Amerikaans statement met een dorst die je portemonnee voelt

Met 5,7 meter lengte en 2.045 mm breedte is de Escalade ESV een auto die je niet over het hoofd ziet. Hij staat als een blok graniet op de weg, met een grille die lijkt te zijn ontworpen door iemand die nooit heeft gehoord van het woord 'subtiel'. De proporties zijn ronduit imposant, en de chromen details schreeuwen om aandacht. Dit is geen auto, dit is een architectonisch statement.

Stap je binnen, dan is de eerste indruk er een van overdadige luxe. Het leder ruikt naar geld, het hout ziet er duur uit en het geheel voelt als een Amerikaanse interpretatie van een Rolls-Royce. Maar er is ook iets overweldigends: alles is groot, van de stoelen tot de knoppen, en je zit hoog alsof je in een bus zit. Het is een mengeling van grandeur en Amerikaanse branie die je ofwel omarmt, ofwel afstoot.

Achter het stuur voelt de Escalade ESV zich het meest thuis op een rechte Amerikaanse snelweg. De besturing is licht en vager dan een mistige ochtend op de Veluwe, maar dat hoort erbij: dit is geen auto voor bochten, maar voor het domineren van de middenstrook. Het onderstel is afgestemd op comfort, en dat merk je: hobbels worden weggefilterd als een goede espresso, maar bij hogere snelheden deint de carrosserie merkbaar na.

In de stad is hij een logge reus. Met een draaicirkel waar je een vrachtwagen voor nodig zou denken, en een gewicht van 2.629 kg, voelt hij elke parkeerplek als een uitdaging. De remmen moeten hard werken en de motor is zo abrupt dat je bij het wegrijden het gevoel hebt dat je een boot bestuurt. Op basis van de cijfers is het duidelijk: dit is een cruiser, geen stadsauto.

De 6.2-liter V8 EcoTec3 is een juweel van Amerikaanse techniek. Met 426 pk en 624 Nm koppel is hij beter dan 93% van zijn concurrenten uit die periode, en dat voel je. De acceleratie van 0-100 km/u in 6,9 seconden is indrukwekkend voor een auto van bijna 2,7 ton, maar het is de manier waarop hij dat doet die je bijblijft: met een diep, rauw V8-geluid dat door merg en been gaat. De zesbak schakelt vloeiend, maar is niet zo snel als moderne automaatjes.

De motor is echter ook een veelvraat. Met een officieel verbruik van 13,1 l/100 km en 302 g/km CO2 scoort hij slechter dan 97% van zijn concurrenten. Dat is geen verrassing voor een Amerikaanse V8, maar het is wel iets om rekening mee te houden. De topsnelheid van 180 km/u is bescheiden, maar dat is niet waar je deze auto voor koopt. Het gaat om het koppel, de souplesse en het gevoel van onoverwinnelijkheid dat deze motor biedt.

Comfort is waar de Escalade ESV excelleert. De stoelen zijn enorm, zacht en elektrisch verstelbaar in alle richtingen, inclusief massagefunctie. Op een lange rit over de autobahn zou je hier uren kunnen zitten zonder vermoeid te raken. De luchtvering dempt oneffenheden alsof ze er niet zijn, en het rijgeluid is op snelweg goed gedempt, al hoor je bij harde acceleratie de V8 duidelijk.

Maar comfort heeft ook een keerzijde. In de stad zijn de grote wielen en het hoge gewicht voelbaar, en op slecht asfalt deint de carrosserie. De stoelen zijn zo breed dat ze voor smallere bestuurders minder zijwaartse steun bieden, en de hoofdsteunen zijn meer voor decoratie dan voor echte ondersteuning. Voor wie pure luxe en rust zoekt, is dit een topauto, maar verwacht geen dynamisch comfort.

Het interieur van de Escalade ESV is een mix van Amerikaanse luxe en soms wat rommelige ergonomie. De materialen zijn overwegend hoogwaardig, met veel leder en hout, maar sommige harde plastics op lagere plekken verraden de leeftijd. De knoppen zijn groot en duidelijk, maar er zijn er zoveel dat je in het begin verdwaalt. Het infotainmentsysteem met CUE werkt redelijk, maar is niet de snelste van zijn tijd.

Een opvallend detail is de enorme middenconsole, die meer weg heeft van een commandocentrum. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar en de derde zitrij is voorzien van eigen bediening. Toch zijn er ook minpunten: het stuurwiel is groot en wat ouderwets, en de zichtbaarheid naar achteren wordt beperkt door de dikke C-stijlen. Maar als je eenmaal zit, voel je je de koning van de weg.

De Escalade ESV is een van de weinige auto's waar de derde zitrij echt bruikbaar is. Met een kofferbak van 2.166 liter achter de eerste zitrij is er ruimte voor een complete verhuizing, en zelfs met alle zitplaatsen bezet is er nog plek voor boodschappen. Dit is een auto voor grote gezinnen of voor wie regelmatig spullen vervoert die niet in een normale SUV passen.

Maar praktisch is hij ook weer niet in Europa. Met 5.697 mm lengte en 2.045 mm breedte past hij moeizaam in parkeergarages en is hij op smalle wegen een obstakel. Het instappen is hoog, maar dankzij de treeplanken goed te doen. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren moet je vertrouwen op camera's en sensoren. Kortom: praktisch in ruimte, maar onpraktisch in omvang.

De Escalade ESV uit deze generatie is niet bepaald een technologiefestijn. Het CUE-infotainmentsysteem is traag en soms onlogisch, en de grafische kwaliteit is gedateerd. Er is een head-up display, maar dat is klein en niet altijd even duidelijk. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping, werken naar behoren maar zijn niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten.

Wat wel indruk maakt, zijn de LED-koplampen die ver en helder schijnen, en de elektrische achterklep die met een voetbeweging opent. Maar de technologie is vooral gericht op comfort, niet op innovatie. Voor wie moderne connected functies verwacht, is dit een teleurstelling. Het is meer een auto van de oude stempel, met luxe als prioriteit en techniek als bijzaak.

Hier komt de rekening. Met een officieel verbruik van 13,1 l/100 km en 302 g/km CO2 is de Escalade ESV een van de dorstigste auto's in zijn klasse. In de praktijk zul je waarschijnlijk nog hoger uitkomen, zeker in de stad. De wegenbelasting en bijtelling zijn in Nederland en België moordend, en een tankbeurt kost je al snel meer dan 100 euro.

De prijs van een gebruikte Escalade ESV is relatief laag voor wat je krijgt, maar de onderhoudskosten zijn dat niet. De V8 is robuust, maar als er iets kapot gaat, zijn de kosten hoog. Banden zijn groot en duur, en het verbruik maakt elke kilometer duur. Wie deze auto koopt, moet zich realiseren dat de aanschafprijs slechts het begin is.