M4 CS: compromisloos snel, maar de rekening komt in liters en euro's

De M4 CS is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 4.801 mm en een breedte van 1.918 mm staat hij breed en laag op de weg, zeker in combinatie met de kenmerkende CS-specifieke details zoals de motorkap met luchthapper en de agressievere voorbumper. De proporties kloppen: lange motorkap, korte overhangen, en een kont die breed genoeg is om de 1.760 kg te maskeren.

Binnenin verwacht je een racekuip, maar BMW levert de M4 CS met een interieur dat nog steeds herkenbaar een 4-serie is. Dat betekent een degelijk dashboard, goede stoelen en een infotainmentsysteem dat je kent van de gewone modellen. De CS-specifieke accenten, zoals de Alcantara-bekleding en de rode accenten, zijn smaakvol maar niet overdreven. Het voelt allemaal wat minder speciaal dan de buitenkant doet vermoeden.

Met 550 pk op de achterwielen en een gewicht van 1.760 kg is de M4 CS geen auto die je achteloos rijdt. De specificaties suggereren een scherpe balans: de wielbasis en de brede spoorbreedte beloven veel grip, maar de achterwielaandrijving betekent dat je het vermogen met beleid moet doseren. De besturing zal naar verwachting direct en zwaar zijn, zoals bij eerdere CS-modellen.

De 0-100 km/u in 3,4 seconden en een topsnelheid van 303 km/u plaatsen hem in het topsegment van zijn klasse, maar dat zegt weinig over hoe hij aanvoelt op een bochtige weg. De adaptieve dempers en de specifieke ophanging van de CS zullen strakker zijn dan de standaard M4, wat betekent dat oneffenheden harder doorkomen. Op de snelweg is hij waarschijnlijk verrassend stabiel, maar in de stad zal de stugge afstelling en de brede draaicirkel hem minder prettig maken.

De remmen zijn bij een CS altijd een punt van aandacht: de standaard stalen remmen zijn goed, maar voor herhaaldelijk hard remmen op het circuit zijn de keramische remmen een must. Dat is een dure optie, maar wel een die het karakter van de auto verandert.

De 3.0-liter zescilinder met dubbele turbo levert 550 pk en 650 Nm, cijfers die in de benchmark beter zijn dan 87% van vergelijkbare auto's uit deze periode. Dat is indrukwekkend, zeker als je bedenkt dat het vermogen via een achttrapsautomaat naar de achterwielen gaat. De motor is geen hoogtoerige atmosferische eenheid, maar een geblazen krachtpatser die al vroeg in het toerentalgebied zijn koppel levert.

De prestaties zijn ontegenzeglijk snel: 3,4 seconden naar 100 km/u en een topsnelheid van 303 km/u. Dat is sneller dan de meeste concurrenten in zijn prijsklasse, maar de vraag is of je dat op de openbare weg ooit kunt gebruiken. De achtrapsautomaat schakelt naar verwachting snel en soepel, met de mogelijkheid om zelf te schakelen via peddels. De achterwielaandrijving maakt het een auto die je actief moet rijden, wat zowel een zegen als een vloek is.

Vergeleken met de concurrentie, zoals de Maserati Grecale Trofeo met 530 pk of de elektrische Polestar 4 met 544 pk, biedt de M4 CS meer vermogen en een meer mechanische ervaring. Maar de elektrische concurrenten zijn in de praktijk sneller weg bij het stoplicht en kosten een fractie aan energie.

De M4 CS is geen comfortauto. De sportstoelen bieden veel zijdelingse steun, maar zijn stevig en na een paar uur rijden zul je ze voelen. De vering is gericht op prestaties, niet op het dempen van slechte wegen. Op lange snelwegritten is de auto waarschijnlijk verdraagzaam, maar zodra het asfalt ruw wordt, laat de CS zijn ware aard zien: stug en direct.

Geluidsisolatie is een ander punt. De CS is ontworpen om de motor te horen, dus er is minder dempingsmateriaal dan in een gewone 4-serie. Dat betekent meer lawaai bij hoge snelheden, zowel van de banden als van de uitlaat. Voor liefhebbers is dat een pluspunt, voor dagelijks gebruik een minpunt.

In de stad is de M4 CS waarschijnlijk minder prettig: de stijve ophanging, de brede draaicirkel en de gevoelige besturing maken parkeren en manoeuvreren tot een karwei. De zichtbaarheid naar achteren is beperkt door de brede C-stijlen, al helpen de camera's en sensoren daar enigszins bij.

