BMW 1 Serie F20: de laatste échte achterwielaandrijver die je nog wilt hebben

De F20 is niet de mooiste BMW ooit gemaakt. De eerste generatie van de 1 Serie had een eigenwijs gezicht met die 'boze' koplampen en een achterkant die net iets te hoog oogt. Deze facelift (vanaf 2015) maakt het iets strakker, maar het blijft een auto die je niet om zijn uiterlijk koopt. De proporties zijn typisch BMW: een lange motorkap, ver naar achteren geplaatste cabine en korte overhangen – de kenmerken van een achterwielaandrijver.

Toch heeft hij wel degelijk présence. Vooral in M135i-uitvoering met de bredere bumpers en vier uitlaatpijpen ziet hij er lekker agressief uit. Maar wie de gewone versies ziet, moet goed kijken om hem van een 116d te onderscheiden. Het is geen auto die de show steelt op een parkeerplaats, maar dat is ook niet waar het hier om draait. Het interieur oogt vertrouwd BMW: een licht naar de bestuurder gericht dashboard, stevige materialen en een logische opbouw. Het voelt degelijk, maar niet speciaal.

De F20 is een auto die je moet begrijpen. Het is geen statement, maar een stuk gereedschap voor wie van rijden houdt. De eerste indruk is dan ook niet overweldigend, maar je voelt wel dat dit een auto is die met een missie is ontworpen.

Dit is waar de F20 zijn bestaansrecht bewijst. Op basis van de specificaties en de reputatie van BMW uit die tijd, is dit een auto die stuurt met een precisie die je in dit segment nauwelijks nog vindt. De achterwielaandrijving zorgt voor een natuurlijke balans, en met een gewichtsverdeling van bijna 50:50 (iets wat BMW altijd heeft nagestreefd) ligt hij stabiel en voorspelbaar. De elektromechanische stuurbekrachtiging is niet de meest communicatieve uit het tijdperk, maar wel direct en nauwkeurig.

De M135i met handgeschakelde zesbak is de puristenkeuze. Met 321 pk en 450 Nm koppel is hij snel, maar het gewicht van 1.505 kg is aan de hoge kant – de acceleratie van 5,1 seconden naar 100 km/u is snel, maar niet adembenemend. De achterwielaandrijving in combinatie met dat vermogen vereist respect, vooral in de regen. De xDrive-versie is veiliger, maar minder puur. De minder krachtige versies zoals de 118i of 120d profiteren het meest van het lichte onderstel en voelen daardoor speelser aan.

Het onderstel is aan de stevige kant, vooral in de M135i met zijn sportophanging. Maar dat hoort erbij: dit is geen comfortcruiser, maar een auto die je uitdaagt om sneller door de bocht te gaan. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, en de tractie is – zodra het droog is – uitstekend. Op de snelweg ligt hij stabiel en stil, maar de echte magie gebeurt op een bochtige B-weg.

De F20 biedt een enorme keuze aan motoren, van de zuinige 114d (95 pk) tot de brute M135i (321 pk). Dat is zowel een zegen als een vloek: zoveel keuze maakt het lastig om de juiste te kiezen. Maar het betekent wel dat er voor elk budget en elk gebruik een passende versie is.

De dieselmotoren, vooral de 118d en 120d, zijn de beste allrounders. Ze zijn zuinig (4,4-4,5 l/100 km) en bieden voldoende koppel voor dagelijks gebruik. De 125d is een interessante optie voor wie meer power wil zonder het verbruik van de M135i. De benzinemotoren zijn over het algemeen soepeler en leuker om hoog in toeren te rijden, maar de 116i is met 136 pk wat aan de zwakke kant voor een auto van dit gewicht.

De M135i is de vlaggenschipversie. De 3,0-liter zescilinder is een legendarische motor: zijdezacht, gretig en met een prachtig geluid. Met 321 pk en 450 Nm is hij snel, maar niet extreem. De handgeschakelde versie is de meest betrokken, maar de 8-traps automaat is zo goed dat je hem niet snel zult missen. Het verbruik van 8,1 l/100 km is voor dit vermogen niet eens slecht, maar in de praktijk zul je al snel boven de 10 liter zitten als je het eruit laat komen.

De automatische versnellingsbakken (8AT) zijn over het algemeen uitstekend: snel, soepel en altijd in de juiste versnelling. De handgeschakelde zesbak is minder overtuigend: de schakelweg is wat lang en het gevoel is niet zo mechanisch als bij oudere BMW's. Toch is het voor de liefhebber de enige juiste keuze in de M135i.

De F20 is niet de meest comfortabele auto in zijn klasse. Het onderstel is stevig afgeveerd, vooral in de M135i, en dat voel je op slechte wegen. Maar op de snelweg is hij verrassend rustig: de geluidsisolatie is goed, al hoor je bij de M135i wel de motor en de banden wat meer.

