Dacia Sandero Stepway: nog altijd de slimste koop in het B-segment?

De Sandero Stepway ziet er niet slecht uit voor een goedkope auto. De verhoogde ophanging en plastic bumpers geven hem een stoere, bijna SUV-achtige uitstraling die best modern oogt. Vooral in een felle kleur valt hij niet uit de toon in het verkeer, al blijft het design functioneel en weinig opvallend.

Het interieur maakt direct duidelijk waar je budget naartoe is gegaan: naar de techniek, niet naar de materialen. Hard plastics overheersen en de knoppen voelen goedkoop aan, maar alles zit wel logisch in elkaar. Je krijgt het gevoel dat Dacia bewust heeft gekozen voor eenvoud, en dat is op zich prima als je weet waar je voor kiest.

Met 90 pk en een leeggewicht van 1.098 kg is de Stepway niet traag, maar ook niet snel. De acceleratie van 11,1 seconden naar 100 km/u is voldoende voor dagelijks gebruik, maar je moet niet verwachten dat je vlot het verkeer kunt uitlachen. De motor moet vaak hoog in toeren om vooruit te komen, vooral bij het inhalen op de snelweg.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. In bochten helt de auto behoorlijk over, maar dat is geen verrassing gezien de verhoogde ophanging. De besturing is licht en niet erg communicatief, maar wel voorspelbaar. In de stad is de Stepway wendbaar en makkelijk te parkeren, op de snelweg blijft hij stabiel maar merk je dat hij liever rustig aan doet.

De 0.9-liter TCe-benzinemotor is een driecilinder met 90 pk en 136 Nm koppel. Die koppelwaarde is lager dan de meeste concurrenten, wat betekent dat je vaak moet schakelen om in het juiste toerengebied te blijven. Het is geen onprettige motor, maar hij klinkt wel wat ruw als je hem pusht.

De 1.5 dCI-diesel is dezelfde 90 pk, maar levert meer trekkracht bij lage toeren, wat hem geschikter maakt voor lange snelwegritten. Met een verbruik van 4,0 l/100 km en 105 g/km CO2 is de diesel de zuinigste keuze, maar alleen als je jaarlijks veel kilometers maakt. De benzineversie is goedkoper in aanschaf en voor de meeste gebruikers de logischere keuze.

De stoelen zijn zacht en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor korte ritten zijn ze prima. Op lange afstanden word je wel vermoeid, want de vulling is aan de dunne kant en de rugsteun is niet erg verstelbaar. De vering is comfortabel afgestemd en slokt hobbels redelijk op, maar bij hogere snelheden komt er veel windgeruis binnen.

De Stepway is vooral geschikt voor de stad en het voorstedelijke verkeer. Daar voelt hij zich thuis: je zit hoog, hebt goed zicht en de afmetingen zijn handig. Op de snelweg is het minder, want bij 120 km/u draait de motor hoog en is het geluidsniveau behoorlijk. Als je vaak lange afstanden rijdt, is een auto met meer isolatie en een zesde versnelling beter.

Het dashboard is eenvoudig maar overzichtelijk. De bediening van de ventilatie en de radio is logisch, met fysieke knoppen die je blind kunt vinden. Dat is meer dan je van sommige duurdere auto's kunt zeggen, waar je alles via een touchscreen moet doen. De materialen zijn hard en kaal, maar ze voelen wel degelijk aan.

Er is een opbergvakje boven het dashboard, dat is handig voor kleine spullen. De afwerking is niet overal even netjes, maar voor dit prijspunt is het acceptabel. De Stepway laat zien dat je geen dure auto hoeft te kopen om een functioneel interieur te hebben, maar je moet niet verwachten dat je gasten onder de indruk zijn.

De kofferbak van 320 liter is niet groot voor deze klasse; veel concurrenten bieden meer. De achterbank is wel ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie is krap. De hoge daklijn zorgt voor veel hoofdruimte, en de hoge instap is prettig voor mensen met een slechte rug.

Parkeren is makkelijk dankzij de compacte afmetingen en de hoge zitpositie. De achteruitrijcamera is niet standaard, maar wel als optie verkrijgbaar. Het zicht rondom is goed, al heb je wel een dode hoek door de dikke C-stijl. Al met al is de Stepway een praktische auto voor dagelijks gebruik, maar niet de ruimste in zijn klasse.

De Stepway is niet uitgerust met de nieuwste snufjes. Er is wel een infotainmentsysteem met een touchscreen, maar het werkt traag en de bediening is niet intuïtief. De smartphone-integratie is beperkt, en je moet het doen met eenvoudige functies zoals Bluetooth en een USB-aansluiting.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of noodremassistent zijn niet beschikbaar, of alleen in een zeer basale vorm. Dat is op zich niet erg als je gewend bent aan oudere auto's, maar het betekent wel dat je meer zelf moet doen. Dacia richt zich duidelijk op de essentie: je van A naar B brengen zonder poespas.

Het officiële verbruik van de benzineversie is 5,3 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk rond de 6 liter zal liggen. De CO2-uitstoot van 124 g/km is net iets hoger dan de beste concurrenten, maar nog steeds prima. De diesel scoort beter met 4,0 l/100 km en 105 g/km, maar de meerprijs bij aanschaf verdien je alleen terug bij veel kilometers.

De onderhoudskosten zijn laag, dankzij eenvoudige techniek en goedkope onderdelen. De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht en de brandstof, maar blijft in de lage regionen. De afschrijving is ook gunstig, want Dacia's zijn gewild als tweedehands auto. Al met al is de Stepway een van de goedkoopste auto's om te bezitten.