Het interieur van de M4 CS is in de basis dat van de 4-serie, wat betekent dat de afwerking goed is maar niet uitzonderlijk. De materialen zijn overwegend hoogwaardig, met leder en Alcantara op de juiste plaatsen. De CS-uitvoering voegt specifieke accenten toe, zoals een met Alcantara beklede stuurwiel en rode veiligheidsgordels, maar het blijft allemaal wat bescheiden voor een auto in deze prijsklasse.

De ergonomie is typisch BMW: overzichtelijk, met fysieke knoppen voor de klimaatregeling en een iDrive-controller op de middenconsole. Het infotainmentsysteem is het bekende BMW Operating System, dat snel en logisch werkt, maar ook veel menu's heeft. Gelukkig zijn er voldoende fysieke knoppen om tijdens het rijden niet afgeleid te raken.

Een opvallend detail is de afwezigheid van een middenarmsteun met opbergvak in sommige uitvoeringen, wat de praktische bruikbaarheid beperkt. Ook de bekerhouders zijn niet bepaald ruim bemeten. Dat zijn kleine dingen, maar ze vallen op in een auto die verder zo doordacht is.

Met een kofferbak van 439 liter is de M4 CS verrassend praktisch voor een sportwagen. Dat is beter dan 38% van vergelijkbare auto's, wat betekent dat hij in de middenmoot zit. De achterbank is geschikt voor twee volwassenen, maar de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. Instappen achterin is geen pretje vanwege de brede dorpels en de lage instap.

De zichtbaarheid rondom is matig: naar voren goed, maar naar achteren en opzij beperkt door de brede C-stijlen en de hoge schouderlijn. Parkeren wordt ondersteund door camera's en sensoren, maar je zult merken dat de auto breed is. De draaicirkel is naar verwachting groot, wat samen met de achterwielaandrijving en het vermogen het manoeuvreren in krappe ruimtes tot een uitdaging maakt.

Voor dagelijks gebruik is de M4 CS bruikbaarder dan je zou denken, maar hij is geen praktische auto. De bagageruimte is voldoende voor een weekend weg, maar niet voor een gezin met veel bagage. De achterbank is meer een noodoplossing dan een volwaardige zitplaats.

De M4 CS is uitgerust met BMW's nieuwste infotainmentsysteem, dat snel en responsief is. De interface is echter complex en vereist een leercurve. Gelukkig zijn er voldoende fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, waardoor je niet alles via het scherm hoeft te doen. Dat is een verademing in een tijd waarin alles naar touchscreens verschuift.

Op het gebied van rijassistentie biedt de M4 CS waarschijnlijk de gebruikelijke voorzieningen: adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie, dodehoekwaarschuwing en automatisch noodremmen. BMW's systemen behoren tot de betere in de industrie, met name de adaptieve cruisecontrol werkt soepel. Maar verwacht geen volledig autonome functies; de M4 CS is een auto voor mensen die zelf willen rijden.

Connected functies zijn er in overvloed: over-the-air updates, een app waarmee je de auto kunt vinden en op afstand kunt bedienen, en实时 verkeersinformatie. Het zijn functies die het leven makkelijker maken, maar ze zijn niet uniek voor dit model. De vraag is of je ze gebruikt in een auto die je vooral voor het rijden koopt.

Het officiële verbruik van 10,2 l/100 km en een CO2-uitstoot van 232 g/km plaatsen de M4 CS onderaan de efficiëntieklasse: beter dan slechts 12% van vergelijkbare auto's. Dat is geen verrassing voor een 550 pk sterke zescilinder, maar het betekent wel dat je vaak bij de pomp staat. In de praktijk zal het verbruik bij sportief rijden eerder richting 15 l/100 km gaan.

De aanschafprijs van de M4 CS ligt hoog, en daar blijft het niet bij. Verzekering, onderhoud en banden zijn allemaal duur. De banden slijten snel bij een auto met dit vermogen en gewicht, en de remmen (zeker de keramische optie) zijn kostbaar om te vervangen. Reken op een flinke kostenpost per jaar, nog los van de brandstof.

Voor wie de kosten wil minimaliseren, is een elektrische concurrent zoals de Polestar 4 of Xpeng G9 een rationelere keuze. Die zijn in de praktijk sneller, kosten een fractie aan energie en hebben minder bewegende delen die kunnen slijten. Maar ze missen het geluid en de mechanische betrokkenheid van de M4 CS. Dat is een emotionele afweging, geen rationele.