De stoelen zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun, maar ze zijn niet zo zacht als die van een Mercedes A-Klasse. Ze zijn wel goed verstelbaar en bieden voldoende comfort voor lange ritten. De achterbank is minder royaal: de beenruimte is krap voor volwassenen en de middentunnel is hoog, dus drie personen achterin is geen pretje.

In de stad is de F20 redelijk comfortabel, maar de stevige vering en het beperkte zicht naar achteren (door de dikke C-stijlen) maken het niet de meest ontspannen auto voor stadsritten. De stuurinrichting is licht genoeg voor parkeermanoeuvres, maar de draaicirkel is niet bijzonder klein.

Het interieur van de F20 is typisch BMW uit die periode: functioneel, degelijk en met een duidelijke focus op de bestuurder. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet uitzonderlijk. De knoppen en schakelaars voelen stevig aan en de bediening is logisch, al is het dashboard wel wat druk met alle knoppen.

Het infotainmentsysteem met iDrive is een van de betere uit die tijd. De draaiknop op de middenconsole is intuïtief en je kunt er blindelings mee werken, wat veiliger is dan een touchscreen. Het scherm is scherp genoeg en de navigatie werkt goed. De fysieke knoppen voor de climate control zijn een pluspunt: je hoeft niet door menu's te scrollen om de temperatuur aan te passen.

Een minpunt is de afwerking op sommige plaatsen. Zo zijn de kunststof panelen in de deuren wat hard en kraakt er af en toe iets bij kou. Ook de stoelbekleding van de standaarduitvoering is niet bijzonder. Maar het geheel oogt wel degelijk en is gemaakt om lang mee te gaan.

De F20 is geen ruimtewonder. De kofferbak biedt 360 liter, wat minder is dan veel concurrenten zoals de Audi A3 (380 liter) of VW Golf (380 liter). De achterbank is neerklapbaar, maar de opening is niet heel groot en de laadrand is vrij hoog. Voor een gezin met kinderen is dit krap, maar voor singles of stellen zonder kinderen is het prima.

De achterbank is alleen geschikt voor twee personen, en dan nog is de beenruimte beperkt. De instap achterin is niet ideaal vanwege de lage daklijn, maar dat is inherent aan het coupé-achtige silhouet. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeersensoren zijn dan ook bijna een must.

Het instappen voorin is makkelijk en de stoelen zitten laag, wat sportief is maar niet ideaal voor mensen met rugklachten. De portieren zijn groot en openen wijd, waardoor je er makkelijk in en uit komt. Over het algemeen is de F20 een auto die meer gericht is op de bestuurder dan op de passagiers, en dat merk je in het dagelijks gebruik.

De F20 kwam in 2011 op de markt en is in 2015 gefacelift. De technologie is dan ook niet meer van het allerlaatste niveau. Het iDrive-systeem is goed, maar het mist functies zoals Apple CarPlay en Android Auto (die pas later kwamen). De bediening is echter zo logisch dat je het niet snel zult missen.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt. Er is adaptieve cruisecontrol, maar die werkt minder soepel dan moderne systemen. Lane departure warning is een optie, maar het stuurt niet actief mee. De dodehoekdetectie is wel beschikbaar en werkt goed. Parkeersensoren zijn standaard op de meeste uitvoeringen, maar een camera is vaak een optie.

Wat wel indrukwekkend is, is de hoeveelheid aanpassingsmogelijkheden in het menu. Je kunt alles instellen, van het gedrag van de stuurbekrachtiging tot de reactie van het gaspedaal. Maar dat is ook meteen het nadeel: het is makkelijk om verdwaald te raken in de menu's. Over het geheel genomen is de technologie functioneel, maar niet baanbrekend. Het is een auto uit een tijdperk waarin rijden nog belangrijker was dan gadgets.

Het verbruik van de F20 varieert sterk, afhankelijk van de motor. De zuinigste diesels (116d EfficientDynamics) komen op 3,8 l/100 km, wat indrukwekkend is voor een auto van dit formaat. De benzinemotoren zijn minder zuinig, met de M135i als dorstigste met 8,1 l/100 km officieel, maar in de praktijk zul je al snel boven de 10 liter zitten.

De CO2-uitstoot varieert van 99 g/km voor de 116d tot 188 g/km voor de M135i. Dat heeft gevolgen voor de wegenbelasting, vooral in België waar de belasting op basis van CO2 wordt berekend. De M135i is daardoor duur in het dagelijks gebruik, terwijl de 116d juist voordelig is.

Qua betrouwbaarheid staat BMW bekend als redelijk betrouwbaar, maar het onderhoud is duurder dan bij een VW of Opel. De timingketting van de benzinemotoren kan problemen geven, en de dieselmotoren hebben soms last van roetfilterproblemen. Het is verstandig om een auto met een volledige onderhoudshistorie te kopen. De vanafprijs van € 22.500 is redelijk voor wat je krijgt, maar reken op extra kosten voor opties zoals navigatie en sportstoelen.