Chevrolet Trax: een Amerikaan die Europees wil doen, maar het net niet redt

De Chevrolet Trax ziet eruit alsof iemand een SUV heeft getekend die per ongeluk te veel op een bestelbus lijkt. De proporties zijn logisch maar weinig elegant: hoog, kort en met een vrij stuurse neus. Het is geen auto die je omdraait op straat, maar hij heeft wel een zekere Amerikaanse charme die je in Europa niet vaak ziet. De plastic bekleding rond de wielkasten en bumpers suggereert dat hij tegen een stootje kan, al is het vooral een visuele truc.

Binnenin is de eerste indruk functioneel. Het dashboard is hoog en recht, met een groot infotainmentscherm dat er wat als een aftermarket-oplossing uitziet. De materialen zijn hard en glanzend, typisch voor een auto uit dit segment uit deze periode. Het voelt niet goedkoop aan, maar ook niet premium. Het is gewoon... Amerikaans. Dat is geen verwijt, maar het is wel wennen als je uit een Europese of Japanse auto komt.

Op basis van de cijfers is de Trax geen auto die je graag door bochten jaagt. Met een leeggewicht van 1.455 kg en een ophanging die duidelijk op comfort is afgesteld, verwacht ik veel onderstuur en een behoorlijke rol in de bochten. De elektrische stuurbekrachtiging zal vermoedelijk weinig gevoel geven, zoals we van Chevrolet uit die periode kennen. Het is een auto die je rustig en ontspannen rijdt, niet een die je uitdaagt.

Op de snelweg is de Trax waarschijnlijk op zijn best: rechtuit stabiel, en het hoge dak geeft een goed uitzicht. In de stad is hij minder fijn; de 1.4-liter moet hard werken om het gewicht op gang te brengen, en de automatische transmissie zal vermoedelijk niet de meest snelle of soepele schakelaar zijn. Remmen zijn waarschijnlijk prima, maar met 187 km/u topsnelheid hoef je geen Duitse snelwegkanon te verwachten. Dit is een auto voor mensen die liever achter een vrachtwagen hangen dan erlangs te scheuren.

De enige motor die je krijgt is een 1.4-liter Ecotec turbobenzine met 138 pk en 201 Nm. Dat klinkt redelijk, maar met 1.455 kg aan gewicht is de acceleratie van 10,6 seconden naar 100 km/u vooral een oefening in geduld. In de benchmark scoort hij beter dan slechts 28% van de concurrentie, dus je koopt hem niet voor de sprint. Het koppel van 201 Nm ligt laag in de toeren, dus in de stad is hij redelijk meekomen, maar op de snelweg moet je vaak terugschakelen.

De FWD-versie is een stuk logischer: die is lichter en verbruikt 7,1 l/100 km tegenover 8,7 l voor de AWD. Voor de meeste mensen is vierwielaandrijving overkill, zeker in Nederland. De AWD voegt gewicht toe en maakt de auto trager en dorstiger, zonder dat je er veel voor terugkrijgt op droog asfalt. Als je de Trax wilt, kies dan de voorwielaandrijving en bespaar jezelf de extra kosten aan pomp en onderhoud.

De Trax is ontworpen voor comfort, en dat zal vermoedelijk ook zo aanvoelen. De vering is zacht en zal hobbels en kuilen aardig absorberen, al gaat dat ten koste van de controle in bochten. De stoelen zijn breed en zacht, Amerikaans comfortabel, maar bieden weinig zijdelingse steun. Voor lange ritten is dat prima, maar in een bochtige weg glijd je heen en weer.

Geluidsisolatie is waarschijnlijk een zwak punt. Chevrolet besteedde in die tijd niet veel aandacht aan akoestiek, dus verwacht wind- en bandengeruis op de snelweg. In de stad is het stil genoeg, maar bij 120 km/u moet je het volume van de radio waarschijnlijk flink opschroeven. Het is geen auto voor wie stilte belangrijk vindt, maar voor een rustige cruise is het prima te doen.

Het interieur is functioneel maar sober. Veel hard plastic, maar alles zit goed in elkaar. De knoppen zijn groot en logisch ingedeeld, al is de klimaatregeling een beetje ouderwets met draaiknoppen die wat los aanvoelen. Het infotainmentsysteem is het middelpunt, met een scherm dat groot is maar traag reageert, zoals we van Chevrolet uit die periode gewend zijn. Het is geen systeem dat je snel leert waarderen.

Ergonomisch is het redelijk: je zit hoog, het zicht is goed, en de spiegels zijn groot. Maar er zijn ook rare keuzes, zoals de handrem die aan de zijkant van de bestuurdersstoel zit — een typisch Amerikaans iets dat in Europa onwennig is. De opbergvakken zijn ruim, maar de middenconsole is rommelig. Het is geen interieur waar je verliefd op wordt, maar het doet wat het moet doen.

De kofferbak is met 530 liter een van de grootste in dit segment — beter dan 71% van de concurrentie. Dat is dan ook de grootste reden om deze auto te kopen. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie wordt krap. De achterbank kan neergeklapt worden, maar niet helemaal vlak, wat jammer is voor het vervoeren van grote spullen.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn, en de achterdeuren openen wijd. Het zicht rondom is goed, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht schuin achteren. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen (4,25 meter lang) geen probleem, en de achteruitrijcamera is standaard. Kortom: praktisch in gebruik, maar niet zonder compromissen.

Chevrolet's MyLink-infotainment was in 2017 al verouderd. Het systeem reageert traag en de navigatie is niet intuïtief. Apple CarPlay en Android Auto waren beschikbaar, maar dat was ook in die tijd al geen unicum. De rijassistentie is beperkt tot de basis: cruise control, een achteruitrijcamera en parkeersensoren. Niets meer, niets minder.

Wat wel opvalt is dat de Trax geen moderne veiligheidssystemen heeft zoals automatisch noodremmen of rijstrookassistentie. Dat was in 2017 nog niet standaard in dit segment, maar het is wel iets om rekening mee te houden als je veel snelweg rijdt. De technologie is dus functioneel maar niet vooruitstrevend. Je koopt een Trax niet voor de gadgets, maar voor de ruimte.

Het officiële verbruik van de AWD-versie is 8,7 l/100 km, wat hoog is voor een auto van dit formaat. In de benchmark scoort hij beter dan slechts 23% van de concurrentie. De FWD-versie doet het beter met 7,1 l/100 km, maar nog steeds niet indrukwekkend. Met een benzineprijs van rond de 2 euro per liter betaal je al snel meer dan 15 euro per 100 km.

De prijs van een gebruikte Trax is aantrekkelijk, maar de onderhoudskosten kunnen tegenvallen. Chevrolet heeft zich teruggetrokken uit Europa, dus dealers zijn schaars en onderdelen kunnen duur zijn. De betrouwbaarheid is niet slecht, maar de Ecotec-motoren staan bekend om hun koolstofafzetting op de inlaatkleppen, wat na verloop van tijd problemen kan geven. Houd rekening met een extraatje voor onderhoud.