De F30 335d xDrive: de alleseter die niemand vergeet

De F30-generatie van de 3 Serie is inmiddels een vertrouwd beeld op de Nederlandse wegen, maar dat maakt hem niet minder geslaagd. De verhoudingen kloppen: een lange motorkap, een korte overhang voor en een gedrongen achterzijde. De niertjes zijn groter dan bij de E90, maar nog niet zo dominant als bij latere BMW's. Het is een auto die er duurder uitziet dan zijn prijs doet vermoeden, zeker met de M-Sport pakketten die veel occasions hebben.

De 335d xDrive onderscheidt zich uiterlijk vooral door de dubbele uitlaat en de bredere wielkasten, maar het is geen auto die schreeuwt om aandacht. Dat is precies wat veel kopers willen: snelheid zonder opsmuk. Het interieur oogt vertrouwd BMW: een naar de bestuurder gerichte middenconsole, een duidelijk afleesbare tellerpartij en materialen die degelijk maar niet weelderig zijn. Het is geen feestje voor de ogen, maar het voelt solide genoeg voor jaren trouwe dienst.

De cijfers van de 335d xDrive beloven veel, en de specificaties bevestigen dat: 313 pk en 630 Nm moeten deze auto voortstuwen met een gemak dat je zelden voelt. Vierwielaandrijving zorgt voor tractie, maar het gewicht van 1.630 kg is voelbaar in bochten. BMW heeft de xDrive traditioneel afgesteld met een achterwiel-driftkarakter, maar de F30 is meer onderstuurd dan zijn voorganger. Het is een auto die veilig en voorspelbaar is, maar niet het speelgoed dat de E90 was.

De elektrisch bekrachtigde besturing is een van de grootste punten van kritiek op deze generatie. Hij is nauwkeurig maar voelt kunstmatig aan, met weinig feedback over wat de voorwielen doen. Op de snelweg is dat prima, maar op een bochtige B-weg mis je de verbinding met de weg. De 8-traps automaat is echter een pareltje: hij schakelt vlot en anticipeert goed op je rechtervoet. Remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, zoals je van BMW mag verwachten.

De 335d is de topdiesel in het F30-gamma, en met 313 pk en 630 Nm is hij sneller dan veel sportwagens uit dezelfde periode. De acceleratie naar 100 km/u duurt 4,8 seconden, een cijfer dat tien jaar geleden was voorbehouden aan echte sportauto's. De zescilinder-in-lijn loopt zijdezacht en trekt vanaf net boven stationair al als een goederentrein. Het geluid is gedempt maar aanwezig, met een typisch dieselgerommel dat bij hogere toeren overgaat in een aangename zescilinderklank.

De 8-traps automaat is de perfecte partner voor deze motor: hij schakelt onmerkbaar en de overbrengingen zijn zo gekozen dat je zelden het einde van de toerenband mist. De handmatige modus is niet nodig, maar het is fijn dat je kunt ingrijpen. De topsnelheid van 249 km/u is begrensd, maar dat is meer dan genoeg voor de Duitse Autobahn. Het verbruik van 5,4 l/100 km is opmerkelijk laag voor zo'n vermogen, maar in de praktijk zul je met een sportieve rijstijl eerder richting de 7 liter gaan. Wie minder vermogen nodig heeft, kan beter voor de 320d of 330d kiezen; die zijn zuiniger en goedkoper in onderhoud.

De F30 is een auto die gemaakt is voor lange afstanden. De stoelen zijn stevig maar comfortabel, met voldoende verstelmogelijkheden om een goede zitpositie te vinden. De vering is strak afgesteld, vooral met het M-onderstel dat vaak wordt meegeleverd, maar het is niet oncomfortabel. Op slechte wegen voel je oneffenheden, maar de auto blijft stabiel en rustig. De geluidsisolatie is goed: wind- en bandengeluid zijn bij snelwegvaart goed gedempt, hoewel de dieselmotor bij koude start duidelijk aanwezig is.

In de stad is de 335d xDrive minder op zijn gemak. Het hoge koppel vraagt om een rustige gasvoet om schokkerig rijden te voorkomen, en de draaicirkel is niet bijzonder klein. Maar eenmaal op de snelweg is dit de ultieme kilometereter: de auto ligt rotsvast en de adaptieve cruisecontrol (indien aanwezig) maakt lange ritten ontspannen. De achterbank is voor twee volwassenen prima, maar drie is een beproeving vanwege de transmissietunnel.

