De BMW M4: een rauwe 510 pk sterke machine met een prijs die je doet twijfelen

De BMW M4 is een auto die je niet over het hoofd ziet, en dat is niet alleen vanwege de enorme niertjes voorop. Die grille is sinds 2021 het gespreksonderwerp, en eerlijk: in het echt valt het mee, maar het blijft een gewaagde keuze. De coupé staat laag op zijn 19-inch wielen, met brede wielkasten en een agressieve voorbumper. Het is een auto met présence, maar of je hem mooi vindt, hangt af van je liefde voor opvallende designdetails.

Het interieur oogt vertrouwd als je ooit in een BMW 4-serie hebt gezeten. Het is een fijne plek, met sportstoelen die eruitzien alsof ze uit een raceauto komen. Maar de eerste indruk is vooral functioneel: alles is gericht op de bestuurder, met een licht naar hem toe gedraaid dashboard. Het is niet revolutionair, maar het voelt solide en overzichtelijk. De M-specifieke details, zoals de rode startknop en de M-knoppen op het stuur, geven het geheel een sportieve twist.

De M4 stuurt met een precisie die je van een M-model mag verwachten. De elektromechanische besturing is direct en geeft redelijk wat feedback, al is het niet zo communicatief als de hydraulische systemen van weleer. Met 1.995 kg aan gewicht is het geen lichtgewicht, maar de vierwielaandrijving zorgt ervoor dat het vermogen van 510 pk op de weg blijft. In bochten voelt de auto stabiel en neutraal, en je kunt het systeem in 4WD Sport zetten voor een meer achterwielgerichte balans, al blijft het een grote auto.

Het onderstel is strak, maar niet oncomfortabel. In de comfortmodus veren de adaptieve dempers verrassend soepel, hoewel je op slecht asfalt de massa van de auto voelt. Op de snelweg is de M4 een rustige reisgenoot, maar in de stad merk je dat deze auto niet is gemaakt voor stop-and-go verkeer. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, maar het gewicht vraagt om een stevige pedaalbeweging. Al met al is de M4 een auto die je snel vertrouwen geeft, maar die je ook respect leert opbrengen.

Onder de motorkap ligt een 3,0-liter zes-in-lijn met twee turbo's, goed voor 510 pk en 650 Nm. Dat is een koppel dat je al vanaf laag in de toeren voelt, en de achtbakautomaat schakelt vlot en soepel. De sprint naar 100 km/u duurt 3,7 seconden, en dat is snel, maar niet duizelingwekkend als je bedenkt dat een elektrische Lucid Air met 1.111 pk dat in minder tijd doet. Toch is het geluid van deze zescilinder een groot pluspunt: het klinkt rauw en karaktervol, zeker in de sportmodus.

Er is maar één motorversie, en dat is deze 510 pk sterke Competition. Geen handgeschakelde bak meer, geen achterwielaandrijving zoals in de vorige generatie. Dat is jammer voor puristen, maar de vierwielaandrijving maakt de auto sneller en veiliger, zeker in het natte Nederlandse klimaat. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat prima is voor de openbare weg. Met een leeggewicht van 1.995 kg is de M4 geen lichtgewicht, maar de cijfers liegen niet: deze auto is verdomd snel.

De M4 heeft uitstekende stoelen, die zowel comfortabel als ondersteunend zijn. Ze zijn elektrisch verstelbaar en bieden voldoende zijdelingse steun tijdens het bochtenwerk. Voor lange ritten zijn ze prima, al zijn ze aan de stevige kant voor mensen met een zwakke rug. De klimaatregeling werkt goed en de stoelverwarming is snel warm, maar ventilatie is niet standaard. Het is een sportcoupé, dus je zit laag, maar het instappen valt mee dankzij de brede deuren.

De geluidsisolatie is goed, maar niet uitzonderlijk. Op de snelweg hoor je vooral bandengeruis en wat windgeruis rond de spiegels. Het motorgeluid is bewust naar binnen gelaten, en dat is prettig voor de liefhebber, maar kan op lange ritten vermoeiend worden als je niet van zes-in-lijn gesnor houdt. De vering is in comfortmodus verrassend vergevingsgezind, maar op de 19-inch wielen met dunne banden blijft het een sportauto die oneffenheden niet volledig weet weg te filteren. Kortom: comfortabel voor een M, maar geen luxe sedan.

