Dacia Jogger: de nuchtere alleskunner die je niet mag onderschatten

De Dacia Jogger ziet er niet uit als een doorsnee station of SUV, en dat is precies de bedoeling. Hij is hoog, hoekig en heeft een eigenzinnige uitstraling die je niet snel verwart met een andere auto. De plastic bekleding rond de wielkasten en de dakrails geven hem een licht avontuurlijk tintje, maar laten je ook meteen weten dat dit geen auto is om voorzichtig mee te doen.

Binnenin is de eerste indruk vooral functioneel. Je zit hoog, het dashboard is overzichtelijk en alles is binnen handbereik. Er is veel hard plastic, maar het voelt degelijk aan. Het is geen plek waar je wilt pronken, maar wel een plek waar je je direct thuis voelt. De stoelen zijn eenvoudig, maar bieden voldoende steun voor een lange rit.

De Jogger is met 4,55 meter best lang voor zijn prijsklasse, en dat zie je terug in de ruimte. Hij staat op 17-inch wielen en heeft een bodemvrijheid die hoger is dan een gemiddelde station. Dat maakt hem praktisch in de stad, maar ook op onverharde wegen. Het is een auto die geen indruk probeert te maken met design, maar met bruikbaarheid.

Op basis van de cijfers en de opzet van de auto, verwacht ik dat de Jogger vooral rustig en voorspelbaar rijdt. De besturing is licht en niet overdreven direct, maar dat past bij dit soort auto. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. In bochten helt de carrosserie merkbaar, maar dat is geen probleem zolang je geen hooligan bent.

Met een gewicht van 1.357 kilo en 141 pk is de hybride Jogger niet snel, maar ook niet traag. De acceleratie van 0-100 in 9,8 seconden is voldoende om mee te komen in het verkeer. De topsnelheid van 167 km/u is niet indrukwekkend, maar op de Duitse Autobahn zul je toch niet willen racen. De CVT-bak (continu variabele transmissie) werkt naar verwachting soepel, maar kan bij hard accelereren wel herrie maken.

In de stad is de Jogger verrassend wendbaar voor zijn formaat. De hoge zit geeft je een goed overzicht, en de elektrische ondersteuning van de hybride zorgt voor een vlot wegrijden. Op de snelweg is hij stabiel, maar windgeruis is waarschijnlijk wel aanwezig bij hogere snelheden. Het is geen auto die je uitdaagt om harder te rijden, maar eerder een die je uitnodigt om rustig aan te doen en te genieten van het lage verbruik.

De Jogger is er met vier verschillende aandrijflijnen, maar in de praktijk heb je de keuze uit twee: de 1.0 TCe driecilinder op LPG en de 1.6 FHEV hybride. De LPG-versie is een apart verhaal: hij rijdt op benzine, maar kan ook op LPG rijden, wat de brandstofkosten aanzienlijk verlaagt. Het nadeel is dat je een LPG-tank in de kofferbak hebt, waardoor de bagageruimte kleiner wordt.

De hybride versie die wij als representatief beschouwen, combineert een 1.6 liter benzinemotor met een elektromotor en een accupakket. Het systeemvermogen van 141 pk is bescheiden, maar het koppel van 148 Nm is laag voor een hybride. Dat betekent dat je vooral in het lagere toerengebied moet blijven om vlot mee te komen. De CVT-bak zorgt ervoor dat de motor vaak in een hoog toerental draait, wat niet altijd prettig klinkt.

De acceleratie van 9,8 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend, maar voor een auto die vooral op efficiëntie is gericht, is het prima. De topsnelheid van 167 km/u is ook niet om over naar huis te schrijven, maar op de Nederlandse snelwegen is dat ruim voldoende. Wat de cijfers echter laten zien, is dat de Jogger qua prestaties onderaan de lijst bungelt in vergelijking met concurrenten. Maar dat is niet waar het bij deze auto om draait.

Het onderstel van de Jogger is, zoals gezegd, afgestemd op comfort. De vering is zacht en slikt hobbels redelijk goed weg, al is het geen wonder van demping. Op de lange stukken zul je minder last hebben van vermoeidheid dan je zou verwachten, maar de stoelen zijn niet bepaald luxe. Ze zijn vlak en bieden weinig zijwaartse steun, maar dat is niet erg voor een auto die vooral rechtuit rijdt.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk een van de grootste minpunten. Dacia is niet bekend om zijn stille interieurs, en de Jogger zal daar geen uitzondering op zijn. Vooral windgeruis rond de spiegels en bandengeruis op ruw asfalt zullen duidelijk aanwezig zijn. Het is niet storend, maar het herinnert je er wel aan dat je in een budgetauto zit.

Voor lange ritten is de Jogger verrassend geschikt, vooral als je met het hele gezin op pad gaat. De achterbank is ruim genoeg voor drie kinderen, en de derde zitrij is handig voor af en toe. De klimaatregeling is eenvoudig, maar doet wat het moet doen. Het is geen auto voor een chique roadtrip, maar wel voor een praktische vakantie met veel bagage.

