meer richt op de rijervaring dan op de technologie.

Er is een head-up display als optie, maar het is klein en toont niet veel informatie. De digitale teller is wel duidelijk, maar je mist de aanpasbaarheid die je bij een Audi of BMW vindt. Het is allemaal functioneel, maar niet indrukwekkend. Voor een auto in deze prijsklasse mag je meer verwachten, maar je koopt hem niet voor de gadgets.

Het officiële verbruik is 13,9 l/100 km, maar in de praktijk zul je daar waarschijnlijk boven zitten. Met een sportieve rijstijl is 15-16 liter realistisch. Dat betekent dat je bij elke tankbeurt meer dan 100 euro kwijt bent, en dat is nogal wat. De CO2-uitstoot van 315 g/km is ook hoog, dus je betaalt veel BPM in Nederland en een zware wegenbelasting.

De prijs van deze auto is niet gegeven in de specificaties, maar het is duidelijk dat hij in het hogere segment zit. Concurrenten zoals de Mercedes-AMG CLE53 Cabriolet zijn veel goedkoper, maar ze hebben ook minder vermogen. De Aston Martin is een exclusieve auto, en dat heeft een prijs. Onderhoud is duur, en de banden zijn groot en duur.

De afschrijving is waarschijnlijk hoog, maar dat geldt voor alle auto's in dit segment. Als je van plan bent om hem te kopen, moet je er rekening mee houden dat je veel geld verliest. Maar voor de liefhebber is dat misschien niet belangrijk. Het gaat om de ervaring, en die is onbetaalbaar.