Aston Martin Vantage GT12: een bestelwagen die 600 pk verstopt

Op papier klinkt de Aston Martin Vantage GT12 als een typfout. Een bestelwagen met een 6.0-liter V12 en 600 pk? Het lijkt een grap van een stagiair die per ongeluk in productie is gegaan. Maar hier staan we dan: een voertuig dat in de database staat als bestelwagen/MPV, maar eruitziet als een gespierde, lage coupé met een enorme neus. De proporties zijn eigenlijk best indrukwekkend – het is alsof iemand een Vantage heeft opgepompt en er een laadruimte achter heeft gezet.

De eerste indruk is er een van pure intimidatie. De brede grille, de lage houding en die V12 die onder de motorkap ligt, maken duidelijk dat dit geen gewone bedrijfswagen is. Het interieur dat je ziet als je instapt, is typisch Aston Martin: leer, aluminium en een gevoel van handgemaakte kwaliteit. Maar dan weet je dat er achter je een lege ruimte is die normaal gesproken een kofferbak is – of een laadruimte, als je het zo wilt noemen. Het is een vreemde mix van luxe en nut, waarvan je je afvraagt of iemand er ooit serieus over heeft nagedacht.

Qua formaat is de GT12 eigenlijk niet veel groter dan een gewone Vantage, maar hij oogt agressiever door de bredere wielkasten en de spoiler. Als bestelwagen is hij echter een grap: waar denk je dat je je gereedschap kwijt moet? Het is een auto die je koopt om te showen, niet om iets te vervoeren. En dat is precies wat de specificaties suggereren: een voertuig dat meer gemeen heeft met een supercar dan met een Transporter.

Achter het stuur van de GT12 voel je je waarschijnlijk alsof je in een racewagen zit, niet in een bestelwagen. De zitpositie is laag, de besturing is direct en het chassis is stug afgesteld – zoals je verwacht van een auto met 600 pk die op het circuit is ontwikkeld. Op basis van de cijfers – 1.565 kg en 600 pk – is de vermogen-gewichtsverhouding indrukwekkend, wat betekent dat hij in een rechte lijn als een raket zal aanvoelen. Maar in de stad zal hij vermoedelijk onhandig zijn, met een zware koppeling en een zevenbak die niet gemaakt is voor fileverkeer.

De besturing is waarschijnlijk het beste deel: hydraulisch, met veel gevoel, zoals Aston Martin dat in die tijd deed. In bochten zal hij met 600 pk en achterwielaandrijving een uitdaging zijn – je moet je rechtsvoet respecteren, anders draait hij je om de oren. Maar voor degenen die durven, is dit een auto die je beloont met een enorme grip en een balans die je vertrouwen geeft. Het is geen auto voor beginners, maar voor doorgewinterde bestuurders die weten hoe ze met een krachtige achterwielaandrijver moeten omgaan.

Op de snelweg is hij vermoedelijk verrassend comfortabel – de lange versnellingsbak houdt het toerental laag en de stoelen zijn ondersteunend. Maar het geluid van die V12 zal altijd aanwezig zijn, als een soundtrack die je niet wilt uitzetten. Het is een auto die je constant uitdaagt om harder te rijden, en dat is zowel een zegen als een vloek. Als bestelwagen is hij echter een ramp – je zult geen pakketjes bezorgen met deze auto, tenzij je pakketjes van 300 km/uur wilt bezorgen.

Onder de motorkap ligt een 6.0-liter V12 die 600 pk levert – een cijfer dat beter is dan 98% van de vergelijkbare auto's uit die periode. Dat is niet zomaar een motor; het is een monument van techniek, met een geluid dat je borstkas laat trillen. De acceleratie zal verbluffend zijn, hoewel we geen officiële 0-100-tijd hebben, maar met dit vermogen en gewicht voelt het waarschijnlijk alsof de wereld voorbij flitst. De topsnelheid zal ook indrukwekkend zijn, maar laten we niet doen alsof dit een praktische bestelwagen is.

De zeventraps automaat is de enige versnellingsbak, en die is waarschijnlijk snel maar niet zo scherp als een moderne dubbelkoppeling. In de sportmodus zal hij agressief schakelen, maar in de stad kan hij wat schokkerig zijn. Het is een motor die je wilt blijven revven, tot aan de rode zone, waar hij zijn beste werk doet. Het verbruik zal echter een nachtmerrie zijn – met een V12 en 600 pk hoef je geen zuinige cijfers te verwachten, en de CO2-uitstoot zal torenhoog zijn, wat hem in sommige landen onbetaalbaar maakt in wegenbelasting.

In vergelijking met de concurrenten – een Volkswagen Transporter met 204 pk of een Ford Transit Connect met 150 pk – is de GT12 een andere planeet. Die bestelwagens zijn er voor werk, deze is er voor puur vermaak. Er is maar één motorversie, dus je hebt geen keuze – je neemt de V12 of je laat het. En dat is maar goed ook, want een kleinere motor zou dit concept verraden.

Comfort in een bestelwagen met 600 pk is een paradox. De stoelen zijn waarschijnlijk leren kuipstoelen die je stevig vasthouden, maar ze zijn niet gemaakt voor lange ritten – ze zijn gemaakt voor snelle rondjes op het circuit. De vering is stug, zoals je verwacht van een auto met dit potentieel, dus je zult elke hobbel in de weg voelen. Op een gladde snelweg is hij misschien acceptabel, maar op Nederlandse wegen met klinkers zul je je tanden op elkaar zetten.

Geluidsisolatie is waarschijnlijk niet het sterkste punt – je hoort de V12 altijd, en dat is de bedoeling. Maar als je een rustige rit wilt, moet je niet in deze auto zitten. Het is een auto die je constant herinnert aan wat er onder de motorkap ligt, en dat kan vermoeiend zijn op lange afstanden. Toch is er iets opwindends aan het geluid dat je nooit wilt uitschakelen.

