Caterham Super Seven 1600: 565 kilo puur rijplezier, maar wel met een prijs

De Caterham Super Seven 1600 is een auto die je niet over het hoofd ziet, ook al is hij met 3180 mm korter dan de meeste stadsauto's. De klassieke zeven-vorm, met de wielen in de uiterste hoeken en de motorkap die amper boven je knieën uitkomt, is al decennia onveranderd en dat is maar goed ook. Het is een tijdloos ontwerp dat nog steeds de aandacht trekt, al is dat vooral omdat je eruitziet alsof je in een badkuip op wielen zit.

De proporties zijn absurd: 1090 mm hoog, 1575 mm breed en een gewicht van 565 kilo. Dat laatste is het meest indrukwekkende cijfer, want het betekent dat deze auto lichter is dan de meeste motorfietsen. De eerste indruk is dan ook die van een speelgoedauto, maar dan een die serieus is over z'n doel: puur rijplezier zonder overbodige franje. Het interieur is kaal, met een dun stuurwiel en een simpel instrumentarium, maar dat is precies wat je verwacht van een auto die meer weg heeft van een racewagen dan van een personenauto.

Op basis van de specificaties is dit een auto die je met je hele lichaam voelt, niet alleen met je handen en voeten. De besturing is direct en zonder servo, dus je voelt elke oneffenheid in het asfalt. Met 565 kilo en 137 pk is de verhouding vermogen-gewicht fenomenaal, wat betekent dat de auto vermoedelijk als een kart aanvoelt: scherp, licht en speels. De voorwielaandrijving is bij deze auto een bewuste keuze, al is het in dit segment ongewoon; het zorgt voor een eenvoudige constructie en minder gewicht, maar je moet wel rekening houden met onderstuur bij hard accelereren uit bochten.

De acceleratie van 0-100 in 5,2 seconden is indrukwekkend, vooral omdat de Caterham met dit gewicht en vermogen beter presteert dan 78% van zijn concurrenten. De topsnelheid van 196 km/u is minder relevant, want bij die snelheid waarschijnlijk je haar recht naar achteren en je oren suizen. De remmen zijn waarschijnlijk meer dan voldoende, want met zo weinig massa heb je niet veel remkracht nodig. Op de snelweg is het echter een ander verhaal: de kleine wielbasis en het lage gewicht maken de auto gevoelig voor zijwind, en het lawaai van de wind en de motor zal vermoedelijk overweldigend zijn.

De 1.6-liter viercilinder benzine, hier in 137 pk-versie, is een bekend blok dat ook in oudere BMW's en Mini's zat. Het is een soepele, betrouwbare motor die graag toeren maakt, maar met 165 Nm koppel moet je wel schakelen om in het vermogen te blijven. De 5-versnellingsbak is handgeschakeld en vermoedelijk kort en precies, zoals het hoort in een sportauto. Met een gewicht van 565 kilo is de acceleratie van 5,2 seconden naar 100 km/u beter dan 78% van de vergelijkbare auto's, wat indrukwekkend is, maar het gaat hier niet om cijfers: het gaat om het gevoel van de motor die achter je hoofd brult.

Er is maar één motorversie in dit model, wat de keuze eenvoudig maakt. Je kunt geen diesel of hybride krijgen, en dat is maar goed ook, want dat zou deze auto alleen maar zwaarder en complexer maken. De motor is gekoppeld aan een handbak, wat puristen zal bekoren. In vergelijking met de concurrenten, zoals de Opel Corsa-e of Mokka-e, is de Caterham veel lichter en sneller, maar dat is geen eerlijke vergelijking: dit is een auto voor het circuit, niet voor de file. De prestaties zijn meer dan voldoende voor een weekendje sturen, en de topsnelheid van 196 km/u is alleen haalbaar op een circuit of een lege Duitse snelweg.

Laat me duidelijk zijn: de Caterham Super Seven is niet comfortabel. Met een hoogte van 1090 mm zit je laag, met je benen bijna gestrekt, en de stoelen zijn dunne kuipjes die geen enkele vorm van lendensteun bieden. De vering is stug, want deze auto is ontworpen voor bochten, niet voor kuilen. De geluidsisolatie is nihil: je hoort de motor, de wind en elk steentje dat tegen de wielkasten tikt. Voor lange ritten is dit een marteling, en voor dagelijks gebruik is het ongeschikt.

Maar er is een paradox: ondanks het gebrek aan comfort, is de Super Seven op een bepaalde manier wel comfortabel voor de liefhebber. Omdat je zo laag zit en de auto zo licht is, voel je elke beweging van de auto en heb je een directe verbinding met de weg. Het is alsof je een motorfiets rijdt, maar dan met vier wielen. Voor een ritje van een uur op mooie wegen is dit heerlijk; voor een rit van drie uur naar de Ardennen is het een beproeving. De stoelen zijn verstelbaar, maar alleen in de lengte, en er is geen stuurbekrachtiging, dus bij lage snelheden moet je flink aan het stuur draaien.

