Chevrolet Traverse: Amerikaans ruimteschip met dorstige dorst

De Chevrolet Traverse is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 5,17 meter domineert hij de weg, en de brede grille met het gouden bowtie-embleem schreeuwt 'Amerika'. Het is geen subtiel design, maar het heeft wel présence. De hoge motorkap en de aflopende daklijn geven hem een bijna stationwagon-achtige houding, wat niet onaardig staat voor zo'n groot ding. Binnenin is de eerste indruk minder overtuigend: veel hard plastic en een dashboard dat duidelijk uit 2012 stamt. Maar het gevoel van ruimte is onmiddellijk indrukwekkend, met een bijna panoramisch uitzicht naar voren.

Op basis van de cijfers is de Traverse geen auto die je sportief door bochten jaagt. Met een leeggewicht van 2.248 kg en een hoog zwaartepunt, voelt hij vermoedelijk log en onderstuurd in snelle bochten. De besturing is waarschijnlijk licht en niet erg communicatief, typisch voor een Amerikaanse SUV uit die periode. Op de snelweg is hij echter op zijn plek: het vermogen van 292 pk zorgt voor moeiteloos inhalen, en de AWD biedt vertrouwen bij nat weer. De 6-traps automaat schakelt naar verwachting vloeiend, maar kan bij stevig accelereren wat traag reageren. Remmen doen hun werk, maar je voelt het gewicht.

De Traverse is er alleen met een 3.6-liter V6, in twee vermogensvarianten: 285 of 292 pk. De geteste versie met 292 pk en 366 Nm koppel is meer dan voldoende voor een auto van dit formaat. Met 80% van de concurrenten die minder vermogen hebben, zit je aan de bovenkant van de markt. De acceleratie zal niet verbluffend zijn door het gewicht, maar de V6 klinkt waarschijnlijk aangenaam en trekt vlot door. Het verbruik is echter de keerzijde: 12,4 l/100 km is slechter dan 95% van de concurrentie. Dat is een serieuze dorst, zeker voor een benzineauto. Een diesel of hybride was hier een zegen geweest, maar Chevrolet bood die niet aan.

De stoelen van de Traverse zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaan mag verwachten. Voor lange ritten zijn ze vermoedelijk zeer comfortabel, zeker met de ruime beenruimte voorin. De vering is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met veel veerweg om hobbels glad te strijken, maar dat gaat ten koste van de controle. Geluidsisolatie is redelijk, al zal de V6 bij hoge toeren duidelijk aanwezig zijn. In de stad is de auto minder op zijn gemak: het formaat maakt parkeren lastig en het verbruik loopt nog verder op. Op de snelweg is hij echter een uitstekende cruiser, die uren achter elkaar comfortabel aflegt.

Het interieur van de Traverse is een mix van ruimte en teleurstelling. De materialen zijn grotendeels hard plastic, en de afwerking is niet op het niveau van Europese of Japanse concurrenten. Het dashboard is overzichtelijk, met grote knoppen en duidelijke tellers, maar het geheel voelt gedateerd aan. De stoelen zijn voorzien van stof of leder, afhankelijk van de uitvoering, maar de ergonomie is redelijk. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn ouderwets, maar het werkt. De derde zitrij is verrassend bruikbaar, al is het in- en uitstappen een acrobatische oefening.

De Traverse is een meester in praktisch gebruik. Met 691 liter kofferruimte achter de tweede zitrij, behoort hij tot de top 8% van zijn klasse. Klap alle stoelen plat en je hebt een vrachtruimte waar een kleine verhuizing in past. De achterbank biedt veel beenruimte, en dankzij de hoge daklijn is er ook voldoende hoofdruimte. Het instappen is makkelijk, maar het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar de optionele parkeersensoren en camera helpen. Voor gezinnen met kinderen of mensen die veel vervoeren, is dit een zeer praktische auto.

Qua technologie is de Traverse niet meer van deze tijd. Het infotainmentsysteem met 7-inch touchscreen is traag en niet intuïtief, en ondersteunt geen moderne functies zoals Apple CarPlay of Android Auto (in dit bouwjaar). Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping waren niet beschikbaar of beperkt. De basisveiligheid is aanwezig, maar verwacht geen autonome noodrem. Voor een auto uit 2012-2017 is dat niet ongebruikelijk, maar ten opzichte van Europese concurrenten uit dezelfde periode loopt hij achter. Het is vooral functioneel, niet meer dan dat.

Het officiële verbruik van 12,4 l/100 km is een van de grootste minpunten van de Traverse. In de praktijk zal dit vermoedelijk nog hoger uitvallen, zeker in de stad of met volle belading. Met een CO2-uitstoot die niet wordt vermeld, maar op basis van het verbruik hoog zal zijn, betaal je in Nederland veel wegenbelasting en in België een hoge verkeersbelasting. De prijs van een tweedehands Traverse is relatief laag, maar de totale eigendomskosten zijn hoog door het brandstofverbruik en de onderhoudskosten van een Amerikaanse auto. Banden zijn groot en duur, en onderdelen zijn niet altijd direct leverbaar. Dit is een auto voor liefhebbers, niet voor rationele denkers.