In de stad is het comfort minimaal: de koppeling is zwaar (als het een automaat is, dan is de remrespons agressief) en het zicht naar achteren is waarschijnlijk beperkt door de dikke C-stijlen en de spoiler. Dit is geen auto voor dagelijks gebruik, maar voor een zondagse rit over landwegen. Als je een bestelwagen nodig hebt voor werk, koop dan een Transporter – die is comfortabeler en praktischer.

Het interieur van de Aston Martin Vantage GT12 is een mix van ouderwetse luxe en sportieve accenten. Je vindt er leer, alcantara en carbon fiber, allemaal handmatig afgewerkt, zoals je van Aston Martin mag verwachten. Het dashboard is logisch ingedeeld, met fysieke knoppen voor de klimaatregeling – iets wat we tegenwoordig missen. Maar er zijn ook eigenaardigheden, zoals de bekende Aston Martin-sleutel die je in het dashboard moet steken, wat een beetje omslachtig is.

De materialen zijn topkwaliteit, maar het interieur begint gedateerd te raken, zelfs voor 2015. Het infotainmentsysteem is afkomstig van een oudere generatie en is traag en onhandig – je zult het waarschijnlijk niet veel gebruiken. De stoelen zijn ondersteunend, maar voor lange ritten missen ze verstelbare lendensteun. De ruimte is krap, zoals in elke Vantage, en achterin is er geen achterbank – alleen een laadruimte die bedoeld is als kofferbak, maar in deze bestelwagenversie waarschijnlijk leeg is.

Ergonomisch gezien is het niet perfect: de pedalen staan dicht bij elkaar, en als je grote voeten hebt, zul je ze waarschijnlijk aanraken. Maar het gevoel van kwaliteit is onmiskenbaar – dit is een interieur dat gemaakt is om indruk te maken, niet om praktisch te zijn. Het is een plek waar je wilt zitten, ook al is het niet de meest comfortabele of technologisch geavanceerde.

Hier wordt het hilarisch: dit is een 'bestelwagen' met een laadruimte die waarschijnlijk niet groter is dan die van een gewone Vantage-coupé. De kofferbak – of laadruimte – is klein, onpraktisch en heeft een hoge laaddrempel. Je kunt er misschien een weekendtas in kwijt, maar geen bouwmaterialen of gereedschap. Als je dit voertuig gebruikt waarvoor het in de database staat, zul je snel teleurgesteld zijn.

De achterbank is niet aanwezig, dus je kunt geen passagiers achterin vervoeren. Instappen is laag en sportief, wat lastig is voor minder mobiele mensen. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen en de achterspoiler, dus parkeren wordt een gokspel – je zult vertrouwen op de parkeersensoren, als die aanwezig zijn. In de stad is de auto te breed en te laag om praktisch te zijn, en je zult constant angst hebben voor hoge stoepranden.

Op de weg is hij echter een genot om te zien – mensen zullen foto's maken en vragen stellen. Maar als het op dagelijks gebruik aankomt, is dit een van de minst praktische auto's die je kunt kopen. De GT12 is een statement, geen gereedschap. En dat moet je accepteren voordat je er een koopt.

De technologie in de Vantage GT12 is gedateerd, zelfs voor 2015. Het infotainmentsysteem is traag, met kleine knoppen en een onhandige interface – je kunt beter je telefoon gebruiken. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, en navigatie is optioneel en verouderd. Dit is geen auto voor techliefhebbers; het is een auto voor puristen die alleen een snelheidsmeter en een benzinemeter nodig hebben.

Rijassistentiesystemen zijn minimaal: je krijgt waarschijnlijk stabiliteitscontrole en tractiecontrole, maar geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistent. Dat is misschien maar goed ook, want dit is een auto die je zelf wilt besturen. De enige technologie die indruk maakt, is het motor- en transmissiesysteem, dat razendsnel reageert op je input. Het is een rauwe, analoge ervaring in een wereld vol digitale snufjes.

Voor een bestelwagen zijn de technologische snufjes ook niet indrukwekkend – geen geïntegreerde navigatie voor je leveringen, geen camera's rondom. Het is duidelijk dat Aston Martin geen moeite heeft gedaan om dit voertuig praktisch te maken. Je koopt dit voor de motor, niet voor de gadgets. En dat is prima, zolang je weet waar je aan begint.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar met een 6.0-liter V12 en 600 pk kun je raden dat het een slokop is. Verwacht cijfers die dichter bij een vrachtwagen liggen dan bij een zuinige bestelwagen. De CO2-uitstoot zal torenhoog zijn, wat betekent dat je in Nederland waarschijnlijk veel wegenbelasting betaalt – als je hem al op de weg mag krijgen. Dit is een auto voor mensen die geld geen rol vinden spelen.

De prijs is exorbitant – dit is een limited edition, dus je betaalt een fortuin voor het voorrecht. Onderhoud is ook duur: een V12 heeft regelmatig onderhoud nodig, en onderdelen zijn niet goedkoop. Banden slijten snel als je het vermogen gebruikt, en dat zal je merken. Dit is geen auto voor de zuinige rijder; het is een auto voor verzamelaars die hun geld willen investeren in een stuk autogeschiedenis.

In vergelijking met de concurrenten – een Volkswagen Transporter kost een fractie van de prijs en verbruikt veel minder – is de GT12 financieel een ramp. Maar dat is niet het punt. Het punt is dat je een bestelwagen koopt die sneller is dan 98% van de auto's uit zijn tijd. En dat heeft een prijs, letterlijk en figuurlijk.