BMW 3 Serie Touring F31 LCI: de laatste échte 3, nu met een dak erop

De F31 LCI is een studie in ingetogenheid. Geen enorme nieren die schreeuwen om aandacht, maar een strakke, horizontale grille die precies goed is. De LCI-update (2016) verfijnde de koplampen en achterlichten, waardoor de auto er strakker uitziet zonder zijn karakter te verliezen. Het is een design dat na tien jaar nog steeds klopt; tijdloos in plaats van trendy.

De proporties zijn typisch BMW: een lange motorkap, een ver naar achteren geplaatste cockpit en een korte overhang voor. Met 4.633 mm lengte is het geen kleine auto, maar hij oogt compacter dan een Mercedes C-Klasse T-Model. De Touring-achterkant is functioneel maar strak, zonder de logge uitstraling die sommige breaks in die periode hadden.

Op basis van de cijfers en de reputatie van dit platform is dit nog steeds de referentie in het segment. De F31 LCI heeft een besturing die communicatief is en een natuurlijk gewicht heeft, iets wat de latere G20-generatie grotendeels verloor. Het is geen scalpel, maar een goed geslepen mes: je voelt wat de voorbanden doen zonder dat het zenuwachtig wordt.

Met 1.615 kg is de 340i niet licht, maar het gewicht is laag en geconcentreerd. De 50:50-gewichtsverdeling en de achterwielaandrijving zorgen voor een gebalanceerd bochtgedrag. De standaard ophanging is stevig maar niet oncomfortabel; het is duidelijk een auto die ontworpen is om hard te rijden, niet om over snelheidsbumpers te zweven.

De 340i is de grote meneer van de reeks. De 3.0-liter zes-in-lijn met 326 pk en 450 Nm is een schoolvoorbeeld van hoe een motor hoort te zijn: lineair, gretig en met een geluid dat steeds beter wordt naarmate je het toerental opzoekt. De 0-100-sprint van 5,1 seconden is tegenwoordig niet meer bijzonder, maar het gevoel van de motor is dat wel. Hij trekt vanaf 1.500 toeren soepel op, maar wordt pas echt levend boven de 4.000.

De keuze is echter enorm. De 320d met 190 pk is de verstandige keuze: zuinig, koppelrijk en in de praktijk snel genoeg. De 318i met 136 pk is er voor degenen die vooral een BMW-embleem op de neus willen; met 136 pk in een auto van 1,5 ton is dat een zware bevalling. De 335d xDrive met 313 pk is de diesel-alternatief voor de 340i, maar mist het karakter van de zes-in-lijn benzine. De 8-traps automaat is de beste keuze; de handbak is prima, maar de automaat schakelt sneller en soepeler dan jij ooit zult doen.

De F31 LCI is een auto die lange ritten moeiteloos aan kan. De stoelen zijn stevig maar goed gevormd, en de basisafstelling biedt genoeg ondersteuning. De geluidsisolatie is niet op het niveau van een 5-reeks, maar windgeruis is pas boven de 160 km/u echt aanwezig. Met 7,0 l/100 km in de 340i kun je met een volle tank een aardig eind komen, hoewel de 60-liter tank bij dit verbruik geen wereldrecords zal breken.

De vering is aan de stevige kant, vooral op 18- of 19-inch wielen. Op slecht asfalt voel je de oneffenheden duidelijk, maar het wordt nooit onrustig. De stoelen zijn het grootste pluspunt: ze zijn niet alleen comfortabel maar ook goed verstelbaar. Een lange rit naar Zuid-Frankrijk is geen straf, maar een belevenis.

Stap in en je wordt omringd door degelijke, harde kunststoffen op het dashboard, maar met een perfecte afwerking. Het LCI-interieur kreeg een nieuw stuurwiel en een groter infotainmentscherm, maar de basis is nog steeds hetzelfde als in 2012. Het is functioneel en logisch ingedeeld, maar het voelt niet premium aan naast een Audi A4 Avant uit dezelfde periode.

De fysieke knoppen zijn een zegen in een tijd waarin alles in touchscreens verdwijnt. De klimaatregeling en de radio zijn met blinde vingers te bedienen. Het iDrive-systeem met de draaiknop op de middenconsole is nog steeds een van de beste systemen ooit gemaakt, maar de grafische weergave is duidelijk verouderd. Het is geen lelijk interieur, maar het is wel een interieur dat je vertelt dat deze auto van vóór 2016 dateert.

De Touring-achterkant is de grote troef. Met 496 liter kofferbakruimte is het niet de grootste in zijn klasse, maar de opening is breed en laag, en de achterbank kan in drie delen (40:20:40) worden neergeklapt. Een automatische achterklep was optioneel; zonder die optie is de klep verrassend licht en makkelijk te bedienen.

De achterbank is redelijk ruim voor twee volwassenen, maar drie is een straf vanwege de centrale tunnel. De instap is laag, wat goed is voor kinderen maar minder voor mensen met een slechte rug. Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge schouderlijn en de kleine achterruit, maar de optionele parkeersensoren en camera's lossen dat op. In de stad voelt de auto groter aan dan hij is, maar de duidelijke hoeken maken het parkeren voorspelbaar.

De F31 LCI heeft de nieuwste versie van het iDrive-systeem van dat moment, met een 8,8-inch scherm en navigatie. Het systeem is snel en logisch, maar de grafische stijl is duidelijk verouderd. De head-up display, optioneel, is een van de beste die er is: helder, scherp en met alle relevante info.

De rijassistentiesystemen zijn van de oude stempel: adaptieve cruisecontrol werkt goed, maar is geen 'stop-and-go'-systeem zoals in nieuwere modellen. Lane departure warning is aanwezig maar grijpt soms te laat in. De 340i heeft geen actieve rijassistentie zoals Tesla of Mercedes die in die tijd introduceerden; het is een auto die de bestuurder vertrouwt, niet andersom. Voor wie technologie wil, is dit niet de juiste keuze; voor wie een auto wil die hem niet betuttelt, des te meer.

De 340i is geen dorstige auto voor zijn prestaties. Met 7,0 l/100 km (gecombineerd) is hij beter dan 55% van zijn concurrenten uit die periode. In de praktijk zul je met een sportief rijgedrag richting de 9-10 liter gaan, maar dat is inherent aan een zescilinder. De CO2-uitstoot van 164 g/km is hoog genoeg om in Nederland flink bij te dragen aan de wegenbelasting, dus dat is een belangrijk punt om mee te nemen.

De vanafprijs van € 34.500 voor een 316d is aantrekkelijk, maar de 340i zal aanzienlijk duurder zijn. Het onderhoud is typisch BMW: niet goedkoop, maar voorspelbaar. De grote motoren (340i, 335d) hebben een ketting die normaal gesproken lang meegaat, maar de dieselversies hebben roetfilters die verstopt kunnen raken bij veel korte ritten. Banden zijn een kostenpost vanwege het gewicht en de prestaties; reken op een set goede banden om de 30.000-40.000 kilometer.