Grand C4 Picasso: gezinsauto met een eigenzinnig karakter

De Grand C4 Picasso uit 2013 ziet er nog steeds opvallend fris uit. Die hoge, gesloten neus met de gespleten koplampen was destijds een gewaagde z cannot, en nog altijd weet de auto zich te onderscheiden van de zee aan brave MPV's. De verhoudingen zijn compact – 4,43 meter is niet veel langer dan een Golf – maar door de hoge daklijn en het forse glasoppervlak oogt hij een stuk groter.

Vooral die daklijn is een kunststukje: Citroën heeft de auto licht laten lijken, en met een leeggewicht van 1.296 kilo is hij dat ook. Dat is opmerkelijk licht voor een zevenzitter. De eerste indruk is er dan ook één van lichtheid en ruimte, een thema dat zich in het interieur voortzet.

Het stuur is klein en heeft een afgeplat onderkant, wat een beetje raar is in een auto die allesbehalve sportief is. Het stuurt licht en direct, maar zonder enig gevoel. Dat past bij de aard van de auto: dit is geen machine om te sturen, maar om te ontspannen. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht, al is het niet zo zweverig als de oude C8 of Picasso van de vorige generatie.

Met 156 pk en 240 Nm is de THP-motor vlot genoeg, maar de acceleratie van 9,2 seconden naar 100 km/u is geen feest. Het gewicht van 1.296 kilo helpt, maar de auto voelt toch meer op zijn gemak op de snelweg dan in de stad. Daar is de besturing weliswaar licht, maar het zicht rondom is uitstekend, mede dankzij die grote ramen. De remmen zijn krachtig genoeg, al moet je bij een volgeladen auto met zeven inzittenden wel even wennen aan de extra massa.

Op de snelweg is de auto op zijn best: rechtuit stabiel, weinig windgeruis en een motor die bij 130 km/u ontspannen draait. De 6-bak schakelt prettig, maar de pook staat wat hoog, zoals vaker bij MPV's. Het is een auto die je snel vergeet, in de goede zin van het woord.

De 1.6 THP 156 pk is de pittigste benzine in het gamma, maar ook de dorstigste met een officieel verbruik van 6,0 l/100 km. In de praktijk zul je daar met een normale rijstijl niet onder komen. Het koppel van 240 Nm is prima, maar de motor moet wel hoog in de toeren worden gehouden om vlot mee te komen. Het is een soepele motor, maar geen toonbeeld van verfijning.

Het dieselgamma is interessanter. De 2.0 BlueHDi 150 met handbak combineert 150 pk met een opgegeven verbruik van 3,9 l/100 km – een verschil van ruim 2 liter per 100 km ten opzichte van de THP. Daarmee is hij op papier zuiniger dan de kleinere 1.6 e-HDi's, die met 92 of 115 pk wat karig zijn voor een auto die regelmatig volgeladen zal rijden. De 1.2 PureTech-benzine met 129 pk is een aardige middenweg, maar die heeft in deze jaren een twijfelachtige reputatie opgebouwd.

Kortom: de THP is technisch prima, maar de auto is niet gemaakt voor dit blok. Wie hem koopt, koopt hem omdat hij geen diesel wil, niet omdat dit de beste keuze is.

Het interieur is waar de Grand C4 Picasso zijn geld verdient. De drie losse stoelen op de tweede rij zijn onafhankelijk van elkaar verstelbaar, zowel in de lengte als in de rugleuning. Dat is een zegen voor gezinnen: elke passagier kan zijn eigen zitpositie bepalen, en er is geen gevochten om ruimte. De stoelen zelf zijn zacht en comfortabel, maar bieden weinig zijdelingse steun – niet dat je dat in deze auto nodig hebt.

De geluidsisolatie is goed voor deze klasse. Op de snelweg is het vooral het windgeruis rond de grote spiegels dat opvalt, maar banden- en motorgeluid zijn goed gedempt. De vering slikt hobbels met verve weg, maar bij hoge snelheid op een oneffen snelweg wiebelt de auto soms iets te veel. Het is geen probleem, maar het herinnert je eraan dat dit geen limousine is.

De eerste twee stoelen zijn heerlijk voor een lange rit. De armsteunen zijn breed en de stoelen bieden genoeg verstel-opties om een goede houding te vinden. Het is een auto die gemaakt is om 800 kilometer achter elkaar te rijden zonder dat iemand klaagt.

