Audi A1 Sportback: kleine Audi, grote vraagtekens

De A1 Sportback is een behendige verschijning. Waar de driedeurs A1 er als een speelse scheermesjes uit ziet, oogt de Sportback met zijn twee extra deuren iets volwassener, maar niet minder strak. Het is een auto die je overal ter wereld herkent als een Audi, maar dan in een jasje dat net iets te strak zit.

De proporties zijn eigenlijk best grappig: het is een kleine auto die probeert een grote auto te zijn. De brede grille en de strakke lijnen doen denken aan een ingekorte A3, en dat is geen slecht uitgangspunt. Binnenin wordt die belofte van premium kwaliteit grotendeels waargemaakt, al moet je niet te veel verwachten voor een auto van dit formaat.

Op basis van de cijfers — een leeggewicht van 1.290 kg en een vermogen van 185 pk — voelt de A1 Sportback vermoedelijk levendig aan. Met een 0-100-tijd van 7,0 seconden is hij snel genoeg om in het stadsverkeer mee te komen, maar het is geen hot hatch.

De besturing is waarschijnlijk licht en nauwkeurig, maar niet bijzonder communicatief. Audi's hebben vaak een afstandelijk gevoel, en deze A1 is daarop geen uitzondering. Het onderstel is comfortabeler afgesteld dan dat van een Mini, maar dat betekent ook dat je minder bochtenpret krijgt. De 185 pk moet je vooral via de voorwielen zien te kanaliseren, en bij een korte wielbasis kan dat bij hard accelereren voor wat getorque-steer zorgen.

De 1.4 TFSI met 185 pk is de pittigste benzinemotor in het gamma. Met 249 Nm koppel en een 7-traps automatische versnellingsbak is dit een soepele en snelle combinatie. De sprint naar 100 km/u duurt 7,0 seconden en de topsnelheid ligt op 227 km/u, cijfers die prima passen bij een auto van dit formaat.

Interessanter is de 1.4 TFSI met cylinder-on-demand (CoD), die twee cilinders uitschakelt bij lage last. Die levert 140 pk, maar heeft een lager verbruik dan de 185 pk-versie. De 1.6 TDI diesels zijn zuinig, maar de 90 pk-versie is waarschijnlijk te traag voor de snelweg. De 2.0 TDI met 143 pk is de beste dieselkeuze, maar die is alleen met handgeschakelde versnellingsbak verkrijgbaar.

De A1 Sportback is een auto die je vooral voorin comfortabel zit. De stoelen zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun. De vering is aan de stevige kant, maar op lange ritten is hij vermoedelijk prima te doen. Het is geen auto die je doodmoe achterlaat, maar ook geen auto waarin je uren wilt doorbrengen.

Op de achterbank is het minder feest. De beenruimte is krap en de hoofdruimte is beperkt door het aflopende dak. Dit is geen auto voor vier volwassenen, eerder voor twee volwassenen en twee kinderen. De geluidsisolatie is redelijk, maar bij hogere snelheden hoor je duidelijk wind- en bandengeruis.

Het interieur van de A1 Sportback is typisch Audi: strak, degelijk en goed in elkaar gezet. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet overdreven luxueus. Alles zit logisch in elkaar en de knoppen hebben een prettige, positieve klik.

Een opvallend detail is dat de airconditioningknoppen en het infotainmentsysteem zijn overgenomen uit de grotere modellen van Audi. Dat zorgt voor een vertrouwd gevoel, maar het betekent ook dat je een MMI-bedieningssysteem krijgt dat niet altijd even intuïtief is als de moderne touchscreens. Het is een interieur dat je leert waarderen, maar het is niet het ruimste of meest praktische in zijn klasse.

De kofferruimte van 269 liter is een van de grootste minpunten van deze auto. Het is niet alleen klein, maar ook onhandig gevormd. Met een score in het benchmarkonderzoek die beter is dan slechts 10% van de concurrentie, is dit een van de slechtste prestaties van de auto. Een paar boodschappentassen passen er wel in, maar een kinderwagen is een uitdaging.

Instappen achterin is ook geen pretje; het dak loopt af en je moet je bukken. Het zicht naar achteren is matig vanwege de dikke C-stijlen, en parkeren is vooral een kwestie van gevoel. De auto is gelukkig compact — 3.952 mm lang — dus in de stad vind je altijd wel een plekje.

De A1 Sportback stamt uit een tijd waarin Audi's MMI-systeem nog niet was voorzien van een touchscreen. Je bedient het systeem via een draaiknop op de middenconsole, wat afleidt tijdens het rijden. Het systeem is niet traag, maar het is ook niet zo vloeiend als moderne systemen.

Rijassistentiesystemen zijn schaars. Je krijgt ABS en ESP, maar zaken als adaptieve cruisecontrol of een noodremsysteem waren in 2012 niet beschikbaar in deze klasse. Het is een auto die je vooral zelf moet besturen, en dat is misschien wel het grootste compliment dat je hem kunt geven.

Het officiële verbruik van de 185 pk-versie is 5,9 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van 139 g/km. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 7 liter zitten, maar op de snelweg is 6 liter haalbaar. De zuinigste diesels scoren met 3,8 l/100 km veel beter, maar die zijn minder vlot.

De vanafprijs van € 17.500 in België is redelijk voor een premium compacte auto, maar je moet goed opletten dat je niet te veel uitgeeft aan opties. Het onderhoud is duurder dan bij een reguliere auto, en de banden zijn ook niet goedkoop. De A1 is een auto die je koopt met je hart, niet met je verstand.