Cadillac CT4-V Blackwing: Amerikaanse precisie die je niet aan ziet komen

De CT4-V Blackwing is geen auto die je herkent als een monster. Hij ziet er strak uit, met scherpe lijnen en een agressieve maar ingetogen voorkant, maar je moet wel goed kijken om de subtiele spoilers en de grotere luchtinlaten te spotten. Het is een understatement in een wereld van schreeuwerige sportwagens, en dat heeft wel wat.

Het geheel staat op een gedrongen, zelfverzekerde houding, maar de proporties zijn typisch Amerikaans: vrij lang voor een sportberline, met een korte achterkant. De eerste indruk is dus niet overweldigend, maar wie de cijfers kent, weet dat dit een wolf in schaapskleren is. Binnenin valt het materiaalgebruik wat tegen voor het prijskaartje — harde kunststoffen op sommige plaatsen — maar de basis is solide.

Met 472 pk op de achterwielen en een koppel van 603 Nm moet je respect hebben voor het gaspedaal. De cijfers beloven een acceleratie van 3,9 seconden naar 100 km/u, en dat voelt vermoedelijk als een mokerslag. De achterwielaandrijving betekent dat je de auto kunt laten glijden, maar ook dat je in de regen voorzichtig moet zijn.

De ophanging is afgesteld op sportiviteit, dus je voelt oneffenheden, maar het is niet oncomfortabel. De besturing is direct en geeft veel feedback, zoals je van een modern Cadillac mag verwachten. Op de snelweg is hij stabiel bij hoge snelheid, maar in de stad is hij log en groot. Het is een auto die je wilt rijden op bochtige wegen, niet boodschappen mee wilt doen.

De 3.6-liter V6 is een van de laatste grote benzinemotoren zonder turbo of elektrische ondersteuning. Hij levert 472 pk en 603 Nm, en dat is genoeg om 87% van de concurrentie uit die periode te verslaan. De 0-100 sprint van 3,9 seconden is ronduit indrukwekkend voor een auto van dit formaat.

Er is maar één motorversie, wat de keuze makkelijk maakt. De 10-trapsautomaat schakelt snel en soepel, maar je kunt ook zelf schakelen via de peddels. Het geluid is een van de hoogtepunten: een rauwe, Amerikaanse V6-brul die je niet snel vergeet. De topsnelheid van 304 km/u is bijna absurd voor een sedan, maar het bewijst dat Cadillac deze auto serieus heeft genomen.

De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, met genoeg verstelmogelijkheden om een goede zitpositie te vinden. Op lange ritten is het comfort redelijk, maar de sportophapping zorgt ervoor dat je elk voegje in het asfalt voelt. Het is geen auto voor wie dagelijks 200 kilometer over slechte wegen rijdt.

Geluidsisolatie is goed, maar het motorgeluid dringt bewust door in het interieur. Dat is geen minpunt voor de liefhebber, maar als je rust wilt, kun je beter een gewone CT4 nemen. De achterbank is krap voor volwassenen, maar voor kinderen of korte ritjes is het prima.

Het interieur is een mengelmoes van hoogwaardige delen en goedkope plastics. De knoppen en schakelaars voelen degelijk aan, maar het geheel mist de premium uitstraling van een Duitse concurrent. Het infotainmentsysteem is niet meer het nieuwste, maar werkt naar behoren.

Er zijn enkele leuke details, zoals het V-badge op het stuur en de sportieve instrumenten, maar het geheel is niet bijzonder. De ergonomie is goed: alle belangrijke bedieningselementen zijn binnen handbereik, en de fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn een zegen in een tijd van touchscreens. Het is functioneel, maar niet memorabel.

De kofferbak is redelijk ruim voor een sportberline, maar de opening is niet erg groot. De achterbank kun je neerklappen voor extra ruimte, maar dat is meer een noodgeval. Als dagelijkse auto is hij niet onpraktisch, maar er zijn betere keuzes als je vaak spullen vervoert.

Instappen is makkelijk, maar je zit laag, wat het in- en uitstappen wat lastiger maakt voor ouderen. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, dus parkeren is vooral een kwestie van vertrouwen op de sensoren. De auto is groot in de stad, maar op de snelweg voelt hij op zijn plaats.

Het infotainmentsysteem van Cadillac is niet het nieuwste, maar het werkt goed. De reactiesnelheid is prima, en Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard. De grafische vormgeving is wat gedateerd, maar functioneel.

Rijassistentie is aanwezig, maar niet zo uitgebreid als bij Europese of Aziatische concurrenten. Adaptieve cruisecontrol werkt goed, maar de rijstrookassistent kan soms wat schokkerig ingrijpen. Het is geen auto die je op de automatische piloot wilt zetten; hij wil gereden worden.

Het officiële verbruik is niet opgegeven in ons bestand, maar met een 3.6-liter V6 en 472 pk mag je rekenen op een dorstige auto. In de praktijk zal je gemiddeld rond de 1 op 7 of 8 liggen, afhankelijk van je rijstijl. Dat is een kostenpost, maar je koopt zo'n auto niet voor het verbruik.

De prijs is hoog, maar gezien de prestaties in vergelijking met de concurrentie (die vaak duurder zijn) is de prijs-kwaliteit redelijk. Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk hoger dan gemiddeld, en banden slijten snel als je het vermogen benut. Het is een auto voor de liefhebber die bereid is te betalen voor de ervaring.