BMW 335i Cabrio (E93): vlijmscherp, maar met een zware rugzak

De E93-generatie van de 3 Serie Cabrio is inmiddels een vertrouwd beeld op de Nederlandse wegen, maar dat maakt hem niet minder aantrekkelijk. Met zijn strakke lijnen, de chroomaccenten en de typische BMW-nieren ziet hij er nog steeds sportief uit, ook al is de neus inmiddels wat gedateerd. De verhoudingen zijn klassiek cabrio: lang, laag en met een korte achterkant die doet denken aan de coupé, maar dan zonder dak.

Het dak zelf is een kunstwerkje van techniek: een driedelig vouwdak dat in 23 seconden opent en sluit, ook rijdend tot 40 km/u. Maar het interieur oogt wat somber en de zitpositie is laag, wat bij een cabrio hoort, maar niet iedereen zal waarderen. Toch maakt de eerste indruk duidelijk: dit is een auto die gemaakt is voor het rijden, niet voor het showen.

Op basis van de cijfers – 306 pk, 400 Nm en een leeggewicht van 1.765 kg – kun je verwachten dat de 335i snel is maar niet lichtvoetig. En dat klopt: de acceleratie van 0-100 in 5,8 seconden is pittig, maar het gewicht is altijd voelbaar. In bochten merk je dat de auto liever rechtuit gaat dan dat hij zich laat gooien. Het onderstel is stevig afgesteld, maar niet oncomfortabel, en de elektromechanische besturing is precies maar niet zo communicatief als de oude hydraulische systemen.

Toch is het een genot om mee te rijden op een bochtige weg. De achterwielaandrijving en het beperkte gewicht van de neus (dankzij de zes-in-lijn achter de vooras) zorgen voor een mooie balans. Het dak zorgt wel voor een hoger zwaartepunt, dus je voelt de auto iets meer overhelen dan in de coupé. Remmen is geen probleem: de schijven zijn groot en grijpen goed aan, al hadden we bij langdurig gebruik wel wat fading verwacht – maar dat is een bekend punt bij zware cabrio's.

De 335i heeft een 3.0-liter zes-in-lijn met een twin-scroll turbo, goed voor 306 pk en 400 Nm. Die motor is een hoogtepunt: hij loopt zijdezacht, trekt al vanaf laag toerental op en schreeuwt naar 7.000 toeren. De handgeschakelde zesbak schakelt kort en precies, al is de koppeling wat zwaar in de stad. De sprint naar 100 km/u duurt 5,8 seconden en de topsnelheid ligt op 249 km/u – cijfers die nog steeds overtuigen.

In het gamma zijn er 16 motorversies, van de zuinige 318i tot de 335is met 325 pk. De dieselvarianten, zoals de 320d met 184 pk, zijn zuiniger en voor dagelijks gebruik wellicht verstandiger. Maar de 335i is de enige die het echte sportieve gevoel geeft. Wel is het verbruik een aandachtspunt: met 8,8 l/100 km opgegeven, maar in de praktijk zul je al snel boven de 10 liter uitkomen, zeker als je het vermogen benut.

De stoelen zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun, maar ze zijn niet elektrisch verstelbaar – dat is een optie geweest. De vering is aan de stevige kant, maar niet onacceptabel; op snelweg is de auto stabiel en stil, zeker met het dak dicht. Met het dak open word je wel geconfronteerd met windgeruis, vooral boven de 120 km/u, maar dat is inherent aan een cabrio.

Het interieur is overzichtelijk en de materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder luxueus. De stoelen zijn verwarmbaar en dat is fijn met open dak op een koude dag. De achterbank is meer een noodoplossing: twee personen passen er alleen als ze geen benen hebben. Voor lange ritten met vier personen is deze auto niet geschikt, maar voor twee personen is het prima.

Het interieur van de E93 is typisch BMW: functioneel, overzichtelijk en met een knipoog naar het verleden. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar het geheel oogt wat sober. De knoppen voor de ventilatie en de radio zijn duidelijk en logisch geplaatst, al is het aantal knoppen op het stuur en de middenconsole inmiddels overweldigend – zeker vergeleken met moderne auto's.

Een opvallend detail is de knop voor de elektrische raambediening op de middenconsole, in plaats van in de portieren. Dat is wennen, maar het heeft een reden: zo kun je met je arm op de armsteun blijven liggen terwijl je het raam bedient. Een slimme oplossing die je alleen bij BMW ziet. Verder is er een iDrive-systeem met een draaiknop, dat in deze generatie nog niet zo intuïtief werkt als nu, maar het is te doen.

De kofferbak is met 210 liter ronduit klein – beter dan 5% van de concurrentie uit die periode, wat betekent dat bijna alles meer ruimte biedt. Het dak vouwt op in de kofferbak, waardoor er weinig ruimte overblijft. Met het dak dicht is er 350 liter, maar dat is nog steeds niet veel. Voor een weekendje weg met twee personen moet je al goed inpakken.

De achterbank is alleen voor noodgevallen, en de toegang tot de achterstoelen is lastig omdat de voorstoelen ver naar voren moeten. Het instappen in de auto zelf is laag, maar dat hoort bij een cabrio. Het zicht naar achteren is beperkt, vooral met het dak dicht, maar dat is te overzien. Parkeren is niet moeilijk dankzij de parkeersensoren, maar de auto is wel breed en lang.

De E93 heeft een iDrive-systeem dat in deze generatie nog niet zo geavanceerd is als nu. Het werkt met een draaiknop op de middenconsole en het menu is logisch opgebouwd, maar het reageert soms traag. Navigatie is optioneel en het scherm is klein vergeleken met moderne systemen. Bluetooth voor telefoon is aanwezig, maar het koppelen is soms een gedoe.

Rijassistentiesystemen zijn er nauwelijks: geen adaptieve cruisecontrol of lane-keeping assist. Je moet het doen met ABS, ESP en airbags – dat was in die tijd normaal. Verder is er een knop voor de 'Sport'-modus, die het gaspedaal en de besturing directer maakt. Die knop staat naast de versnellingspook en is een van de weinige elektronische snufjes die echt iets toevoegen.

De 335i is geen zuinige auto. Het officiële gecombineerde verbruik is 8,8 l/100 km, wat overeenkomt met 205 g/km CO2. In de praktijk zul je, zeker als je het vermogen benut, al snel op 10-12 liter komen. Dat maakt hem duur in de wegenbelasting en in de bijtelling voor zakelijke rijders. De dieselversies zijn zuiniger, maar die missen het karakter van de zes-in-lijn.

De prijs van een gebruikte 335i Cabrio is inmiddels gedaald tot onder de 20.000 euro, maar dat is een relatief laag bedrag voor een auto met dit vermogen. Reken wel op hogere onderhoudskosten: de turbomotor is betrouwbaar, maar als er iets kapot gaat, zijn de kosten hoog. Ook de banden zijn groot en duur. Voor wie de auto niet dagelijks gebruikt, is het een betaalbare droomauto; voor dagelijks gebruik is het een dure grap.