Het interieur van de M4 is grotendeels overgenomen van de 4-serie, en dat betekent dat je krijgt wat je ziet: een strak dashboard met een groot curved display, dat zowel het instrumentarium als het infotainment omvat. De materialen zijn hoogwaardig, met veel leder en zacht plastic, en de afwerking is zoals je van BMW mag verwachten. De sportstoelen zijn een hoogtepunt, met dikke zijkussens en geïntegreerde hoofdsteunen, maar ze zijn niet voor iedereen weggelegd.

Ergonomisch is het interieur goed doordacht, maar er zijn ook kritiekpunten. De meeste functies zijn ondergebracht in het touchscreen, en dat betekent dat je tijdens het rijden door menu's moet vegen voor simpele taken zoals het aanpassen van de ventilatiestand. Er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor het volume en de klimaatregeling, maar de M-instellingen zitten diep in het menu. De zichtbaarheid naar buiten is matig, met dikke A-stijlen en een kleine achterruit, maar dat is inherent aan een coupé.

Met een kofferbak van 385 liter is de M4 niet de meest praktische auto, maar voor een sportcoupé is het redelijk. De opening is breed, maar de laaddrempel ligt hoog, waardoor zware tassen tillen wordt. De achterbank is vooral bedoeld voor kinderen of als extra opbergruimte; volwassenen passen er alleen achterin als de bestuurder en passagier hun stoelen naar voren schuiven, en dan nog is het krap. Het is dus een auto voor twee personen, met af en toe een noodoplossing voor een derde en vierde.

Parkeren is een uitdaging, vooral vanwege de lange motorkap en de beperkte zichtbaarheid naar voren. De parkeersensoren en de achteruitrijcamera helpen, maar een 360-graden camera is niet standaard. In de stad is de M4 groot en breed, met een draaicirkel die niet bijzonder klein is. Als dagelijks vervoer is het mogelijk, maar je moet houden van de aandacht die deze auto trekt, en van het feit dat elke parkeerplek een puzzel is. Het is dus vooral een auto voor het plezier, niet voor de praktijk.

De M4 is uitgerust met BMW's nieuwste iDrive-systeem, dat werkt via een groot curved display. Het systeem reageert snel en de menu's zijn logisch opgebouwd, maar het vergt even wennen om alles via het touchscreen te bedienen. Gelukkig is er ook nog de iDrive-controller op de middenconsole, waarmee je door het systeem kunt navigeren zonder je vingers op het scherm te hoeven zetten. Dat is een fijne oplossing, al is het systeem minder intuïtief dan dat van sommige concurrenten.

De rijassistentie is uitgebreid, met adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistent en een head-up display dat duidelijk en informatief is. De systemen werken over het algemeen goed, maar de rijstrookassistent kan soms te actief ingrijpen, vooral op smalle wegen. De M4 heeft ook een Drift Analyzer, die bijhoudt hoe goed je driftt, maar dat is meer een gadget dan een nuttige functie. Verder zijn er connectiviteitsopties zoals Apple CarPlay en Android Auto, maar die werken draadloos en dat kan af en toe haperen.

Het officiële verbruik van de M4 wordt niet vermeld in de specificaties, maar met 510 pk en 1.995 kg kun je ervan uitgaan dat het geen zuinige auto is. In de praktijk zal het verbruik rond de 1 op 8 liggen, afhankelijk van je rechtervoet. De CO2-uitstoot is hoog, wat betekent dat je veel wegenbelasting betaalt en mogelijk in de hogere bijtellingscategorieën valt als je hem zakelijk rijdt. Het is dus geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van de M4 is met €141.440 flink, zeker als je bedenkt dat een Lucid Air met 1.111 pk €121.520 kost. Binnen het BMW-gamma is de M4 een van de duurste modellen, en de concurrentie van de Maserati Grecale Trofeo (€167.200) is ook niet mals. Onderhoud en banden zijn duur, en het gewicht van de auto zorgt voor snellere slijtage van banden en remmen. De betrouwbaarheid van BMW M-modellen is over het algemeen goed, maar de kosten voor eigenaarschap zijn hoog.