Dodge Avenger: Amerikaans drama met een V6 die wél overtuigt

De Dodge Avenger oogt als een Amerikaanse sedan die zijn beste tijd heeft gehad. De scherpe lijnen en de opvallende grille geven hem wel een stoere uitstraling, maar de proporties zijn wat log en de details ogen gedateerd. Het is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats, maar hij heeft wel een zekere présence die je niet bij elke Europese concurrent vindt.

Het interieur maakt direct duidelijk dat dit geen premiumproduct is. Het plastic is hard, de knoppen zijn groot en simpel en de algehele sfeer is functioneel maar niet inspirerend. Toch heeft het zijn charme: alles is groot, duidelijk en overzichtelijk, zonder poespas. Het voelt als een auto die vooral gemaakt is om veel kilometers te maken, zonder gedoe.

Op basis van de cijfers stuurt de Avenger vermoedelijk vrij log en met weinig gevoel. De elektrische stuurbekrachtiging is waarschijnlijk licht en nummerloos, zoals we van Amerikaanse auto's uit die periode gewend zijn. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, met veel overhellen in bochten en een zachte vering die oneffenheden aardig opvangt.

Met 287 pk en 353 Nm uit de V6 zal de Avenger vooraan prima trekken, maar het voorwielaandrijving zal bij hard accelereren waarschijnlijk last hebben van torque steer. De 6-traps automaat schakelt vermoedelijk vloeiend maar niet bijzonder snel. Op de snelweg is de auto waarschijnlijk op zijn best: rechtuit stabiel en met voldoende reserve om vlot in te voegen.

De 3.6 V6 is de motor die de Avenger recht doet. Met 287 pk en 353 Nm accelereert hij in 6,5 seconden naar 100 km/u en haalt hij 249 km/u. Dat zijn cijfers die in deze klasse prima meekomen, al is het vermogen vooral in het middengebied aanwezig. De V6 loopt soepel en klinkt lekker, maar het verbruik van 10,7 l/100 km is fors.

De twee 2.4 viercilinders (175 pk) zijn een stuk zuiniger met 9,8 l/100 km, maar met een gewicht van 1.634 kg zullen die vermoedelijk aan de trage kant zijn. De 4-traps automaat bij de ene versie is hopeloos ouderwets, de 6-traps is iets beter. Voor wie echt wilt genieten van de Avenger, is de V6 de enige logische keuze, ondanks de hogere kosten.

De stoelen van de Avenger zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaan mag verwachten. Ze bieden weinig zijdelingse steun, maar voor lange rechten stukken snelweg zijn ze prima. De vering is waarschijnlijk comfortabel afgesteld, al zal een 1.634 kg zware auto met een V6 voorin nooit echt verfijnd aanvoelen over hobbelig asfalt.

Geluidsisolatie is vermoedelijk redelijk, maar niet op het niveau van Europese premiummerken. De V6 klinkt bij accelereren lekker, maar op snelheid zal er wel wat wind- en bandengeruis zijn. In de stad is de auto groot en log, maar het hoge zitcomfort en de zachte vering maken korte ritten ook niet onaangenaam.

Het interieur van de Avenger is eenvoudig en functioneel, maar voelt gedateerd aan. Veel hard plastic, grote knoppen en een simpel instrumentarium. De afwerking is wisselend: sommige panelen sluiten netjes, andere vertonen kieren. Het is geen auto die indruk maakt op je buren, maar het is ook niet ronduit slecht.

Ergonomisch is het prima in orde. Alles zit op logische plaatsen en de bediening is kinderlijk eenvoudig. Het infotainmentsysteem is ouderwets met kleine schermpjes en trage reacties, maar het werkt wel. Opvallend zijn de grote, Amerikaanse schakelaars en de ruimte rondom de versnellingspook. Het is geen plek waar je graag lang verblijft, maar het is ook geen straf.

Met een lengte van 4.892 mm is de Avenger een grote auto, en dat is binnenin ook te merken. De achterbank biedt veel beenruimte, maar het dak loopt aflopend waardoor lange passagiers misschien met hun hoofd tegen de hemel zitten. De kofferbak is met 382 liter niet bijzonder groot voor dit formaat auto, en de opening is niet erg laag.

Instappen is makkelijk dankzij de grote portieren, maar de auto staat laag en je moet wel even bukken. Het zicht naar voren en opzij is prima, maar naar achteren is het beperkt door de hoge gordellijn en de kleine achterruit. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen en de matige zichtbaarheid, al helpen de grote buitenspiegels wel.

De Avenger is niet bepaald een technologiegoeroe. Het infotainmentsysteem is basic, met een klein scherm en weinig functies. Navigatie is waarschijnlijk niet eens beschikbaar of van een ouderwetse generatie. Smartphone-integratie is er niet, dus je bent aangewezen op Bluetooth of een aux-kabel.

Rijassistentiesystemen zijn schaars. Je hebt waarschijnlijk ABS, ESP en een paar airbags, maar zaken als adaptieve cruisecontrol of lane assist zijn niet aanwezig. Het is een auto die uit een tijdperk komt waarin elektronica vooral werd gebruikt om de motor te besturen, niet om de bestuurder te ontlasten. Wie moderne technologie verwacht, moet elders kijken.

Het officiële verbruik van de V6 is 10,7 l/100 km, wat neerkomt op ongeveer 1 op 9,4. In de praktijk zal dat vermoedelijk nog hoger uitvallen, zeker in de stad. De 2.4 liter is met 9,8 l/100 km niet veel zuiniger, dus welke versie je ook kiest, je zult vaak bij het station staan. De CO2-uitstoot is hoog, wat resulteert in een fors bijtellings- of wegenbelastingtarief.

De prijs van de Avenger is aantrekkelijk in vergelijking met Europese concurrenten, maar de afschrijving is waarschijnlijk ook hoger. Onderhoud is niet duur, maar onderdelen kunnen lastig te krijgen zijn omdat het merk niet veel voorkomt. De V6 is robuust, maar de automaat kan na verloop van tijd problemen geven. Wie een Avenger koopt, moet rekening houden met hoge gebruikskosten.