BMW X1: de compacte SUV die vooral een BMW wil zijn

De BMW X1 uit 2019 is na de facelift wat strakker gaan kijken, maar laat je niet misleiden: dit blijft een auto die vooral op gezette tijden zijn BMW-ster laat zien. De verhoudingen zijn typisch compact-SUV: een vrij hoge carrosserie op een wielbasis van 2.670 mm, met een neus die net iets te lang lijkt voor wat eronder ligt. Het is geen beauty, maar wel een auto die vertrouwen wekt — je ziet direct dat dit een praktische auto is, geen stijloefening.

Bij het openen van het portier valt op dat de X1 niet probeert te verbergen dat het een instapmodel is. De deur voelt licht, het interieur is overzichtelijk maar mist de knusheid van een 1-serie. De afwerking is degelijk, maar er liggen hier en daar harde plastics die je in een auto van dit formaat niet per se verwacht. Toch is de eerste indruk positief: alles zit waar je het zoekt, en het stuur voelt prettig dik aan.

Op basis van de specificaties rijdt de X1 vermoedelijk zoals je van een BMW mag verwachten, maar dan met een korreltje zout. De voorwielaandrijving betekent dat de achterkant nooit zal meesturen zoals in een 3-serie. De ophanging is afgestemd op comfort, niet op scherpte: je voelt oneffenheden, maar ze worden netjes weggefilterd. Het stuur is licht en precies, maar mist het gewicht en de feedback die je in een echte BMW gewend bent.

In de stad is de X1 met zijn 4.448 mm lengte en 1.821 mm breedte handzaam, al is de draaicirkel niet bijzonder klein. Op de snelweg ligt hij stabiel, maar de 150 pk sterke diesel moet hard werken om de 1.505 kg op snelheid te krijgen. De remmen zijn goed doseerbaar, maar bij stevig remmen voel je dat de auto hoog op zijn poten staat. Het is geen auto om mee te racen, maar wel een die je zonder zorgen dagelijks rijdt.

De 1.8d met 150 pk en 350 Nm is de diesel die je in deze X1 wilt hebben. Het koppel ligt al vanaf 1.500 toeren beschikbaar, wat het rijden in de stad en op de snelweg ontspannen maakt. De acceleratie van 0-100 km/u in 9,3 seconden is allesbehalve indrukwekkend — 42% van de concurrenten is sneller — maar in de praktijk voelt de auto vlotter aan dan het cijfer doet vermoeden, dankzij die vlakke koppelcurve. De topsnelheid van 204 km/u is ruim voldoende, al zul je die in Nederland zelden halen.

De handgeschakelde zesversnellingsbak is een verademing in een wereld vol automaten: de pookgaten zijn kort en precies, al is de koppeling aan de zware kant. Wie veel file rijdt, kan beter kiezen voor de 8-traps automaat, die volgens de specificaties slechts 0,1 l/100 km meer verbruikt. Benzine- en hybrideversies zijn er ook, maar de 20i en 25i zijn dorstiger (6,7-6,8 l/100 km) en de 25e plug-in is met 125 pk een vreemde eend — die is er vooral voor de bijtellingsrijder.

De stoelen van de X1 zijn stevig maar niet hard, en bieden voldoende zijdelingse steun voor langere ritten. De zithouding is hoog, wat een goed overzicht geeft, maar de rugleuning is wat recht — je zit meer rechtop dan in een sedan. Op de achterbank is het prima toeven voor twee volwassenen, maar drie is krap door de middentunnel. De hoofdruimte is goed, maar lange passagiers zullen hun knieën tegen de rugleuning van de voorstoel krijgen als de bestuurder lang is.

Het geluidsniveau is aangenaam laag, al is er bij snelwegvaart wel wat windgeruis rond de spiegels. De vering is comfortabel afgesteld, maar op slecht asfalt kan de achteras wat onrustig worden. De airco is effectief, maar het bedieningspaneel is ouderwets met veel knopjes — wat sommigen juist fijn vinden. Over het algemeen is de X1 een auto die je zonder klachten van Amsterdam naar de Ardèche rijdt, maar hij is niet vergevingsgezind voor je rug als je 1.000 km achter elkaar rijdt.

Het interieur van de X1 is typisch BMW: functioneel, overzichtelijk, maar niet bijzonder. Het dashboard is horizontaal opgebouwd, met een duidelijk afleesbaar instrumentarium en een vrijstaand infotainmentscherm. De materialen zijn degelijk, maar je vindt hier geen zacht aanvoelende plastics of sfeerverlichting zoals in een Mercedes GLA. De knoppen voor de airco en audio zijn logisch gerangschikt, al is het aantal knoppen overweldigend in vergelijking met de minimalistische concurrenten.

Een opvallend detail is de iDrive-controller op de middentunnel, die nog steeds een van de beste manieren is om een infotainmentsysteem te bedienen — zelfs als het scherm niet aanvoelt als de nieuwste generatie. De stoelverwarming is eenvoudig te bedienen, maar de stoel zelf heeft geen geheugenfunctie, wat vervelend is als je de auto deelt. De opbergvakken zijn ruim, maar het handschoenenkastje is aan de kleine kant.

De kofferbak van 450 liter is niet de grootste in zijn klasse, maar wel goed bruikbaar. De laaddrempel ligt op 70 cm, wat iets hoger is dan ideaal, maar de opening is breed en de achterbank kan in drie delen worden neergeklapt, waardoor je langere spullen kwijt kunt. Het reservewiel ontbreekt — je krijgt een reparatieset — wat een domper is voor wie ver van huis rijdt.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge carrosserie, maar de achterportieren openen niet wijd genoeg voor een kinderstoel. Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren, waardoor je bij het parkeren extra op je spiegels moet vertrouwen — parkeersensoren zijn dan ook geen luxe. De achteruitrijcamera is standaard vanaf het tweede uitrustingsniveau, maar de beeldkwaliteit is niet de scherpste.

Het infotainmentsysteem in de X1 is het iDrive-systeem van de vorige generatie, dat werkt met een draaiknop en een scherm van 8,8 inch (optioneel 10,25 inch). Het systeem is snel en logisch opgebouwd, maar de grafische weergave is gedateerd. Navigatie is optioneel, en Apple CarPlay was in 2019 nog een betaalde optie — iets wat nu achterhaald voelt.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig maar niet baanbrekend. Adaptieve cruisecontrol is optioneel en werkt goed, maar de rijstrookassistent grijpt soms te laat in. Een head-up display is niet leverbaar, wat jammer is voor een auto in dit segment. De connected app van BMW werkt prima, maar je moet er wel voor betalen na de eerste drie jaar. Kortom: technisch is de X1 niet vooruitstrevend, maar wel functioneel.

Met een officieel verbruik van 4,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 112 g/km is de 1.8d een van de zuinigste in zijn klasse — beter dan 65% van de concurrenten. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 5 liter uitkomen, maar dat is nog steeds netjes voor een SUV van 1.505 kg. De diesel is de verstandige keuze voor wie veel kilometers maakt; benzinerijders moeten rekening houden met 6,7 l/100 km of meer.

De vanafprijs van €34.500 in België is scherp voor een BMW, maar de basisuitvoering is karig uitgerust. Wie een beetje comfort wil, zoals climate control en navigatie, komt al snel boven de €40.000 uit. De onderhoudskosten zijn typisch BMW: duurder dan een Seat of Cupra, maar de restwaarde is historisch gezien beter. De X1 is geen auto die je koopt voor de lage kosten, maar wel voor de lage afschrijving.