Het interieur van de F30 is een mengeling van degelijkheid en nuchterheid. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet bijzonder: veel hard plastic op de lagere delen van het dashboard en de deuren. De knoppen hebben een prettige klik en de ergonomie is typisch BMW: alles is logisch gerangschikt, maar je moet wennen aan de vele menu's van het iDrive-systeem. Het scherm is niet touchscreen (in de vroege modellen), maar de draaiknop werkt intuïtief zodra je de logica doorhebt.

Een opvallend detail is de naar de bestuurder gekantelde middenconsole, die een rijdersgerichte cockpit creëert. De tellers zijn duidelijk afleesbaar, en het optionele head-up display is een van de beste in de klasse. Maar de F30 begint zijn leeftijd te tonen: het infotainmentsysteem is traag vergeleken met moderne systemen, en de graphics zijn gedateerd. Voor een auto uit 2012 is het prima, maar wie een occasion uit 2018 koopt, verwacht misschien meer.

Met een kofferbak van 481 liter is de 3 Serie een van de ruimere auto's in zijn klasse. De opening is breed en laag, waardoor je makkelijk zware spullen inlaadt. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar de rugleuningen staan niet helemaal vlak. Het instappen voorin is makkelijk, maar achterin moet je wat bukken vanwege het aflopende dak. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeersensoren zijn dan ook bijna een must.

De xDrive-variant is iets hoger op zijn poten dan de achterwielaandrijver, wat de instap vergemakkelijkt, maar het verschil is minimaal. Het leeggewicht van 1.630 kg is aan de hoge kant, wat je voelt in het verbruik en in de bochten. Maar voor dagelijks gebruik is dit een praktische auto: je kunt met vijf personen en bagage op vakantie, en de trekhaak (optioneel) kan 2.000 kg aan. Het is een auto die veel rollen kan vervullen, van zakenauto tot gezinswagen.

De F30 introduceerde de tweede generatie van het iDrive-systeem, dat een grote stap vooruit was ten opzichte van het eerste systeem. De draaiknop met sneltoetsen maakt het mogelijk om door menu's te navigeren zonder je ogen van de weg te halen, en de optionele navigatie werkt prima. Maar de connectiviteit is gedateerd: geen Apple CarPlay of Android Auto in de vroege modellen, en de eigen apps zijn nauwelijks nog relevant. Wie moderne smartphone-integratie wil, moet op zoek naar een facelift-model uit 2015 of later, of een aftermarket-oplossing accepteren.

De rijassistentiesystemen zijn typisch BMW: ze werken zonder opdringerig te zijn. Adaptieve cruisecontrol houdt netjes afstand, en de waarschuwingssystemen voor dodehoek en rijbaanassistent zijn subtiel. Lane departure warning grijpt soms te vroeg in, maar dat is een kwestie van wennen. Het head-up display is een van de weinige opties die je echt nodig hebt; het projecteert snelheid en navigatie-instructies in je blikveld. Het is jammer dat veel van deze systemen alleen als dure optie leverbaar waren, dus op de occasionmarkt moet je goed zoeken naar een goed uitgerust exemplaar.

De fabrieksopgave van 5,4 l/100 km voor de 335d is optimistisch, maar zelfs met een sportieve rijstijl kom je zelden boven de 7 liter uit. Op de snelweg met 130 km/u ligt het verbruik rond de 6 liter, wat indrukwekkend is voor een auto met dit vermogen. De CO2-uitstoot van 143 g/km is laag voor de prestaties, maar in Nederland betaal je voor een diesel met dit gewicht flink wat wegenbelasting. In België is de situatie anders, maar ook daar wordt diesel steeds duurder.

De vanafprijs van € 30.500 in België is voor een occasion een redelijk bedrag, maar reken op hogere onderhoudskosten dan bij een benzineversie. De zescilinder diesel heeft een roetfilter en EGR-klep die gevoelig kunnen zijn, en de AdBlue-systemen (in latere modellen) vereisen regelmatig bijvullen. De banden zijn groot en duur, en de remmen moeten het zware gewicht kunnen verwerken. Een goed onderhouden exemplaar met een volledige dealerhistorie is goud waard, maar wees voorbereid op rekeningen die hoger zijn dan bij een 320d.