Audi S6: de stille krachtpatser die niets wil bewijzen

Wie de Audi S6 uit 2014-2019 voor het eerst ziet, moet twee keer kijken. Dit is geen auto die schreeuwt; hij fluistert. De subtiele sierlijsten, de vier uitlaatpijpen die alleen bij nadere inspectie opvallen, en de strakke, horizontale lijnen geven hem de uitstraling van een nette zakenberline. Geen overdreven spoilers of luchthappers, gewoon een gespierde, strakke sedan die zijn kracht niet etaleert.

De proporties kloppen: met 4,93 meter lengte en 1,44 meter hoogte staat hij laag en lang op de weg. Het is pas wanneer je de specificaties bekijkt dat je beseft dat dit geen gewone A6 is. Die bescheidenheid is precies de charme, maar ook het minpunt: voor wie wil laten zien dat hij 450 pk heeft, is dit te subtiel. Het interieur oogt direct vertrouwd, degelijk en overzichtelijk, maar niet bijzonder feestelijk.

Op basis van de cijfers van 550 Nm koppel en vierwielaandrijving kun je stellen dat de S6 vermoedelijk een meester is in het verstouwen van snelheid. De quattro-aandrijving zorgt ervoor dat het vermogen van 450 pk waarschijnlijk moeiteloos op de weg wordt gezet, zonder drama of wielspin. Het onderstel is vermoedelijk strak maar niet hard, en met een gewicht van 1.970 kg voelt hij waarschijnlijk stabiel en onverzettelijk aan, eerder dan lichtvoetig.

In de stad zal de S6 met zijn formaat en gewicht vermoedelijk wat log aanvoelen, maar op de snelweg is dit vermoedelijk zijn thuis. Het stuurgewicht is typisch Audi: licht en voorspelbaar, maar niet overdreven communicatief. De remmen hebben met dit gewicht hun werk te doen, maar gezien de prestaties van 0-100 in 4,4 seconden mag je verwachten dat ze het prima aankunnen. Het is een auto die snelheid moeiteloos opslokt, maar je zult niet wakker liggen van een overdosis feedback.

De 4.0-liter V8 TFSI is het kloppend hart van deze S6, en er is maar één motorversie leverbaar. Met 450 pk en 550 Nm is hij een van de sterkste in zijn klasse; de specificaties tonen aan dat hij beter presteert dan 94% van vergelijkbare auto's uit die periode. De sprint naar 100 km/u duurt 4,4 seconden, een tijd die je in het echte verkeer alleen op een Duits snelwegtraject of een afgesloten circuit kunt benaderen.

De 7-traps automaat met dubbele koppeling is vermoedelijk een snelle en soepele partner, al zijn deze transmissies bij hoge koppels soms wat schokkerig in lage snelheden. De topsnelheid van 249 km/u is begrensd, maar meer dan genoeg voor elk denkbaar scenario. Het geluid van de V8 is waarschijnlijk gedempt en beschaafd, wat past bij het understatement, maar voor de liefhebber misschien een tandje te subtiel is. Wie de sportuitlaat opteert, krijgt er vermoedelijk wat meer drama bij.

De keuze voor alleen benzine is logisch in deze klasse, maar het betekent wel dat je aan de pomp staat met een verbruik van 9,2 l/100 km. Dat is niet slecht voor een V8 met dit vermogen, maar het is duidelijk geen zuinige auto.

De S6 is in de eerste plaats een comfortabele reisauto. De vering is vermoedelijk afgestemd op lange afstanden, met een demping die oneffenheden netjes wegfiltert, maar zonder dat het geheel zweverig wordt. In combinatie met de stilte in de cabine — die bij een A6 altijd goed is — lijkt dit een auto die je zonder vermoeidheid van Amsterdam naar München rijdt.

De stoelen zijn vermoedelijk stevig maar ondersteunend, met voldoende verstelmogelijkheden om een goede zitpositie te vinden. Het is geen massagesalon, maar voor een sportieve berline is het comfortniveau waarschijnlijk hoog. Het enige punt van zorg is het gewicht: met 1.970 kg is de S6 een zware auto, en dat voel je vermoedelijk aan de grenzen van het comfort, vooral over scherpe hobbels in de stad.

Het interieur van de S6 is een schoolvoorbeeld van Duitse degelijkheid. De materialen zijn van hoog niveau, de afwerking is nauwkeurig en alles voelt alsof het de komende twintig jaar meegaat. Het design is echter ook wat braaf: het is een A6-interieur met wat sportieve accenten, geen speciaal S6-spektakel. Je moet houden van strakke lijnen en veel zwart.

De ergonomie is uitstekend. Alle bedieningselementen zitten op logische plaatsen, en de fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn een verademing in een tijdperk waarin alles in het scherm verdwijnt. Het MMI-systeem met zijn draaiknop op de middenconsole werkt vermoedelijk prima, al is het grafisch gedateerd vergeleken met moderne systemen. Het is een interieur dat je niet snel zal bekoren, maar ook nooit zal irriteren.

Met een kofferbak van 399 liter zit de S6 in de middenmoot van zijn klasse; de specificaties tonen aan dat hij beter scoort dan 40% van zijn concurrenten. Dat is voldoende voor twee grote koffers of een paar golfclubs, maar het is niet ruim. De achterbank biedt vermoedelijk genoeg ruimte voor twee volwassenen, maar de middentunnel is hoog, dus een derde passagier is een straf.

Het instappen is dankzij de lage daklijn niet voor iedereen even makkelijk, maar eenmaal gezeten is het zicht rondom redelijk. De dikke C-stijlen kunnen het zicht bij het achteruitrijden belemmeren, maar met parkeersensoren en een camera is dat vermoedelijk goed op te lossen. Parkeren in de stad is met 4,93 meter lengte geen feest, maar de stuurbekrachtiging maakt het werk wel licht.

De S6 uit deze periode is uitgerust met het MMI-systeem van Audi, dat in deze generatie al behoorlijk volwassen was. Het werkt met een draaiknop en knoppen op de middenconsole, een systeem dat veiliger is dan werken met een touchscreen tijdens het rijden. De graphics zijn duidelijk, maar de kaartweergave is verouderd vergeleken met moderne systemen zoals Audi's eigen Virtual Cockpit, die hier niet leverbaar was.

Aan rijassistentie is er het nodige: adaptieve cruisecontrol, lane assist en een head-up display zijn waarschijnlijk beschikbaar als optie. Deze systemen werken vermoedelijk zoals je van Audi mag verwachten: betrouwbaar en zonder overdreven ingrijpen. Het is geen technologisch hoogstandje meer, maar alles doet wat het moet doen, zonder de bestuurder te betuttelen.

Het officiële verbruik van 9,2 l/100 km en een CO2-uitstoot van 214 g/km zijn voor een auto met deze prestaties niet schokkend, maar ze zijn wel realistisch. In de praktijk zul je met een stevige rijstijl al snel boven de 10 liter uitkomen, en dat betekent forse brandstofkosten. Daarbovenop komt de Nederlandse wegenbelasting, die door het gewicht van 1.970 kg en de hoge CO2-uitstoot aanzienlijk is.

De prijs van een gebruikte S6 is inmiddels aantrekkelijk, maar de onderhoudskosten van een V8 met turbocompressor zijn dat niet. Denk aan dure olie, een complexe transmissie en banden die door het gewicht en vermogen sneller slijten. Het is een auto die je niet moet kopen op basis van de aanschafprijs alleen; je moet het totale plaatje kunnen dragen. Wie dat kan, krijgt veel auto voor zijn geld.