BMW 440i Cabrio: de zachte top die alles goedmaakt

De BMW 4 Serie Cabrio is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,64 meter en een hoogte van slechts 1,40 meter ligt hij laag en langwerpig op de weg. De daklijn loopt vloeiend door naar de achterkant, waardoor hij er zelfs met het dak dicht niet als een slecht geproportioneerde cabrio uitziet. Het is een auto die duidelijk gemaakt is om met het dak open te rijden, maar er met het dak dicht nog steeds strak uitziet.

De neus is typisch BMW uit die periode: niervormige grille, scherpe koplampen en een voorbumper die de auto visueel breder maakt dan de 1,83 meter die hij daadwerkelijk is. Het is geen design dat schreeuwt om aandacht, maar het straalt wel zelfvertrouwen uit. De brede wielkasten en de korte overhangen geven hem een gespierde uitstraling, ook al is het geen echte sportauto. Het is een auto die er duurder uitziet dan hij is, en dat is zelden een slecht ding.

De cijfers beloven veel goeds, en de onderbouwing klopt: met 1.770 kilo is deze cabrio geen veertje, maar BMW heeft het gewicht goed verdeeld. De achterwielaandrijving en de ophanging die duidelijk is afgestemd op comfort met een snufje sportiviteit, suggereren een auto die je met vertrouwen door bochten stuurt. De elektromechanische besturing is niet de meest communicatieve van het merk, maar wel precies genoeg om te weten wat de voorwielen doen. Op de snelweg voelt hij stabiel en rustig, precies wat je van een Duitse cabrio verwacht.

Wat opvalt is dat BMW bij de cabrio heeft gekozen voor een iets zachtere afstelling dan bij de Coupé. Dat is logisch, want een cabrio heeft meer te lijden onder het ontbreken van een vast dak. Het resultaat is een auto die oneffenheden redelijk goed wegfiltert, maar bij hard doorrijden wel iets meer carrosseriebeweging laat zien dan zijn gesloten broer. Het is geen sportwagen, maar een grand tourer die je ook op een bochtige B-weg niet teleurstelt. Het rempedaal is goed doseerbaar en de remmen hebben genoeg beet om de 326 pk in toom te houden.

De 440i is de topversie op benzinegebied en dat is te merken. Die 3,0-liter zes-in-lijn is een van de beste motoren die BMW ooit heeft gebouwd. Hij loopt zijdezacht, trekt vanaf laag toerental krachtig op en schreeuwt naar 7.000 toeren alsof het niets is. De 326 pk en 450 Nm zijn ruim voldoende om deze cabrio in 5,4 seconden naar 100 km/u te stuwen. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, al zul je in de praktijk vooral genieten van het geluid dat de motor produceert — zeker met het dak open.

De achttraps automaat is een van de beste in het segment. Hij schakelt snel en soepel, maar is ook slim genoeg om in de sportstand de juiste versnelling vast te houden. De handgeschakelde zesbak is ook leverbaar, maar die voelt minder bijzonder aan. Het motorengamma is breed: van de zuinige 420d tot de razendsnelle 435d xDrive met 313 pk. De 440i met achterwielaandrijving is echter de meest puur rijdersauto van het stel. De xDrive-versie is sneller van 0 naar 100, maar de RWD-versie is lichter en speelser.

Het verbruik van 6,8 l/100 km is een officieel cijfer dat je in de praktijk alleen haalt met een heel rustige rijstijl. Reken op een reëel verbruik van rond de 9 liter per 100 km, zeker als je de motor af en toe laat zingen. De CO2-uitstoot van 159 g/km is voor een auto van dit formaat en vermogen niet eens slecht, maar wel hoger dan de dieselversies. Als je veel snelwegkilometers maakt, is de 430d een interessantere keuze: die levert 252 pk en verbruikt een stuk minder.

De stoelen zijn uitstekend, zeker met de optionele sportstoelen. Ze bieden veel steun in bochten en zijn ook op lange ritten comfortabel. De elektrische verstelling is standaard en het is makkelijk om een goede positie te vinden. De achterbank is vooral een formaliteit: twee personen kunnen er zitten, maar je moet niet te groot zijn. Het is een cabrio met 2+2-indeling, en dat merk je. Voorin is het prima toeven, achterin is het een straf.

Met het dak dicht is de geluidsisolatie redelijk, maar niet uitzonderlijk. Er is wel wat windgeruis rond de dakranden, maar dat is normaal voor een cabrio met een stoffen dak. Met het dak open is het windscherm een must-have: zonder dat scherm krijg je behoorlijk wat turbulentie in de cabine, zeker op snelweg. Met het scherm geplaatst kun je tot zo'n 120 km/u nog normaal met elkaar praten. De verwarming en de stoelverwarming zijn krachtig genoeg om ook op frisse dagen met het dak open te rijden.

