Dacia Sandero Stepway: goedkoop, maar nooit goedkoop gevoel?

De Sandero Stepway oogt als een kruising tussen een gewone hatchback en een stoere crossover. De verhoogde ophanging en plastic bekleding rond de wielkasten geven hem een stoerder voorkomen dan de gewone Sandero, maar je ziet direct dat er geen designprijs mee gewonnen is. Het is vooral functioneel, en dat is prima voor deze prijs.

Het interieur is net zo sober als het exterieur. Harde plastics, eenvoudige stoelen en een dashboard dat qua vormgeving duidelijk uit een andere tijd lijkt te komen. Maar hey, het is een Dacia, en dat weet je. Je betaalt hier niet voor luxe, maar voor mobiliteit. En dat is een eerlijk uitgangspunt.

Met 95 pk en 220 Nm koppel uit de 1.5 dCi is de Stepway geen snelheidsmonster. De acceleratie van 0-100 in 12,3 seconden is traag, maar het koppel zorgt ervoor dat je op de snelweg redelijk kunt meekomen. De besturing is licht en niet erg communicatief, maar dat is typerend voor dit segment. De verhoogde ophanging zorgt voor veel carrosseriehelling in bochten, maar het blijft voorspelbaar.

Het rijgedrag is vooral gericht op comfort, niet op sportiviteit. De vering slikt hobbels redelijk goed weg, maar bij hoge snelheden op de snelweg voelt de auto wat zweverig aan. Het is een auto die je rustig rijdt, en dat is eigenlijk wel prettig. Je wordt niet uitgedaagd om hard te rijden, en dat scheelt weer in de portemonnee.

De geteste 1.5 dCi met 95 pk is de sterkste diesel in het gamma, maar met een topsnelheid van 179 km/u en een 0-100-tijd van 12,3 seconden is hij allesbehalve sportief. Het koppel van 220 Nm is echter ruim voldoende om vlot mee te rijden in het verkeer, zeker als je de handgeschakelde vijfversnellingsbak goed gebruikt.

De 0.9 TCe-benzinemotor is met 90 pk iets zwakker, maar in de stad voldoende. De automaat die daaraan gekoppeld kan worden, is een trage jongen, maar voor wie niet wil schakelen is het een optie. De diesels zijn zuiniger, maar alleen de moeite waard als je veel kilometers maakt. De 95 pk-versie verbruikt 4,6 l/100 km, wat een prima score is voor dit formaat auto.

De stoelen zijn eenvoudig en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor korte ritten zijn ze prima. Op lange afstanden wordt het minder: de vulling is aan de harde kant en de rugsteun is niet optimaal gevormd. De vering is redelijk comfortabel, maar bij lagere snelheden over korte hobbels voel je de eenvoud van de achteras.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Dacia. Vooral bij snelweg snelheden hoor je veel wind- en bandengeluid. In de stad is het acceptabel, maar als je veel kilometers op de snelweg maakt, kan dat vermoeiend worden. Het is een compromis dat je accepteert voor de lage prijs.

Het interieur van de Sandero Stepway is functioneel maar ouderwets. De materialen zijn hard en de afwerking is niet overal even netjes. Er zijn geen franjes, geen zachte kunststoffen, geen verborgen opbergvakken. Het is allemaal heel basic, maar wel doordacht: de belangrijkste bedieningselementen zijn logisch geplaatst.

De infotainment is afhankelijk van de uitvoering, maar de basisversies hebben niet eens een touchscreen. De knoppen zijn groot en duidelijk, maar de algehele uitstraling doet denken aan een auto uit de vroege jaren 2000. Voor wie alleen een radio en een telefoonverbinding nodig heeft, is het prima, maar verwacht geen moderne snufjes.

De kofferbak van 320 liter is niet bijzonder groot voor dit segment, maar voldoende voor een boodschappendienst of een weekendtas. De achterbank is krap voor drie volwassenen, maar twee passagiers zitten redelijk. De verhoogde daklijn van de Stepway zorgt voor voldoende hoofdruimte, ook achterin.

Inparkeren is gemakkelijk dankzij de hoge zitpositie en de korte overhangen. De spiegels zijn groot en geven goed zicht. De Stepway is niet de ruimste auto in zijn klasse, maar voor een kleine familie of als tweede auto is hij prima te gebruiken.

De technologische snufjes zijn beperkt. De Sandero Stepway uit deze periode biedt geen moderne rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of noodremassistentie. Dat is een serieus gemis, vooral voor een auto die ook als gezinsauto wordt verkocht. De basisveiligheid is aanwezig, maar meer ook niet.

De infotainment is ook niet om over naar huis te schrijven. De eenvoudige radio heeft geen geavanceerde connectiviteit, en als je een smartphone wilt koppelen, moet je het doen met een Bluetooth-audioverbinding. Het is allemaal heel basic, maar het werkt wel. Voor wie niet veel eisen stelt, is het voldoende.

Het officiële verbruik van de 1.5 dCi is 4,6 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk rond de 5 liter zal liggen. Dat is zuinig, maar niet uitzonderlijk. De CO2-uitstoot van 121 g/km is ook redelijk. De benzineversies zijn iets dorstiger, maar nog steeds zuinig voor hun formaat.

De aanschafprijs van een gebruikte Sandero Stepway is laag, en dat is het grootste verkoopargument. Ook de onderhoudskosten zijn laag, dankzij de eenvoudige techniek. Maar let op: de goedkope materialen kunnen na verloop van tijd gaan kraken of slijten. En de restwaarde is, zoals bij alle Dacia's, niet bijzonder hoog.