Bentley Bentayga S: de dikste V8 in een rok kost 550 pk en een rib uit je lijf

De Bentayga S is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn forse proporties, zwarte details en die typische Bentley-grille ziet hij eruit alsof hij net een chique diner heeft verlaten en nu even lekker wil roken. De S-uitvoering voegt sportieve accenten toe die hem onderscheiden van de gewone Bentayga, maar de basis is en blijft een statussymbool van tweeënhalve ton.

Binnenin is het een mengelmoes van traditioneel vakmanschap en verouderde techniek. Je zit omringd door leer, hout en metaal – prachtig afgewerkt, dat wel – maar zodra je naar het infotainmentscherm kijkt, waan je je tien jaar terug. Het is een vreemde combinatie van ouderwetse luxe en moderne pretenties, die vooral opvalt omdat concurrenten als de Porsche Cayenne Coupé dit stukken beter voor elkaar hebben.

Op basis van de cijfers belooft de Bentayga S een interessante mix van comfort en sportiviteit. Met 550 pk en 770 Nm koppel – beter dan respectievelijk 93% en 95% van zijn concurrenten – moet hij behoorlijk voortstuwen, maar het gewicht van ruim 2,4 ton zal zich laten voelen in de bochten. Bentley heeft de luchtvering en het actieve onderstel (48V anti-roll systeem) standaard meegegeven, maar of dat genoeg is om de fysica te verslaan, betwijfel ik.

De besturing is waarschijnlijk licht en vrijblijvend, zoals we van Bentley gewend zijn – prima voor de snelweg, minder voor een bergpas. De remmen moeten het zware gevaarte elke keer weer tot stilstand brengen, en hoewel Bentley zegt dat ze daarvoor zijn gemaakt, zal het in de praktijk vooral een kwestie van vertrouwen zijn. Op de Duitse Autobahn voelt hij zich ongetwijfeld thuis, maar in de stad is hij een kolos die je liever niet te vaak hoeft te parkeren.

De 4.0-liter V8 met biturbo is een bekende krachtbron binnen de VW Group, maar in deze Bentley krijgt hij een eigen karakter. Met 550 pk en 770 Nm koppel – beter dan 95% van de concurrentie – schiet hij in 4,5 seconden naar 100 km/u, waarmee hij sneller is dan 84% van zijn soortgenoten. De topsnelheid van 290 km/u is eveneens indrukwekkend, al zul je daar in de praktijk weinig mee doen – behalve op een afgesloten baan, en dan nog.

De achtversnellingsautomaat schakelt naar verwachting vloeiend en snel, maar het is geen dubbelkoppeling zoals in de Porsche. Het geluid van de V8 is waarschijnlijk diep en donker, met een sportieve uitlaat die op commando harder mag brullen – maar of dat past bij het stijlvolle imago van Bentley, is een tweede. Het is een motor die je vooral gebruikt voor het gevoel van macht, niet voor het verbruik – want dat is met 294 g/km CO2 ronduit belastend voor het milieu én je portemonnee.

Comfort is het terrein waar Bentley traditioneel uitblinkt, en de Bentayga S zal daar geen uitzondering op zijn. De luchtvering filtert hobbels vermoedelijk met verve, en de stoelen zijn waarschijnlijk heerlijk – elektrisch verstelbaar, verwarmd en geventileerd, met massagefunctie. Op lange ritten zul je minder vermoeid aankomen dan in menig concurrent, dat durf ik op basis van de reputatie van het merk wel te stellen.

Toch heeft de sportieve S-uitvoering zijn prijs: het onderstel is straffer afgesteld dan bij de gewone Bentayga, wat ten koste gaat van het zwevende gevoel dat Bentley juist zo kenmerkt. In de stad zal hij ongetwijfeld comfortabel blijven, maar op snelweg met slecht asfalt kan hij wat stugger aanvoelen. Geluidsisolatie is waarschijnlijk uitstekend – Bentley isoleert zijn auto's alsof ze een bankkluis zijn – maar de sportuitlaat kan daar in de sportmodus wel eens doorheen prikken.

De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie is een uitdaging vanwege de transmissietunnel. De stoelen zijn voorzien van alle denkbare regelingen, maar de knoppen zijn soms onlogisch geplaatst – je moet even zoeken naar de juiste knop voor de massagefunctie, die overigens wel heerlijk werkt. Al met al een comfortabele auto, maar niet de meest comfortabele in zijn klasse – die titel gaat naar de gewone Bentayga, niet de S.

Het interieur van de Bentayga S is een feest van leer, hout en metaal. De materialen zijn van topkwaliteit – beter dan in de meeste concurrenten – en de afwerking is zoals je van een Brits luxemerk mag verwachten: perfect. De stoelen zijn breed en zacht, met diamantpatroon stiksel dat er fantastisch uitziet, maar de zithouding is hoog en je zit meer óp de stoel dan erin.

Het infotainmentsysteem is echter gedateerd. Het scherm is niet bijzonder groot, de graphics zijn ouderwets en de bediening is niet altijd intuïtief. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog volop – voor klimaatregeling en rijmodi – maar het systeem reageert soms traag en de navigatie is niet van het niveau dat je in een auto van dit kaliber verwacht. Het is een gemiste kans: Bentley had hier beter haar best mogen doen, zeker gezien de prijs.