Het interieur van de Jogger is eenvoudig, maar functioneel. Het harde plastic is overal aanwezig, maar het is wel goed in elkaar gezet. Er zijn geen kraakjes of rammels te verwachten, zelfs niet na jaren gebruik. Het dashboard is overzichtelijk en de bediening is logisch, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. Dat is een groot voordeel ten opzichte van veel moderne auto's waar alles in het touchscreen zit.

De materialen zijn niet premium, maar dat is ook niet de bedoeling. Dacia heeft ervoor gekozen om te besparen op de materialen en dat geld te steken in de ruimte en de techniek. Het resultaat is een interieur dat er misschien wat kaal uitziet, maar wel prettig in gebruik is. De stoelen zijn bekleed met eenvoudige stof, maar laten zich makkelijk schoonmaken.

Een opvallend detail is de grote opbergruimte in het dashboard. Er is een enorm vak boven het handschoenenkastje, waar je makkelijk een tablet of een stapel papieren in kwijt kunt. Het is een simpele oplossing, maar wel een die je in duurdere auto's vaak mist. Ook de deurvakken zijn groot genoeg voor een literfles. Het is duidelijk dat Dacia heeft nagedacht over de praktische bruikbaarheid.

De Jogger is een van de meest praktische auto's in zijn klasse. Met een kofferbak van 708 liter achter de tweede zitrij, is er genoeg ruimte voor boodschappen, kinderwagens of vakantiespullen. In de zevenzitsuitvoering is de derde rij inklapbaar, waardoor je flexibel kunt schakelen tussen passagiers en bagage. Het is alleen jammer dat de LPG-tank in de kofferbak ruimte inneemt.

De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, al wordt het krap als je ook nog de derde rij wilt gebruiken. De stoelen op de derde rij zijn alleen geschikt voor kinderen, en dan nog vooral voor korte ritten. Instappen is redelijk eenvoudig dankzij de hoge daklijn, maar je moet wel even bukken. De hoge zit voorin geeft een goed overzicht, maar de dikke A-stijlen kunnen het zicht in bochten belemmeren.

Parkeren is niet moeilijk, maar de Jogger is wel 4,55 meter lang. Met parkeersensoren achter en een camera is het prima te doen, maar die zijn niet standaard. De draaicirkel is redelijk, maar niet uitzonderlijk. In de stad moet je soms even zoeken naar een parkeerplek, maar dat geldt voor elke auto van dit formaat. Het is een auto die gemaakt is om te gebruiken, niet om te showen.

Dacia heeft de Jogger voorzien van een eenvoudig infotainmentsysteem met een touchscreen van 8 inch. Het systeem is niet razendsnel, maar het werkt prima. Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, wat eigenlijk het belangrijkste is. De bediening is logisch en de grafische weergave is duidelijk, al oogt het niet zo modern als in duurdere auto's.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet overdreven. Zo zijn er onder meer adaptieve cruisecontrol, noodremassistentie en rijbaanassistentie. Het systeem werkt naar verwachting zoals het hoort, maar het is niet zo verfijnd als bij duurdere merken. De waarschuwingen kunnen soms wat overdreven zijn, maar ze zijn niet storend. Dacia heeft ervoor gekozen om de systemen simpel te houden, en dat is juist prettig.

Een opvallend detail is dat de Jogger nog steeds een klassieke sleutel heeft in plaats van een startknop. Dat is misschien ouderwets, maar het werkt wel betrouwbaar. Ook de handrem is nog een klassieke hendel, wat ruimte inneemt maar wel vertrouwd aanvoelt. Het is duidelijk dat Dacia niet meegaat in de trend om alles te digitaliseren, en dat is misschien wel een pluspunt.

De hybride Jogger is een van de zuinigste auto's in zijn klasse. Met een officieel verbruik van 4,8 l/100 km en een CO2-uitstoot van 108 g/km, is hij beter dan 84% van de vergelijkbare auto's. In de praktijk zul je waarschijnlijk rond de 5,5 tot 6 liter uitkomen, afhankelijk van je rijstijl. Vooral in de stad komt de hybride techniek tot zijn recht.

De vanafprijs van € 24.730 is opvallend laag voor een auto met zoveel ruimte en een hybride aandrijflijn. Concurrenten zoals de Hyundai Bayon, Suzuki S-Cross en Volkswagen Taigo zijn allemaal duurder, en bieden vaak minder ruimte. De Jogger is daarmee een van de beste prijs-kwaliteitverhoudingen op de markt. Het onderhoud is ook voordelig, omdat Dacia geen dure techniek gebruikt.

De LPG-versie is nog goedkoper in gebruik, maar dan moet je wel rekening houden met een kleinere kofferbak en de beschikbaarheid van LPG-tankstations. De hybride versie is duurder in aanschaf, maar verdient zich terug bij veel kilometers in de stad. Vooral als je veel stadsritten maakt, is de hybride de verstandigste keuze. Op de snelweg is het verbruik iets hoger, maar nog steeds netjes.