De vering is zoals gezegd iets zachter afgesteld dan bij de coupé. Dat zorgt voor een comfortabele rit over slechte wegen, maar bij hoge snelheden in bochten voel je de carrosserie wel bewegen. Het is geen auto die je op het circuit wilt rijden, maar als daily driver is het een prima keuze. De adaptieve dempers zijn optioneel en zeker het overwegen waard: ze bieden een grotere spreiding tussen comfort en sportiviteit.

Het interieur is typisch BMW uit die periode: functioneel, overzichtelijk en van goede kwaliteit. De materialen zijn prima, al zijn er hier en daar wat harde plastics te vinden die niet passen bij de prijs van deze auto. Het leer op het stuur en de stoelen is aangenaam en de afwerking is netjes. Het ontwerp is inmiddels wat gedateerd, maar dat is niet erg: alles is logisch ingedeeld en de knoppen zijn duidelijk.

Het infotainmentsysteem is het iDrive-systeem van de vorige generatie, met een draaiknop op de middenconsole. Het werkt nog steeds prima: de menu's zijn logisch opgebouwd en de navigatie is duidelijk. Het scherm is niet zo groot als de nieuwste systemen, maar wel scherp en goed afleesbaar. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn een pluspunt: je kunt ze blind bedienen zonder je ogen van de weg te halen. Het is een interieur dat misschien niet het meest opvallende is, maar wel een dat na jaren nog steeds prettig werkt.

De kofferbak is met 371 liter niet bijzonder ruim, maar voor een cabrio is het redelijk. Met het dak dicht kun je er een paar weekendtassen in kwijt. Met het dak open blijft er 260 liter over, omdat het dak in de kofferbak vouwt. Er zit een handig systeem in dat de kofferbakruimte verdeelt, maar je zult toch moeten schuiven met je bagage. De opening is vrij smal, dus grote koffers zijn lastig in te laden.

De achterbank is zoals gezegd krap, maar je kunt er wel een kinderstoeltje op kwijt. De toegang tot de achterbank is lastig, maar dat is bij elke 2+2-cabrio het geval. Het zicht naar achteren is met het dak dicht beperkt vanwege de kleine achterruit, maar de dodehoekspiegel is standaard en helpt. Parkeren is dankzij de duidelijke hoeken en de optionele parkeersensoren prima te doen. De auto is niet enorm groot, maar je moet wel wennen aan de brede neus.

De BMW 4 Serie Cabrio is uitgerust met het iDrive-systeem dat we kennen van de 3-serie. Het werkt met een draaiknop en knoppen op de middenconsole, en dat is nog steeds een van de beste manieren om een infotainmentsysteem te bedienen. Het systeem is snel, logisch opgebouwd en de navigatie is goed. Apple CarPlay was optioneel en niet standaard, dus let daar op bij het kopen van een tweedehands exemplaar.

De rijassistentiesystemen zijn niet zo uitgebreid als in de nieuwste BMW's, maar ze werken goed. Adaptieve cruisecontrol is optioneel en werkt soepel, net als de rijbaanassistent. De head-up display is een aanrader: het projecteert de snelheid en navigatie-instructies op de voorruit, zodat je je ogen op de weg kunt houden. Het is geen auto vol met gimmicks, maar de technologie die erin zit, doet gewoon wat het moet doen. En dat is meer dan je van sommige nieuwere systemen kunt zeggen.

De 440i is geen zuinige auto, maar voor een zes-in-lijn cabrio met 326 pk valt het officiële verbruik van 6,8 l/100 km nog mee. In de praktijk zul je al snel op 9 tot 10 liter uitkomen, zeker als je het dak open rijdt en de motor af en toe laat werken. De CO2-uitstoot van 159 g/km betekent dat je in België een aardige jaarlijkse taks betaalt, maar het is geen exorbitant bedrag. De dieselversies zijn zuiniger en goedkoper in de taks, maar klinken lang niet zo lekker.

De vanafprijs van 49.000 euro is voor een cabrio met deze prestaties niet gek, maar het is wel het startpunt. Met een paar opties schiet de prijs snel omhoog naar boven de 60.000 euro. Tweedehands zijn er goede deals te vinden, maar let op het onderhoud: een BMW met een zes-in-lijn is betrouwbaar, maar als er iets kapot gaat, zijn de kosten hoog. De distributieketting is geen punt van zorg, maar de koelvloeistofpomp en de waterpomp zijn bekende zwakke punten. Een volledige onderhoudshistorie is daarom essentieel.