Het interieur is een feest van eigenzinnigheid. Voor je ligt een klein stuur, een digitaal instrumentenpaneel dat hoog op het dashboard is geplaatst en een groot centraal touchscreen dat alles bedient. Het ontwerp is fris en overzichtelijk, maar de materialen zijn wisselend. De bovenkant van het dashboard is zacht, maar lager in het interieur vind je harde, glimmende plastics die snel krassen.

De stoelen zijn bekleed met een stof die er goed uitziet, maar de afwerking van de deurpanelen is niet overal even netjes. Het grootste minpunt is het ontbreken van fysieke knoppen voor de klimaatregeling: alles moet via het touchscreen, en dat werkt niet altijd even intuïtief. Vooral tijdens het rijden is het zoeken naar het juiste menu een afleiding.

De losse stoelen zijn een slimme z cannot, maar ze maken het interieur ook wat rommelig. De vloer is niet helemaal vlak als de stoelen zijn verschoven, en de rails waarop ze staan, zijn een verzamelplaats voor kruimels. Het is een eigenzinnige oplossing die past bij de auto, maar het is niet de meest praktische.

Met 538 liter kofferruimte achter de derde zitrij is de auto verrassend ruim. Klap je de stoelen van de derde rij weg, dan groeit dat volume aanzienlijk, al zijn de cijfers voor de vijfzitsconfiguratie niet gegeven. De laadruimte is hoog en breed, maar de laaddrempel ligt vrij hoog. Het is geen probleem voor losse boodschappen, maar bij het tillen van een zware kinderwagen moet je wel wat kracht zetten.

De derde zitrij is alleen geschikt voor kinderen. De beenruimte is beperkt en de stoelen zitten laag, maar voor een incidentele rit is het prima. De tweede rij is echter waar het om draait: drie volwaardige stoelen, elk met een eigen Isofix-punt, en genoeg beenruimte voor volwassenen. Het instappen is makkelijk dankzij de grote portieren en de hoge daklijn, en het zicht naar buiten is uitstekend voor kinderen die snel wagenziek worden.

Parkeren is dankzij de hoge zit en de grote ramen eenvoudig. De auto is 1,83 meter breed, wat op smalle Nederlandse straten even wennen is, maar de spiegels zijn groot en de achteruitrijcamera (indien aanwezig) helpt. De draaicirkel is met 11,2 meter niet bijzonder klein, maar ook niet hinderlijk.

Citroën heeft in 2013 flink geïnvesteerd in technologie voor deze Picasso. Het grote 7-inch touchscreen is destijds een van de beste in zijn klasse, met een scherpe resolutie en een snelle reactie. Het systeem is echter niet foutloos: de menu's zijn soms onlogisch opgebouwd en het duurt even voordat je weet waar alles zit. De navigatie werkt goed, maar de kaartupdates zijn duur.

De digitale instrumenten zijn een hoogstandje: helder, goed afleesbaar en met een eigenzinnige vormgeving die past bij het karakter van de auto. De head-up display is een optie die het rijden aangenamer maakt, maar het is geen verplichte aankoop.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt in vergelijking met moderne auto's, maar voor 2013 was het aanbod redelijk. Adaptieve cruisecontrol was niet leverbaar, en de dodehoekassistentie is een optie die zelden is besteld. Het is een auto die vooral vertrouwt op de bestuurder, en dat is in deze tijd bijna verfrissend.

Met een officieel verbruik van 6,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 139 g/km is de 1.6 THP niet de zuinigste keuze, maar hij scoort wel beter dan 75% van de concurrenten uit die periode. In de praktijk zul je met een normale rijstijl rond de 7,5 liter zitten, wat voor een auto van dit formaat redelijk is. De diesels zijn duidelijk zuiniger, maar die zijn duurder in aanschaf.

De vanafprijs van € 23.500 (België) is voor deze auto redelijk, maar de concurrentie is moordend. De Suzuki Baleno is bijvoorbeeld een stuk goedkoper, maar die is ook een stuk kleiner en minder ruim. De Mini F55 Hatch is duurder en veel sportiever, maar biedt niet de ruimte van de Picasso.

Als je de auto koopt, let dan op het onderhoud. De PureTech-benzines hebben in deze periode bekende problemen met de distributieketting, dus vraag naar de onderhoudshistorie. De diesels zijn over het algemeen betrouwbaar, maar de roetfilter kan problemen geven bij veel korte ritten. Het is een auto die je beter met een gerust hart kunt kopen als je de geschiedenis kent.