BMW M140i: de laatste echte achterwielaandrijver met een zes-in-lijn

De M140i is geen auto die je meteen herkent als iets speciaals. Van buiten is het een 1 Serie met drie deuren, een facelift die de neus iets strakker maakte, en een diffuser die de sportieve ambitie verraadt. Geen enorme vleugels, geen schreeuwerige bodykit – alleen een bescheiden uitlaatpaar en een subtiele M-badge. Wie niet beter weet, ziet een nette tweedehands BMW voor de deur.

Maar dat is precies de charme. In een tijd waarin elke hot hatch eruitziet alsof hij op het podium van een autosalon wil staan, is de M140i een wolf in schaapskleren. De proporties zijn klassiek, de wielbasis kort en de achterwielaandrijving zorgt voor een gespierde houding. Het is geen auto die je op een parkeerplaats laat omdraaien, maar wel een die je aandacht vasthoudt als je weet wat eronder ligt.

De cijfers vertellen een duidelijk verhaal: 340 pk, 500 Nm en een gewicht van 1.545 kg. Dat betekent een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 220 pk per ton, wat zich vertaalt in een 0-100-tijd van 4,6 seconden. Maar het echte verhaal zit in de balans. Met achterwielaandrijving en een laag zwaartepunt stuurt de M140i zoals een BMW betaamt: direct, communicatief en met een neus die gretig de bocht in duikt.

Op basis van het koppel van 500 Nm dat al vanaf lage toeren beschikbaar is, hoef je niet hoog in de toeren te zitten om vlot mee te komen. Het onderstel is stevig maar niet oncomfortabel, en de 8-traps automaat – die in de geteste uitvoering zit – schakelt snel en soepel. Wie de handgeschakelde versie wil, kan nog kiezen voor de 6-bak, maar die is alleen beschikbaar op de zwakkere motoren. De M140i is er uitsluitend met automaat, wat puristen zullen betreuren, maar wel zorgt voor een vlotte acceleratie.

De M140i heeft de beroemde 3.0-liter zes-in-lijn van BMW, die in deze vorm 340 pk en 500 Nm produceert. Dat is geen raketwetenschap, maar wel een van de beste motoren die ooit in een hatchback is geplaatst. De acceleratie van 4,6 seconden naar 100 km/u is sneller dan de meeste sportwagens van tien jaar geleden, en de top van 249 km/u is begrensd – anders had hij meer gelopen.

Het motorgamma van de 1 Serie is enorm: van de 116d met 116 pk tot deze M140i, met 18 versies in totaal. De diesels zijn zuinig – de 116d EfficientDynamics haalt 3,4 l/100 km – maar de benzineversies zijn de echte attractie. De 120i met 184 pk is een goede middenmoot, maar de M140i is de enige met de zescilinder. Wie minder vermogen wil, kan kiezen voor de 125i met 224 pk, maar dan mis je wel het karakter van de zes-in-lijn.

De M140i is geen comfortmachine, maar ook geen pure racer. Het onderstel is stevig afgestemd, maar niet zo hard dat je elke scheur in het asfalt voelt. Op de snelweg is hij stabiel en stil, al komt het geluid van de brede banden wel door. De stoelen zijn sportief maar bieden voldoende steun voor lange ritten.

In de stad is de 1 Serie dankzij zijn compacte formaat (4,33 meter lang) makkelijk te manoeuvreren, maar de stugge vering en het zware stuur maken hem minder relaxed dan een gewone 118i. Het verbruik van 7,1 l/100 km is voor een auto met deze prestaties niet slecht, maar wie rustig rijdt, kan op de snelweg zo 8,5 liter verbruiken. Een lange afstand van 800 km is mogelijk, maar dan moet je wel een pitstop plannen.

Het interieur van de facelift-versie is typisch BMW: overzichtelijk, degelijk en met een driver-focused opzet. Het dashboard is naar de bestuurder gericht, en de materialen zijn van goede kwaliteit, al zijn sommige harde plastics onderin niet van het niveau dat je bij een premiummerk zou verwachten. De M-stoelen zijn optioneel en bieden uitstekende zijdelingse steun.

De knoppenindeling is logisch, met fysieke knoppen voor de audio en klimaatregeling – iets wat steeds zeldzamer wordt. Het infotainmentsysteem met iDrive bediening via de draaiknop is nog steeds een van de beste systemen op de markt, al is het scherm wel wat gedateerd vergeleken met moderne systemen. De achterbank is krap, maar dat is geen verrassing bij een compacte auto.

Met een kofferbak van 360 liter is de 1 Serie niet de meest praktische auto in zijn klasse. Dat is minder dan een Ford Fiesta, maar wel bruikbaar voor dagelijks gebruik. De achterbank is alleen toegankelijk via de drie deuren, wat het in- en uitstappen voor passagiers lastig maakt, zeker in een parkeergarage.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen en de hoge gordellijn beperken het zicht naar achteren. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen en optionele sensoren geen probleem, maar de lange motorkap vraagt wel enige gewenning. Wie vaak kinderen of grote honden vervoert, kan beter naar de 5-deurs versie kijken – maar die is met de M140i niet geleverd, dus dan moet je naar een andere auto.

De 1 Serie uit 2017-2019 heeft het iDrive-systeem van de vorige generatie, met een 6,5- of 8,8-inch scherm, navigatie, Bluetooth en USB-aansluitingen. Het systeem werkt snel en intuïtief, maar mist moderne functies als draadloze Apple CarPlay en over-the-air updates. Dat is geen verrassing voor een auto van deze leeftijd, maar wel iets om rekening mee te houden.

Op het gebied van rijassistentie is de M140i voorzien van adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en een head-up display – allemaal optioneel. Het systeem werkt zoals je van BMW mag verwachten: betrouwbaar en zonder overdreven waarschuwingen. Het is geen zelfrijdende auto, maar dat hoeft ook niet. Het gaat hier om de verbinding tussen bestuurder en machine, en die is nog steeds puur.

De M140i heeft een officieel verbruik van 7,1 l/100 km en een CO2-uitstoot van 163 g/km. In de praktijk zal dat hoger liggen, zeker als je gebruikmaakt van de prestaties. Wie rustig rijdt, kan op de snelweg misschien 8 liter halen, maar bij sportief rijden loopt dat al snel op naar 12 liter. De wegenbelasting is in België fors, en de verzekering is ook niet goedkoop.

Onderhoud is duur – het is een BMW met een zescilinder, en dat voel je in de portemonnee. Banden zijn breed en duur, en de remmen hebben het zwaar. Aan de andere kant is de M140i een auto die zijn waarde redelijk goed behoudt, zeker de exemplaren met een volledige onderhoudshistorie. Wie de auto koopt voor het rijplezier en niet voor de lage kosten, krijgt veel waar voor zijn geld – maar alleen als hij de nadelen accepteert.