Cadillac ATS: Amerikaanse scherpslijper met Europese ambitie

De Cadillac ATS is een studie in tegenstellingen. Aan de buitenkant oogt hij strak en gespierd, met die typische scherpe vouwlijnen die Cadillac hanteert. De grote grille en de hoge taille lijn geven hem een zelfverzekerde, bijna agressieve uitstraling. Het is een auto die opvalt tussen de grijze Duitse massa, zonder dat hij meteen schreeuwt om aandacht.

Binnenin is de eerste indruk wat wisselvallig. Het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen degelijk aan, maar het geheel mist de verfijning van een Audi of BMW uit dezelfde periode. Het meest opvallende is de enorme middenconsole met een overdaad aan knoppen. Je kunt er niet omheen: dit is een auto die je eerst moet leren kennen voordat je er blind in kunt bedienen.

Op papier is de ATS een regelrechte aanval op de BMW 3-serie. Bijna 50/50 gewichtsverdeling, achterwielaandrijving en een onafhankelijke wielophanging rondom. De cijfers suggereren dat dit een auto is die graag bochten neemt. Het leeggewicht van 1.646 kilo is voor een auto van dit formaat niet bijzonder licht, maar de ingenieurs hebben duidelijk hun best gedaan om de massa laag en centraal te houden.

Met de V6 voorin en een gewicht van ruim 1,6 ton zal de ATS vermoedelijk niet zo lichtvoetig aanvoelen als een BMW 320d, maar er is geen reden om aan te nemen dat hij niet scherp stuurt. De elektrische stuurbekrachtiging is afkomstig van ZF en staat bekend om zijn progressiviteit. Op de snelweg belooft de ATS een rustige cruiser te zijn, al is het de vraag hoe het zit met het rijcomfort op Nederlandse wegen. De 18-inch wielen en het sportieve onderstel zullen ongetwijfeld hun tol eisen op slecht asfalt.

Het motorengamma is lekker gevarieerd, met een instap 2.5 liter viercilinder van 205 pk, een 2.0 liter turbo met 276 pk en een topversie met een 3.6 liter V6 die 325 pk levert. Die laatste is de motor die we hier onder de loep nemen, en op basis van de cijfers is dat een feestje. Met 373 Nm aan koppel en een sprint naar 100 km/u in 5,6 seconden zet hij zich stevig neer in het segment. Het vermogen is beter dan 79% van de concurrentie, en de acceleratie doet er nog een schepje bovenop met 86%.

De V6 is een zijdezachte Amerikaan die vermoedelijk heerlijk trekt vanaf lage toerentallen. De 6-traps automaat is niet de modernste keuze, maar wel een bewezen degelijke bak. Wie op zoek is naar het pure rijgevoel, kan beter voor de 2.0 turbo met handgeschakelde versnellingsbak gaan. Die is lichter aan de neus en daardoor waarschijnlijk nog speelser. De 2.5 liter is vooral een fleet-auto voor de Amerikaanse markt, hier in Europa zul je die maar weinig tegenkomen.

De ATS is een auto die is ontworpen met het rijgedrag als prioriteit, en dat gaat vaak ten koste van het comfort. De stoelen zijn stevig en bieden veel zijdelingse steun, maar ze zijn niet zo pluche als in een Lexus of een grote Cadillac. Voor lange ritten is dat prima, al zal de gemiddelde Nederlander na drie uur op de snelweg wel toe zijn aan een pauze.

Geluidsisolatie is een sterk punt van de Amerikanen. De ATS is vermoedelijk stil op de snelweg, met weinig wind- en bandengeruis. Dat is maar goed ook, want het kofferbakvolume van 289 liter is ronduit teleurstellend. Dit is een auto die je vooral koopt om in te rijden, niet om spullen mee te vervoeren.

Het interieur van de ATS is een mengelmoes van goede bedoelingen en eigenaardige keuzes. De materialen zijn degelijk en het geheel voelt stevig in elkaar gezet, maar het geheel mist de minimalistische elegantie van een Duits alternatief. Het leer op het stuur en de versnellingspook voelt prettig aan, maar er zijn te veel verschillende plasticsoorten gebruikt die niet altijd mooi op elkaar aansluiten.

Het meest opvallende onderdeel is de middenconsole, die bezaaid is met knoppen voor de audio en klimaatregeling. Het duurt even voordat je weet wat waarvoor dient, en de bediening leidt af van de weg. Positief is het analoge klokje in het dashboard, een knipoog naar de rijke historie van het merk. De stoelen zijn comfortabel en bieden genoeg verstelmogelijkheden, al is het instappen voor grotere mensen misschien wat onhandig door de aflopende daklijn.

Hier wreekt de ATS zich genadeloos. De kofferbak van 289 liter is niet alleen klein voor de klasse, het is ook nog eens een onhandig gevormd ruimte. De opening is smal en de laadrand hoog. Een kinderwagen of een set golfclubs krijg je er met moeite in. De achterbank is ook geen feest: de hoofdruimte is beperkt en de beenruimte is middelmatig.

Het zicht naar buiten is redelijk, met dunne A-stijlen die het zicht in bochten niet al te veel belemmeren. Parkeren is door de aflopende neus en de hoge achterkant wat lastig, maar de optionele parkeersensoren en camera helpen daarbij. De ATS is een auto die is geoptimaliseerd voor de bestuurder, en dat merk je aan alles. Alleen jammer dat de rest van de inzittenden en hun bagage daar de dupe van worden.

Cadillac heeft in de ATS het CUE-systeem (Cadillac User Experience) geïntroduceerd, en dat was geen onverdeeld succes. Het systeem reageert traag en de capacitieve knoppen op het scherm zijn lastig te bedienen tijdens het rijden. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, maar de logica erachter is soms ver te zoeken.

De rijassistentiesystemen die worden aangeboden, zoals adaptieve cruisecontrol en dodehoekdetectie, werken naar behoren, maar ze zijn niet geavanceerder dan wat de concurrentie biedt. Het geluidssysteem van Bose is wel een aanrader, dat klinkt uitstekend. Al met al is de technologie in de ATS niet het belangrijkste verkoopargument; het is een auto die je koopt voor het rijgedrag, niet voor de gadgets.

Officiële verbruikscijfers hebben we niet paraat voor de 3.6 V6, maar we kunnen wel een goede inschatting maken. Met 325 pk, een automaat en een gewicht van 1.646 kilo zal het verbruik vermoedelijk rond de 1 op 9 à 10 liggen in de praktijk. Dat is fors, zeker in vergelijking met een zuinige diesel van de concurrentie. De CO2-uitstoot zal daardoor ook aan de hoge kant zijn, met alle fiscale nadelen van dien.

De ATS is geen auto die je koopt voor de lage maandlasten. Het onderhoud is niet duurder dan bij een Duitse premiummerk, maar de afschrijving zal waarschijnlijk stevig zijn door het beperkte aanbod en de vraag op de tweedehandsmarkt. De 2.0 turbo is een stuk zuiniger en daardoor financieel interessanter, maar ook dan blijft het een auto voor de liefhebber die bereid is te betalen voor een eigenzinnige keuze.