Bentley Flying Spur: een zwaargewicht met raketambities

De Flying Spur is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 5.298 mm en een breedte van 2.207 mm (inclusief spiegels) domineert hij de weg. De S-uitvoering die wij als basis nemen, voegt daar nog wat zwarte accenten en een subtiele spoiler aan toe, maar het blijft een statige verschijning die meer zegt dan duizend woorden.

Het interieur maakt direct indruk – niet door een overdosis schermen, maar door de tastbare kwaliteit van materialen. Het hout, het leer en het metaal zijn op een manier afgewerkt die je in een Duitse concurrent zelden vindt. Toch bekruipt je het gevoel dat het ontwerp stamt uit een tijdperk waarin knoppen nog de norm waren, en dat is hier eerder een deugd dan een gebrek.

De cijfers liegen niet: met 635 pk en 820 Nm koppel aan een vierwielaandrijving moet dit een raket zijn. De 0-100 km/u-tijd van 4,5 seconden is voor een auto van 2.475 kg ronduit indrukwekkend. De 8-traps automaat schakelt naar verwachting zijdezacht, maar kan in sportmodus ook vinnig reageren. Het weggedrag is vermoedelijk verrassend wendbaar voor een auto van dit formaat, dankzij de permanente vierwielaandrijving die het vermogen netjes verdeelt.

Toch is dit geen sportauto. Het gewicht is voelbaar in bochten en bij remmen, en de besturing is afgestemd op comfort eerder dan op feedback. Op de snelweg is de Flying Spur op zijn best: stabiel, stil en onverstoorbaar. In de stad voel je elke kilo en elke centimeter, en het parkeren is een oefening in geduld – ook met parkeersensoren.

De Flying Spur is leverbaar met twee motoren: een 4.0-liter V8 met 507 pk (of 528 pk in de S-versie) en een 6.0-liter W12 met 625 pk (of 635 pk in de S). De W12 is een technisch wonder: twaalf cilinders in een W-opstelling die zo compact is dat hij onder de motorkap past. Het koppel van 820 Nm is al vanaf laag toerental beschikbaar, wat zorgt voor een moeiteloze acceleratie die je zelden ervaart.

De V8 is de verstandige keuze. Met 507 pk biedt hij nog steeds meer dan genoeg prestaties, maar het verbruik van 10,9 l/100 km is aanzienlijk lager dan de 14,7 l/100 km van de W12. De CO2-uitstoot van de V8 is 254 g/km tegenover 335 g/km voor de W12. Wie kiest voor de S-uitvoering met de V8, krijgt 528 pk en hetzelfde verbruik – een slimme middenweg. De 8-traps automaat is in alle versies dezelfde en werkt naar behoren, maar schakelt nooit zo snel als een moderne DSG.

Comfort is de core business van deze Bentley. De stoelen zijn breed, zacht en elektrisch verstelbaar in alle richtingen, met massagefunctie en ventilatie als optie. De luchtvering filtert hobbels moeiteloos weg, en op lange ritten is dit vermoedelijk een van de meest vermoeidheidsvrije auto's die er bestaan. De geluidsisolatie is uitstekend – op de snelweg hoor je vrijwel geen wind- of bandengeluid, alleen een subtiel V12-grom als je het gaspedaal indrukt.

In de stad is het comfort minder vanzelfsprekend. Het hoge gewicht en de lange wielbasis maken dat je elke drempel voelt als een kleine gebeurtenis, en de 21-inch wielen (optioneel) helpen niet. De stoelen zijn ook aan de grote kant – voor iemand met een smaller postuur is het lastig om goed zijdelings gesteund te zitten, maar dat is een luxeprobleem.

Het interieur van de Flying Spur is een feest voor de zintuigen. Het leer is dik en ruikt naar kwaliteit, het hout is echt en met de hand gepolijst, en de metalen knoppen voelen koel en massief aan. De afwerking is ronduit uitstekend – nergens een scherp randje of een kier die niet recht is. Het dashboard is een ode aan de traditionele luxe, met analoge klokken en een opklapbaar scherm dat het geheel niet verstoort.

Maar er zijn ook minpunten. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oud VW-systeem en voelt traag aan vergeleken met moderne systemen. De bediening via de draaiknop op de middenconsole is wennen, en het aantal fysieke knoppen is overweldigend. Toch heeft dit ook een charme: je hoeft niet door menu's te zoeken voor de stoelverwarming – er is gewoon een knop. De ruimte voorin is royaal, maar de middenconsole is breed en maakt dat het interieur wat benauwd aanvoelt.

De achterbank is waar het in deze auto om draait. De beenruimte is enorm, en de achterstoelen zijn elektrisch verstelbaar met optionele massagefunctie. De middenconsole achterin bevat bediening voor de klimaatregeling en het entertainmentsysteem, maar die is zo breed dat er echt maar twee volwassenen comfortabel zitten. De kofferbak biedt 470 liter – dat is minder dan een gemiddelde stationwagen, maar voldoende voor twee koffers.

Instappen is dankzij de lage instap en de standaard luchtvering die de auto laat zakken verrassend gemakkelijk. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt – de hoge schouderlijn en de kleine achterruit maken dat je bij het parkeren vooral op de camera vertrouwt. De draaicirkel is met 5,3 meter (geschat) niet klein, en op parkeerplaatsen is elke manoeuvre een oefening in precisie.

De Flying Spur is niet het domein van futuristische technologie. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een VW-systeem uit 2012 en biedt navigatie, Bluetooth en een 8-inch scherm. Het werkt, maar is traag en de graphics zijn verouderd. Apple CarPlay en Android Auto zijn niet beschikbaar – dat moet je weten voordat je tot aankoop overgaat.

Wat betreft rijhulpsystemen blijft het beperkt tot adaptieve cruisecontrol, dodehoekassistent en een 360-graden camera. Lane keeping assist is er niet, en autonoom rijden is natuurlijk niet aan de orde. Toch is er één opvallend detail: het systeem kan verkeersborden herkennen en toont die in het instrumentarium – een functie die in 2014 nog niet gemeengoed was. Voor een auto van dit kaliber is de technologische uitrusting echter teleurstellend, zeker als je bedenkt wat een Mercedes S-Klasse uit dezelfde periode biedt.

Hier komt de realiteit binnen. De W12 S verbruikt volgens de officiële cijfers 14,7 l/100 km, wat overeenkomt met 335 g/km CO2. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 18 liter zitten. De V8 doet het met 10,9 l/100 km aanzienlijk beter, maar ook dat is geen zuinige auto. De wegenbelasting en de bijtelling (voor zakelijke rijders) zijn torenhoog, en de verzekering is niet voor bangeriken.

De prijs van een tweedehands Flying Spur uit deze generatie is gedaald tot onder de 100.000 euro, wat voor dit niveau van luxe en prestaties aantrekkelijk klinkt. Maar vergeet niet: dit is een auto die nieuw meer dan 200.000 euro kostte, en het onderhoud is daaraan gerelateerd. Een grote beurt kan al snel 3.000 euro kosten, en versleten remschijven zijn een dure grap. De afschrijving is echter minder dramatisch dan bij een doorsnee luxewagen, omdat Bentley's hun waarde redelijk goed vasthouden.