De M240i Cabrio: een zes-in-lijn met haar op de tanden

De BMW 2 Serie Cabrio is geen auto die je omverblaast met zijn design, maar dat is ook niet nodig. De verhoudingen kloppen: een lange motorkap, een korte achtersteven en een laag dakprofiel. Het is een klassieke cabrioletvorm die vooral in de M235i/M240i-uitvoering met bredere wielkasten en sportievere bumpers een dreigend karakter krijgt. De dubbele niertjes zijn nog van de oude school — niet overdreven groot — en de koplampen kijken je scherp aan.

Toch is het geen beauty queen. De achterkant oogt wat hoog en de overgang van de achterkant naar de bumper is niet vloeiend. Maar zodra het dak open is, vergeet je dat snel. Dan zie je een auto die gemaakt is om te rijden, niet om alleen maar bekeken te worden. De dakkap is strak en de stoffen kap past naadloos in de carrosserie. Het is een functionele, volwassen uitstraling die past bij een BMW uit deze periode.

Met 340 pk en 500 Nm naar de achterwielen is de M240i een auto die respect afdwingt. Het koppel is al vanaf laag toerental aanwezig, maar het echte feest begint boven de 4.000 toeren, wanneer de zes-in-lijn zijn hese stem laat horen. De handbak is een genot: kort, precies en met een mechanische feel die je in moderne BMW's steeds minder vindt. De koppeling is niet te zwaar, maar je moet wel even wennen aan het opstarten.

In bochten is de auto neutraal en voorspelbaar. Het onderstel is stevig, maar niet oncomfortabel. De besturing is elektrisch en dat betekent dat je niet de feedback krijgt van een hydraulische systeem, maar hij is wel direct en nauwkeurig. Het gewicht van 1.690 kg is voelbaar, vooral bij het insturen, maar de achterwielaandrijving zorgt ervoor dat je de auto kunt laten glijden als je dat wilt. Met het dak open voel je de carrosserie wel wat trillen, maar dat is inherent aan een cabrio. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar.

De M240i heeft de beroemde 3,0-liter zes-in-lijn van BMW, hier met een turbo. Het blok levert 340 pk en 500 Nm, wat goed is voor een 0-100 sprint van 4,9 seconden. Dat is snel, maar niet duizelingwekkend — een moderne elektrische auto doet het sneller. Maar het gaat hier niet om de cijfers alleen. Het is de manier waarop de motor vermogen levert: lineair, zonder turbo-gaten, met een heerlijke klank die steeds harder wordt naarmate je het toerental jaagt. De motor is het hart van deze auto.

De 8-traps automaat is ook een goede keuze, maar de handbak geeft je meer controle en betrokkenheid. Het verbruik van 8,3 l/100 km is realistisch als je rustig rijdt, maar als je het blok laat spreken, zul je al snel boven de 10 liter zitten. De CO2-uitstoot van 189 g/km is hoog, maar dat is de prijs die je betaalt voor dit soort plezier. Er zijn ook zuinigere versies in het gamma, zoals de 218i met 136 pk en de diesels, maar die missen het karakter van de zes-in-lijn.

De stoelen in de M240i zijn sportief maar comfortabel. Ze bieden goede zijdelingse steun tijdens het bochtenwerk, maar zijn ook geschikt voor lange ritten. De vering is aan de stevige kant, maar niet onoverkomelijk. Op slecht wegdek voel je wel wat trillingen en met het dak open is er enige carrosserieflex, maar het is geen dealbreaker. De windscherm achter de stoelen helpt tegen turbulentie, maar je moet het wel handmatig plaatsen.

Met het dak dicht is het geluidsniveau redelijk voor een cabrio. De stoffen kap is goed geïsoleerd en bij snelwegritten is het gesprek mogelijk zonder te schreeuwen. Maar je hoort wel wat windgeruis rond de ramen en de banden zijn duidelijk aanwezig. Het is geen Rolls-Royce, maar voor een cabrio uit deze prijsklasse is het acceptabel. De verwarming is krachtig, wat handig is voor koele avonden met het dak open.

Het interieur is typisch BMW uit deze periode: functioneel, degelijk maar niet overdreven luxueus. De materialen zijn goed, maar er is veel hard plastic in de lagere delen van het dashboard. De knoppen en schakelaars zijn logisch gerangschikt en voelen stevig aan. Het infotainmentsysteem met het iDrive-systeem is verouderd in vergelijking met de nieuwste systemen, maar het werkt prima en is eenvoudig te bedienen.

Er zijn een paar leuke details, zoals de verlichte deurdrempels en het sportstuur met de M-badge. Maar er zijn ook minpunten: de achterbank is nauwelijks bruikbaar voor volwassenen, en de opbergruimte is beperkt. De bekerhouders zijn klein en de centrale armleuning biedt weinig ruimte. Het is een interieur dat vooral gericht is op de bestuurder, niet op de passagiers.

De kofferbak van 334 liter is klein voor een auto van dit formaat, en met het dak open is de ruimte nog beperkter. Een weekendtas past wel, maar een grote koffer is lastig. De achterbank is meer een noodoplossing dan een echte zitplaats. Instappen achterin is een acrobatische oefening, en de hoofdruimte is vrijwel nihil. Dit is een 2+2, en dat moet je letterlijk nemen.

Het zicht naar achteren is slecht, vooral met het dak dicht. De kleine achterruit en de brede dakstijlen beperken het zicht. Parkeren is daardoor een uitdaging, al helpen de parkeersensoren (indien aanwezig) wel. Met het dak open verbetert het zicht aanzienlijk. De auto is 4,45 meter lang en 1,77 meter breed, dus in de stad is hij redelijk wendbaar, maar de brede deuren kunnen lastig zijn in krappe parkeergarages.

De BMW 2 Serie Cabrio biedt de technologie van zijn tijd, maar die is inmiddels gedateerd. Het iDrive-systeem is niet touchscreen, maar wordt bediend met een draaiknop op de middenconsole. Het werkt nauwkeurig en je kunt er snel door menu's navigeren, maar het is niet te vergelijken met de moderne systemen. Navigatie is beschikbaar, maar de kaarten zijn niet meer actueel en updates zijn duur.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistent waren optioneel en zijn niet standaard. De basisveiligheid is goed, maar je mist de systemen die nu gangbaar zijn, zoals automatische noodrem en dodehoekdetectie. Als je veel op de snelweg rijdt, is dit een overweging. De M240i heeft wel een sperdifferentieel, maar dat is meer voor de prestaties dan voor de veiligheid.

Het officiële verbruik van de M240i met handbak is 8,3 l/100 km, maar in de praktijk zul je eerder rond de 9-10 liter zitten. Met 189 g/km CO2 valt de auto in een hoog belastingtarief in Nederland, en dat kan flink oplopen. De wegenbelasting is hoog en de verzekering is ook niet goedkoop, gezien het vermogen.

De prijs van een gebruikte M240i Cabrio is nog steeds aanzienlijk, en dat is te verklaren door de populariteit van de zes-in-lijn. Maar je moet ook rekening houden met onderhoudskosten: BMW-onderhoud is niet goedkoop, en banden voor de 18- of 19-inch wielen zijn duur. De dieselversies zijn zuiniger, maar missen het karakter. De 218i is de meest betaalbare optie, maar dan mis je de prestaties die deze auto bijzonder maken.