Chevrolet Captiva V6: Amerikaans formaat, maar de cijfers liegen niet

De Chevrolet Captiva uit 2011 is een auto die je niet snel over het hoofd ziet, al is dat niet per se omdat hij mooi is. Het design is fors en hoekig, met een grote grille die doet denken aan een Amerikaanse pick-up die een SUV-pil heeft geslikt. De proporties zijn logisch: lang genoeg voor zeven stoelen, hoog genoeg om over het verkeer heen te kijken. Maar de details verraden zijn leeftijd – de chromen accenten en de plastic wielkasten voelen alsof ze uit een andere tijd stammen.

Toch heeft de Captiva wel iets. Hij oogt stoerder dan de meeste Europese concurrenten, die vaak wat braaf zijn vormgegeven. Het interieur maakt die belofte echter niet helemaal waar: het dashboard is overzichtelijk maar sober, met harde kunststoffen die bij een auto van dit formaat niet zouden misstaan in een bestelwagen. De zitpositie is hoog, het zicht rondom is goed, maar de eerste indruk is vooral 'praktisch', niet 'premium'.

Met een leeggewicht van 1.890 kilogram is de Captiva geen lichtgewicht, en dat merk je. De besturing is licht en vrij direct, maar geeft weinig gevoel – je stuurt vooral op basis van wat je ziet, niet wat de voorwielen doen. In de stad is dat prima: de auto is wendbaar genoeg voor zijn formaat, al is de draaicirkel niet bijster klein. Op de snelweg gedraagt hij zich stabiel, maar bij harde windstoten moet je corrigeren.

In bochten kantelt de carrosserie behoorlijk, wat bij een hoge SUV niet verrassend is, maar de demping is redelijk strak. De V6 levert zijn koppel van 287 Nm pas boven de 3.000 toeren, dus je moet vaak terugschakelen om vooruit te komen. De remmen voelen stevig aan, maar met zo'n gewicht moet je tijdig anticiperen. Het is geen auto die uitnodigt tot sportief rijden; het is een auto die je rustig laat cruisen, en dat is maar goed ook.

De 3.0 V6 in de als-getest uitvoering is een van de weinige zescilinders in dit segment, en dat hoor je. Hij loopt zijdezacht en klinkt bij accelereren als een Amerikaanse cruiser, maar met 258 pk en 287 Nm is hij niet overdreven snel. De 0-100 km/u in 9,0 seconden is respectabel, maar niet opzienbarend – een Ford Grand C-Max met 182 pk doet het niet veel slechter. De topsnelheid van 198 km/u is prima, maar op de Duitse Autobahn zul je niet de snelste zijn.

Interessanter is de motorkeuze in de rest van het gamma. De 2.2 diesel is er in 163 en 184 pk, met handbak of automaat en voor- of vierwielaandrijving. Die diesel is een stuk zuiniger – 6,2 l/100 km in de zuinigste versie – en heeft meer koppel dan de V6, wat hem in de praktijk waarschijnlijk vlotter laat aanvoelen. De 2.4 benzine is met 167 pk wat tam, maar voor rustige rijders een goedkopere optie. De V6 is dus vooral voor liefhebbers die het geluid en de soepelheid willen, en de rekening van de pomp voor lief nemen.

De stoelen voorin zijn breed en redelijk comfortabel, maar ze bieden weinig zijdelingse steun. Bij langere ritten is dat geen probleem, maar in bochten glijd je heen en weer. De achterbank is vlak en kan drie volwassenen redelijk herbergen, al is de middenzit harder. De derde zitrij is alleen voor kinderen – volwassenen passen er alleen als je hun benen afzaagt.

De geluidsisolatie is een zwak punt. De V6 klinkt lekker als je het gas intrapt, maar op snelweg hoor je veel wind- en bandengeruis. De vering is redelijk comfortabel, maar op slechte wegen komen oneffenheden door. Het is geen auto die je als een limousine over de snelweg laat glijden, maar voor een gezin dat vooral korte ritten maakt, is het voldoende.

Het interieur van de Captiva is functioneel, maar het voelt gedateerd aan. De materialen zijn hard en glanzend, en de knoppen op het dashboard zijn groot en logisch geplaatst, maar ze voelen goedkoop aan. Het infotainmentsysteem is basic – een klein scherm met simpele graphics, dat niet kan tippen aan de systemen van concurrenten uit die periode. Fysieke knoppen voor de airco zijn er gelukkig nog, wat de bediening eenvoudig maakt.

Een opvallend detail is de enorme middenconsole, die veel ruimte inneemt maar weinig opbergvakken biedt. De bekerhouders zijn klein, en het handschoenenkastje is niet bijzonder ruim. De afwerking is wisselend: sommige panelen sluiten netjes, andere hebben kieren waar je je vinger in kunt steken. Het is geen interieur waar je verliefd op wordt, maar het is ook niet zo slecht dat je het zou haten.

De Captiva is ontworpen voor zeven personen, maar de praktijk is weerbarstiger. De derde zitrij is alleen bruikbaar voor kinderen, en als die bezet is, blijft er nog maar 96 liter kofferruimte over – dat is minder dan een boodschappenkarretje. Met vijf stoelen in gebruik is de kofferbak groter, maar het exacte volume is niet gespecificeerd. Wat wel duidelijk is: de achterbank kan worden neergeklapt, maar niet vlak – er zit een verhoging in de laadvloer.

Het instappen is dankzij de hoge zit makkelijk, en de achterdeuren openen wijd. Het zicht rondom is goed, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht bij het achteruitrijden. Parkeren is een uitdaging door het formaat en de grote draaicirkel, maar parkeersensoren zijn waarschijnlijk aanwezig op de meeste uitvoeringen. Al met al is het een praktische auto voor grote gezinnen, maar er zijn ruimere concurrenten.

Op het gebied van technologie is de Captiva niet bepaald een pionier. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie is omslachtig. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of lane assist zijn niet beschikbaar – je moet het doen met ESP en airbags. In 2011 was dat misschien normaal, maar ten opzichte van concurrenten als de Ford Grand C-Max, die meer elektronica bood, is het karig.

Wat wel aanwezig is, is een USB-aansluiting en Bluetooth voor handsfree bellen, maar de interface is niet intuïtief. De auto heeft een achteruitrijcamera op duurdere uitvoeringen, maar het beeld is korrelig. Kortom: wie veel technologie wil, moet ergens anders kijken. De Captiva is meer van de oude school – je krijgt een auto, geen smartphone op wielen.

Met een officieel verbruik van 10,5 l/100 km voor de V6 is de Captiva geen zuinige auto – in de praktijk zal dat al snel richting de 12 liter gaan. De CO2-uitstoot van 245 g/km maakt hem duur in de wegenbelasting en bijtelling, zeker in Nederland. De diesels zijn zuiniger, met 6,2 tot 7,9 l/100 km, maar ook die zijn niet uitzonderlijk efficiënt voor hun formaat.

De vanafprijs van € 30.795 is niet extreem voor een zevenzitter, maar de totale kosten zijn hoog. Het onderhoud is niet duur, maar de V6 is dorstig en de banden slijten door het gewicht. De betrouwbaarheid is een punt van zorg – Chevrolet heeft geen geweldige reputatie op dat gebied, en onderdelen kunnen lastig verkrijgbaar zijn omdat het merk zich uit Europa heeft teruggetrokken. Wie een Captiva koopt, moet dus niet vreemd opkijken als hij vaker bij de garage staat.