Ferrari 12Cilindri: de laatste echte V12, maar is dat genoeg?

De Ferrari 12Cilindri is een statement. Met een lengte van 4.732 mm en een breedte van 2.177 mm (inclusief spiegels) is hij imposant, maar de hoogte van 1.293 mm houdt hem laag en gespierd. De lijnen zijn strak, bijna minimalistisch voor een Ferrari, met een knipoog naar de Daytona van weleer. Het is geen auto die je over het hoofd ziet, maar hij schreeuwt niet zo hard als een Lamborghini.

Het interieur maakt op papier een high-tech indruk, met een groot scherm voor de passagier en een op de bestuurder gericht display. Maar of de materialen en afwerking echt Ferrari-waardig zijn, moeten we nog zien. Op basis van de specificaties en het merk verwacht ik een mix van leder, carbon en aluminium, maar de echte test is of het bij elkaar past zonder overweldigend te zijn.

Met 830 pk en een gewicht van 1.560 kg is de 12Cilindri een van de lichtste auto's in zijn klasse, wat gunstig is voor de rijdynamiek. Het vermogen wordt naar de achterwielen gestuurd via een 8-traps automaat, en met een koppel van 678 Nm moet hij als een raket uit de bocht komen. Ferrari's staan bekend om hun scherpe besturing en responsieve chassis, dus verwacht een auto die aanvoelt als een kart, maar dan met 830 pk.

De acceleratie van 0-100 in 2,9 seconden is indrukwekkend, maar de echte uitdaging is om dat vermogen op de weg te krijgen. Ferrari's tractiecontrole is doorgaans uitstekend, maar met zoveel kracht moet je respect hebben. Op de snelweg zal hij moeiteloos cruisen, maar de lage zit en de brede carrosserie vragen om een rechte rug. De remmen moeten uitmuntend zijn om dit gewicht te temmen, al verwacht ik dat Ferrari daar geen half werk heeft geleverd.

De 12Cilindri heeft maar één motor: een 6.5-liter V12 die 830 pk levert. Dat is een van de krachtigste atmosferische V12's ooit, en het is een zeldzaamheid in een tijdperk van downsizing en hybrides. Het koppel van 678 Nm ligt lager dan bij turbo's, maar dat is juist de charme: de motor draait graag hoog en geeft een lineaire, emotionele powerband.

Met een topsnelheid van 340 km/u en een 0-100-tijd van 2,9 seconden zit hij in de top van de markt, beter dan 98% van zijn concurrenten qua vermogen en topsnelheid. De 8-traps automaat is een evolutie van de DCT die Ferrari al jaren gebruikt, en die staat bekend om razendsnelle schakeltijden. Verwacht een motor die je achter in je nek laat kriebelen, maar ook een die bij lage toeren soepel genoeg is voor de stad.

Ferrari heeft de 12Cilindri afgestemd als een GT, dus comfort is belangrijk. Het onderstel is waarschijnlijk stevig maar niet oncomfortabel, met adaptieve dempers die de rit kunnen verzachten. Het geluidsniveau zal echter nooit laag zijn: de V12 is de hoofdattractie, en je hoort hem constant. Dat is geen minpunt voor liefhebbers, maar voor lange ritten kan het vermoeiend zijn.

De stoelen zijn vermoedelijk sportief maar ondersteunend, met voldoende verstelmogelijkheden. De instap is laag, maar dat hoort bij een sportauto. Op basis van de cijfers is de kofferbak 269 liter, wat klein is maar genoeg voor een weekendtas. Verwacht geen ruime interieur: dit is een auto die gemaakt is om te rijden, niet om in te wonen.

Het interieur van de 12Cilindri is een mix van moderniteit en traditie. Het grote centrale display en het passagiersscherm zijn duidelijk geïnspireerd op de huidige trends, maar Ferrari heeft ook fysieke knoppen bewaard voor de belangrijkste functies, zoals de rijmodi. Dat is een pluspunt, want veel merken stoppen alles in het scherm, wat afleidt tijdens het rijden.

De materialen zijn ongetwijfeld van topkwaliteit, maar ik vraag me af of de afwerking strak genoeg is voor de prijs. Ferrari staat bekend om zijn aandacht voor detail, maar sommige recente modellen hadden goedkope plastic onderdelen op onverwachte plekken. De ergonomie is waarschijnlijk goed, met een stuurwiel vol knoppen die even wennen zijn, maar die je na een week niet meer wilt missen.

Met een kofferbak van 269 liter zit de 12Cilindri onder het gemiddelde, en dat is een van de grootste minpunten. Je past er misschien een kleine trolley in, maar twee grote koffers is al lastig. De achterbank is meer een noodoplossing, zoals bij de meeste sportwagens. Dit is geen auto voor een gezin, maar dat wist je waarschijnlijk al.

De zichtbaarheid is beperkt door de lage zit en de dikke C-stijlen, maar Ferrari heeft waarschijnlijk sensoren en camera's toegevoegd om parkeren te vergemakkelijken. De auto is breed (2.177 mm), dus parkeren in een stad is een uitdaging. In de praktijk is dit een auto voor de open weg, niet voor de supermarkt.

Ferrari heeft de 12Cilindri uitgerust met de nieuwste infotainment, inclusief een groot touchscreen en draadloze Apple CarPlay. Het systeem is gebaseerd op het platform dat we kennen van de Roma en de Purosangue, en dat werkt over het algemeen goed, al is de interface soms druk. Rijassistentie is beperkt: je krijgt adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie, maar geen volledig autonoom rijden. Dat is niet erg, want dit is een auto die je zelf wilt besturen.

De connected functies zijn aanwezig, zoals een app om de auto te lokaliseren en op afstand te ontgrendelen. Maar de echte technologie zit in de rijmodi: van 'Bumpy Road' tot 'Race', die de motorrespons en de stabiliteitscontrole aanpassen. Verwacht dat de elektronica subtiel werkt, maar dat de auto nog steeds voelt als een pure rijdersauto.

Officiële verbruikscijfers zijn niet opgegeven in de specificaties, maar met een 6.5-liter V12 die 830 pk levert, kun je raden dat het verbruik astronomisch is. Reken op 1 op 4 of minder als je het gaspedaal indrukt. De CO2-uitstoot zal ook hoog zijn, wat in steeds meer steden problemen geeft.

De prijs van de 12Cilindri is niet vermeld, maar concurrenten zoals de Aston Martin DBS770 Ultimate kosten rond de 400.000 euro. Verwachte hoge onderhoudskosten: een V12 vereist regelmatig onderhoud, en banden zijn duur door de brede maten. De afschrijving zal echter minder zijn dan bij een gewone auto, want dit is een toekomstige klassieker. Maar dat is alleen relevant als je het geld hebt liggen.