Het interieur van de Caterham is een ode aan het minimalisme. Er is geen radio, geen airconditioning, geen centrale vergrendeling. Wat je wel hebt: een stuurwiel, een paar instrumenten, en een versnellingspook. Het dashboard is een eenvoudige plaat metaal met wat knoppen voor de verlichting en de ruitenwissers. De materialen zijn functioneel, maar niet goedkoop: het is duidelijk dat alles is ontworpen om gewicht te besparen en lang mee te gaan. De afwerking is eenvoudig, maar robuust, en er is geen enkele poging gedaan om het er premium uit te laten zien.

Ergonomisch gezien is het een ramp voor lange mensen, want de beenruimte is beperkt en het stuur staat vrijwel verticaal. Maar dat hoort bij het karakter van de auto. De bediening is eenvoudig: een paar knoppen voor de essentiële functies, en dat is het. Er is geen infotainmentsysteem, dus je moet je eigen muziek meenemen, maar dat is niet erg, want de motor is het beste geluid dat je kunt hebben. De binnenkant is wel waterdicht, maar dat is het enige comfort dat je krijgt. Het is een interieur dat je ofwel haat ofwel omarmt, maar het is zeker niet saai.

De Caterham Super Seven 1600 is niet praktisch. Met een lengte van 3180 mm en een breedte van 1575 mm is hij klein, maar parkeren is nog steeds lastig omdat je geen achteruitkijkspiegel hebt (alleen een kleine binnenspiegel) en je achter je bijna niets ziet. De achterbank is niet meer dan een theorie, want er is geen ruimte voor passagiers achterin. De kofferbak is een klein vak achter de stoelen, waar je een weekendtas in kwijt kunt als je de zachte regenkap niet meeneemt. Instappen is een acrobatische oefening, want je moet over de brede dorpel stappen en dan in de kuip glijden.

Het zicht naar voren is goed, want je zit laag en de motorkap is kort, maar naar achteren is het een gok. De regenkap is een optie, maar die is alleen bedoeld voor noodgevallen, want hij is niet waterdicht bij harde regen. De auto is niet uitgerust met parkeersensoren of een camera, dus je moet vertrouwen op je eigen inschatting. Voor dagelijks gebruik is dit absoluut ongeschikt: je kunt geen boodschappen doen, geen kinderen vervoeren en geen koffers meenemen. Maar als tweede auto voor het weekend, is het prima: je hebt alleen een helm nodig voor je passagier.

Technologie is niet het sterkste punt van de Caterham, maar dat is ook niet de bedoeling. Er is geen infotainmentsysteem, geen navigatie, geen smartphone-integratie. Wat je wel hebt: een simpel digitaal instrumentarium dat je vertelt wat je moet weten, zoals snelheid en toerental. De auto is voorzien van rijhulpsystemen zoals ABS, maar dat is ook het enige. Er is geen ESP, geen tractiecontrole, geen cruise control. Dat klinkt misschien primitief, maar het is juist een zegen: je moet zelf rijden, en dat is wat deze auto zo speciaal maakt.

De bediening is eenvoudig: een paar knoppen op het dashboard voor licht en ruitenwissers, en een startknop. Er is geen centrale vergrendeling, dus je moet elke deur apart afsluiten. De Caterham is niet uitgerust met connectiviteitsfuncties, dus je kunt geen apps gebruiken of op afstand de auto starten. Maar dat is niet erg, want deze auto is bedoeld om te rijden, niet om te appen. Als je technologie wilt, koop dan een Tesla. Als je puur rijplezier wilt, is dit de auto. Het is een verademing in een wereld waar elke auto vol zit met schermen en piepjes.

Het officiële verbruik van de Caterham is niet opgegeven, maar met een gewicht van 565 kilo en een 1.6-motor van 137 pk kun je een redelijk zuinige auto verwachten als je rustig rijdt. Maar wie koopt een Caterham om rustig te rijden? Bij hard rijden zal het verbruik fors stijgen, maar dat is de prijs die je betaalt voor plezier. De CO2-uitstoot is niet gespecificeerd, maar aangezien het een benzineauto is, zal die niet laag zijn. De wegenbelasting is hoog, want de auto is geregistreerd als personenauto, maar het gewicht is laag, dus dat valt mee.

De prijs van de Caterham is niet gegeven, maar dit is een nicheproduct met een nicheprijs. De onderhoudskosten zijn relatief laag, want het is een eenvoudige auto met een betrouwbare motor, maar je moet wel rekening houden met dure banden, want die zijn klein maar sportief. De verzekering is duur, want dit is een sportauto. De afschrijving is laag, want Caterhams houden hun waarde goed, vooral als je ze goed onderhoudt. Al met al is dit geen goedkope auto om te bezitten, maar voor de liefhebber is het de investering waard. Het is een auto die je niet koopt voor de cijfers, maar voor het gevoel.