Er zijn ook leuke details: de ventilatieroosters die je draait om de luchtstroom te regelen, de knop voor de rijmodi die als een juweel is vormgegeven, en de klok die je opent met een druk op de knop. Maar er zijn ook vreemde keuzes: de bekerhouders zitten onhandig verstopt, en de telefoonlader is lastig bereikbaar. Het is een interieur dat je bewondert om zijn vakmanschap, maar waar je je ook aan ergert om zijn onlogische indeling.

De Bentayga S is een grote auto – ruim 5,1 meter lang en bijna 2 meter breed – en dat merk je in de stad. Parkeren is geen pretje, ondanks de camera's en sensoren; je moet continu opletten dat je de velgen niet beschadigt. De draaicirkel is groot, en in smalle straten is het opletten geblazen. Op de snelweg is hij echter een rots in de branding – stabiel, stil en met een enorm rijbereik op de tank (zo'n 85 liter).

De kofferbak heeft een inhoud van 484 liter – minder dan die van een VW Tiguan – maar dat is ruim voldoende voor een weekendje weg. De achterbank kun je neerklappen in delen, maar je moet daarvoor wel bij de hendels in de kofferbak zijn, die niet bijzonder goed vindbaar zijn. Het instappen is hoog, maar de dorpels zijn niet al te breed – dat scheelt. Het zicht rondom is redelijk voor een auto van dit formaat, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht bij het achteruitrijden – gelukkig is er een camera.

De praktische kant van de Bentayga S is vooral het gewicht: 2.400 kilo leeg. Dat betekent dat je remmen en banden zwaar belast, en dat is niet alleen een kostenpost, maar ook een veiligheidsrisico als je je niet bewust bent van de massa. De remmen zijn groot en krachtig, maar ze moeten elke keer weer dat gewicht tot stilstand brengen – en dat vraagt om onderhoud. Het is een auto die je niet dagelijks wilt gebruiken voor boodschappen, maar eerder voor de lange reis met het gezin.

Bentley heeft de Bentayga S voorzien van een scala aan rijhulpsystemen – adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistent, dodehoekdetectie – maar de uitvoering ervan is niet altijd even geraffineerd. De adaptieve cruisecontrol houdt netjes afstand, maar remt soms abrupt in; de rijstrookassistent stuurt met kleine correcties die soms te nadrukkelijk zijn. Het is allemaal functioneel, maar niet op het niveau van de systemen van Mercedes of Tesla.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een verouderd platform van de VW Group, met een touchscreen dat niet bijzonder scherp is en een menu dat niet logisch is opgebouwd. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto werken naar behoren, maar de resolutie is lager dan in een moderne auto van 40.000 euro. Het is een van de grootste teleurstellingen van deze Bentley: je betaalt een fortuis, maar je krijgt technologie die je in een VW Golf ook al had – en die in een Golf beter werkt.

Wel aardig is het digitale instrumentenpaneel, dat je naar wens kunt configureren, maar ook hier zijn de graphics niet bijzonder. De head-updisplay is helder en duidelijk, maar de bediening van de rijmodi via de knop op de middenconsole is omslachtig – je moet door menu's scrollen om de gewenste modus te kiezen. Het is een auto die je niet koopt voor de technologie, maar voor het gevoel – en dat gevoel moet je dan maar niet te veel willen digitaliseren.

Het officiële verbruik van de Bentayga S is niet opgegeven, maar met een CO2-uitstoot van 294 g/km kun je rekenen op een dorstige V8. In de praktijk zul je waarschijnlijk rond de 1 op 4,5 tot 1 op 5 komen – en als je het sportieve karakter gebruikt, nog minder. De CO2-uitstoot is hoger dan 98% van de concurrentie, wat betekent dat je in veel landen een flinke bijtelling of CO2-heffing betaalt – in Nederland zelfs tot 100.000 euro aan belasting als je hem zakelijk rijdt.

De prijs van de Bentayga S ligt rond de 250.000 euro, afhankelijk van de opties. Dat is aanzienlijk meer dan een Porsche Cayenne Turbo Coupé, die vergelijkbare prestaties levert voor minder geld. Onderhoud is duur – Bentley rekent forse tarieven voor onderhoudsbeurten, en banden voor een auto van dit formaat zijn niet goedkoop. De afschrijving is echter relatief beperkt, omdat Bentley's hun waarde redelijk behouden – maar dat geldt vooral voor de exclusieve modellen, niet voor de massaproductie-SUV.

Als je kijkt naar de prijs-kwaliteitverhouding, dan is de Bentayga S niet de beste keuze. Je betaalt veel voor het merk en het vakmanschap, maar de technologie en het rijgedrag zijn niet beter dan die van goedkopere concurrenten. De Fisker Ocean en Xpeng G9 bieden vergelijkbare prestaties (550 pk) voor een fractie van de prijs, en ze stoten geen gram CO2 uit. Voor wie duurzaamheid belangrijk vindt, is de keuze snel gemaakt – maar voor wie het gevoel van een Britse V8 wil, is er weinig anders dat dit biedt.