Dodge Durango: Amerikaans tankstationbezoek als levensstijl

Met 5,1 meter lengte en 1,78 meter hoogte is de Durango een auto die je niet over het hoofd ziet. De geteste uitvoering met dubbele uitlaat heeft een brutale uitstraling die bij geen enkele Europese concurrent te vinden is. De proporties zijn typisch Amerikaans: een lange motorkap, een hoog dak en een achterkant die vooral aanwezigheid uitstraalt. Dit is geen subtiel design, maar dat wil de koper van zo'n auto ook niet.

Het interieur maakt direct duidelijk dat dit een Amerikaans product is: veel hard plastic, grote knoppen en een zithouding die meer op een vrachtwagen lijkt dan op een personenauto. Toch heeft het iets charmants, omdat het geen enkele poging doet om Europees te doen. Je stapt in, en je weet precies waar je aan toe bent.

Op basis van de cijfers – 2.128 kg leeggewicht en een achterwielaandrijving die maar 12% van de concurrentie lichter is – kun je voorspellen dat dit geen bochtenmonster is. De Durango zal rechtuit stabiel aanvoelen, maar in bochten moet je rekening houden met massa die zich laat voelen. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, niet op sportiviteit, wat past bij het Amerikaanse karakter.

De besturing is vermoedelijk licht en niet erg communicatief, zoals je van dit type auto mag verwachten. Remmen moeten hard werken om deze SUV tot stilstand te brengen, vooral bij hogere snelheden. In de stad is de auto door zijn formaat lastig te plaatsen, maar op de snelweg zal hij zich thuis voelen – als je de benzinepomp maar in de buurt hebt.

De geteste 3.5-liter V6 met 295 pk en 353 Nm koppel is de middenmotor in het gamma. Met een vermogen dat beter is dan 77% van de vergelijkbare auto's, is hij zeker niet traag, maar het koppel valt tegen – beter dan slechts 68% van de concurrentie. Dat betekent dat je hoog in de toeren moet gaan om vooruitgang te boeken, wat niet past bij het luie Amerikaanse rijgedrag dat je van zo'n auto verwacht.

De echte aanrader is de 5.7-liter HEMI V8 met 360 pk. Die levert niet alleen meer vermogen, maar ook een karakter dat bij dit merk hoort: een rauw geluid en een koppel dat je moeiteloos vooruit duwt. De 8-traps automaat schakelt naar verwachting vloeiend, maar of hij snel genoeg reageert op kick-downs is de vraag. Een diesel of hybride is er niet, dus je betaalt altijd de benzinetol.

De stoelen zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaanse auto mag verwachten. Voor lange ritten is dit waarschijnlijk een van de meest comfortabele plekken in de autowereld, zolang je maar niet te enthousiast door bochten rijdt. De vering is vermoedelijk aan de zachte kant, wat oneffenheden goed absorbeert maar ook zorgt voor deinen op golvende wegen.

Geluidsisolatie is een sterk punt van Amerikaanse auto's, en de Durango zal daar geen uitzondering op zijn. De V6 is waarschijnlijk stil bij constante snelheid, maar bij acceleratie laat hij zich horen. De V8 is een heel ander verhaal – die wil je horen, en dat mag ook.

Het interieur is ruim maar gedateerd. Het dashboard is overzichtelijk met grote, fysieke knoppen – iets wat wij in Europa steeds meer missen. De materialen zijn niet van het niveau dat je in een DS 9 of Audi S5 vindt, maar ze voelen stevig genoeg aan. Er is veel hard plastic, maar dat hoort bij het Amerikaanse concept.

Ergonomisch is het prima: alles zit waar je het verwacht, en de bediening is logisch. Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste, maar werkt waarschijnlijk zonder al te veel gedoe. Een opvallend detail is de versnellingspook die meer op een scheepsschroef lijkt – je went eraan, maar het blijft vreemd.

Met 487 liter kofferruimte zit de Durango onder het gemiddelde van zijn klasse – beter dan slechts 53% van de concurrentie. Dat is teleurstellend voor zo'n grote auto, maar de achterbank is wel royaal. Drie volwassenen zitten achterin zonder problemen, en de stoelen kunnen waarschijnlijk worden neergeklapt voor meer ruimte.

Instappen is makkelijk dankzij het hoge dak, maar parkeren is een uitdaging. Met 5,1 meter lengte en 1,93 meter breedte heb je een flinke parkeerplaats nodig, en de achteruitrijcamera is geen luxe maar een noodzaak. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren.

De Durango is niet het nieuwste op technologisch gebied. Het infotainmentsysteem is waarschijnlijk het Uconnect-systeem van Stellantis, dat bekendstaat om zijn eenvoudige bediening, maar de graphics en snelheid zijn niet meer state-of-the-art. Apple CarPlay en Android Auto zijn er, maar bedraad of draadloos is afhankelijk van het bouwjaar.

Rijassistentie is beperkt tot de basics: adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie zijn er, maar ze werken niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten. De echte technologie zit in de V8-motor, die cilinderuitschakeling heeft om het verbruik te drukken – al blijft dat een relatief begrip bij zo'n blok.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar op basis van het gewicht en de motoren kun je voorspellen dat dit een dorstige auto is. De V6 zal rond de 1 op 8 liggen in de praktijk, de V8 eerder rond de 1 op 5. CO2-uitstoot is hoog, wat betekent dat je in Nederland en België veel bijtelling of wegenbelasting betaalt.

De prijs van de Durango is niet vermeld, maar in deze klasse moet je rekening houden met een stevig prijskaartje. Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk hoog door het gewicht en de slijtage van banden en remmen. De betrouwbaarheid van moderne Dodge-modellen is wisselend; sommige eigenaren zweren erbij, anderen hebben verhalen over elektronische problemen.