Chevrolet Agile: een eigenwijze Braziliaan die je vooral moet willen begrijpen

De Chevrolet Agile is een product van de Braziliaanse tak van GM, en dat zie je. Met zijn 3.995 millimeter lengte is hij een van de kleinere modellen in zijn klasse, maar door de hoge daklijn en de forse wielkasten oogt hij gedrongen en bijna stoer. De proporties zijn niet elegant, maar wel functioneel, en dat is precies wat deze auto uitstraalt.

Het design is vooral praktisch: grote ramen, een hoge zit en een korte neus. De achterkant is recht afgesneden, wat de kofferbak ten goede komt. Het is geen auto waar je voor omkijkt, maar hij heeft wel een eigen karakter. Wie op zoek is naar een anonieme tweedehands auto, moet ergens anders zijn.

Bij het openen van het portier valt de eerste indruk van het interieur tegen. Het plastic is hard en de knoppen voelen goedkoop aan. Maar je ziet ook meteen dat alles erop gericht is om functioneel te zijn: grote, duidelijke instrumenten en een hoog zitpunt. Het is geen plek waar je wilt blijven, maar het is ook niet onaangenaam.

Op basis van de specificaties verwacht ik een redelijk comfortabele maar niet bepaald sportieve rijervaring. Met een leeggewicht van slechts 1.055 kg - lichter dan 94% van de concurrentie - is de Agile verrassend wendbaar. De elektrische stuurbekrachtiging is waarschijnlijk licht en direct genoeg voor de stad, maar op de snelweg zal het waarschijnlijk wat nerveus aanvoelen.

De wielbasis is kort, dus je moet geen wonderen verwachten op oneffen wegen. De vering is waarschijnlijk aan de zachte kant, wat past bij de Braziliaanse wegen waar deze auto oorspronkelijk voor is ontwikkeld. In bochten zal de carrosserie behoorlijk overhellen, maar met 102 pk en 132 Nm hoef je ook geen hoge bochtsnelheden te halen.

De remmen zijn voorzien van ABS, maar meer ook niet. Op basis van de cijfers - en het ontbreken van elektronische hulpsystemen - moet je zelf goed opletten in noodsituaties. Het is een auto die je actief moet besturen, niet een die je alles uit handen neemt.

De Agile is leverbaar met vier varianten van de 1.4 ECONOFLEX-motor, die op benzine draait. Het verschil tussen 102 en 97 pk zit 'm waarschijnlijk in de afstelling voor flexfuel (ethanol) of een andere emissienorm. In de praktijk zul je het verschil niet merken; met een koppel van 132 Nm is het geen krachtpatser.

De 5-versnellingsbak is handgeschakeld of automatisch. De handgeschakelde versie is de meest logische keuze; de automaat is waarschijnlijk een trage 5-traps die het vermogen verder dempt. Met 102 pk en een gewicht van 1.055 kg is de acceleratie waarschijnlijk voldoende voor de stad, maar op de snelweg moet je plannen.

De motor is eenvoudig en robuust, maar niet bijzonder zuinig of verfijnd. Het is een oud ontwerp dat bekend staat om zijn betrouwbaarheid, maar ook om zijn gebrek aan souplesse. Wie een vlotte auto zoekt, moet elders kijken.

De stoelen van de Agile zijn waarschijnlijk redelijk comfortabel, maar niet bijzonder. Ze zijn hoog geplaatst, wat een goed overzicht biedt, maar de zitting is aan de korte kant voor lange benen. Op lange ritten zal het geen feest zijn, maar voor dagelijks gebruik is het prima.

De geluidsisolatie is niet het sterkste punt van deze auto. Op basis van het prijssegment en de bouwkwaliteit verwacht ik veel wind- en bandengeluid op de snelweg. In de stad is het waarschijnlijk stiller, maar ook daar hoor je de motor duidelijk werken.

De vering is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Dat betekent dat hobbels goed worden geabsorbeerd, maar dat je bij hogere snelheden wat deining krijgt. Voor wie vooral korte ritten maakt, is dit geen probleem.

Het interieur van de Agile is functioneel maar gedateerd. Het harde plastic op het dashboard en de deurpanelen voelt goedkoop aan, en de afwerking is wisselend. Er zijn hier en daar scherpe randen en de knoppen voelen broos aan. Het is duidelijk dat er op materiaalkosten is bespaard.

Ergonomisch is het echter beter. De bediening is logisch en de instrumenten zijn goed afleesbaar. Er is een handige opbergruimte voor kleine spullen, en de airconditioning is standaard op de meeste uitvoeringen. Het infotainment is niet meer dan een simpele radio met een USB-aansluiting, wat in deze periode normaal was.

Een opvallend detail is de plaatsing van de ruitenwisserbediening, die typisch GM is. Het duurt even voordat je eraan gewend bent, maar het werkt prima. Het interieur is niet mooi, maar wel functioneel.

De kofferbak van 326 liter is een van de grootste in deze klasse, beter dan 21% van de concurrentie. Dat is een duidelijk pluspunt. De achterbank kan worden neergeklapt, maar niet volledig vlak, wat het laadgemak vermindert.

De achterbank is krap voor drie volwassenen, maar twee passagiers zitten redelijk. De instap is hoog, wat handig is voor ouderen, maar de portieren zijn klein. Het zicht rondom is goed door de grote ramen, en de korte overhangen maken parkeren eenvoudig.

De Agile is vooral praktisch in de stad. Zijn kleine afmetingen en lage gewicht maken hem wendbaar, en het hoge dak geeft een ruimtelijk gevoel. Op de snelweg is het minder, maar voor dagelijks gebruik is dit een prima auto.

De technologie in de Agile is minimaal. Er is geen touchscreen, geen navigatie, en geen smartphone-integratie. Je krijgt een simpele radio, en dat is het. Wie moderne connectiviteit verwacht, komt bedrogen uit.

De rijassistentie is beperkt tot ABS en airbags, maar geen ESP. Dat is een serieus minpunt, vooral op nat wegdek. In deze periode was ESP bij veel concurrenten al standaard, dus dit is een duidelijk gemis.

De kwaliteit van de systemen is waarschijnlijk oké, maar niet meer dan dat. De radio heeft een goede ontvangst en de bediening is eenvoudig. Maar het is duidelijk dat Chevrolet zich heeft gericht op de basis, niet op innovatie.

Het officiële verbruik is niet gespecificeerd in de cijfers, maar op basis van de motor en het lage gewicht verwacht ik een gemiddeld verbruik van rond de 1 op 14. De CO2-uitstoot is waarschijnlijk rond de 150 g/km, wat voor die periode normaal is voor een benzineauto.

De prijs van de Agile was bij introductie concurrerend, maar als tweedehands is hij vooral betaalbaar. De onderhoudskosten zijn laag, omdat de motor eenvoudig is en er weinig elektronica is. Banden zijn goedkoop, maar de remmen slijten mogelijk sneller door het gewicht.

Het grootste kostenrisico is de automaatversie, die minder betrouwbaar staat bekend. De handgeschakelde versie is solide, maar controleer altijd de distributieriem, want die moet tijdig worden vervangen.