Ferrari 296 GTS: een V6 die zichzelf overbodig maakt

De 296 GTS is een van die auto's die je niet onopgemerkt laat passeren. Met een lengte van 4.564 mm en een hoogte van slechts 1.191 mm ligt hij laag en breed op de weg, als een aangespoelde haai. De lijnen zijn strak en gespierd, zonder de overdreven vleugels en spoilers die je bij sommige concurrenten ziet. Ferrari heeft hier ingetogenheid weten te combineren met pure agressie.

Het interieur maakt direct indruk met een bestuurdersgerichte cockpit die je omarmt. De materialen ogen hoogwaardig en de afwerking is zoals je van een merk als Ferrari mag verwachten. Toch is het geen feest van knopjes en schermen; de focus ligt op rijden, niet op afgeleid worden. Een eerste kennismaking die belooft dat dit geen doorsnee cabriolet is.

Op basis van de cijfers – 830 pk, 740 Nm en een gewicht van 1.540 kg – moet de 296 GTS een van de meest directe en responsieve auto's in zijn klasse zijn. De achterwielaandrijving en de lage massa zorgen vermoedelijk voor een speels maar niet angstaanjagend weggedrag, mede dankzij geavanceerde elektronische hulpsystemen die Ferrari inmiddels tot kunst heeft verheven.

De 8-traps automaat schakelt naar verwachting razendsnel en soepel, zowel in de stad als op circuit. Het stuur is vermoedelijk messcherp en geeft veel feedback, iets wat je bij moderne supercars steeds vaker mist. In de stad zal de lage zit en het beperkte zicht even wennen zijn, maar eenmaal op de open weg komt de auto naar verwachting volledig tot zijn recht.

De 296 GTS heeft één motorversie: een 3.0-liter V6 met turbo en hybride ondersteuning die samen 830 pk en 740 Nm leveren. Die cijfers zijn fenomenaal: beter dan 98% van de concurrentie qua vermogen en 90% qua koppel. De acceleratie van 0-100 in 2,9 seconden en een topsnelheid van 330 km/u plaatsen de auto in de top 3% van zijn segment.

De keuze voor een V6 in plaats van een V8 of V12 is opvallend voor Ferrari, maar met deze prestaties is dat een technische keuze die zich laat rechtvaardigen. De elektromotor vult de turbo aan en zorgt voor een directe respons zonder turbovertraging. Het geluid zal anders zijn dan een klassieke Ferrari-V12, maar met 830 pk en een sprinttijd van onder de 3 seconden is er weinig te klagen – al blijft het een kwestie van smaak of je een V6 ooit als 'Ferrari' zult ervaren.

Voor een supercar is de 296 GTS vermoedelijk redelijk comfortabel, maar je moet geen luxe limousine verwachten. De stoelen zijn sportief maar bieden naar verwachting voldoende steun en zijn ook voor langere ritten acceptabel. De ophanging is waarschijnlijk stug maar niet oncomfortabel, afhankelijk van de rijmodus.

Met het dak open zal windgeruis uiteraard aanwezig zijn, maar Ferrari heeft de aerodynamica naar verluidt zo ontwikkeld dat je nog normaal kunt praten tot hoge snelheden. Gesloten is de auto vermoedelijk verrassend stil voor een cabrio, al is dat altijd een compromis. Dit is geen auto voor dagelijks woon-werkverkeer, maar voor de zondagse tocht is hij uitstekend geschikt.

Het interieur van de 296 GTS is een mix van traditie en moderniteit. Ferrari heeft gekozen voor een digitaal instrumentenpaneel dat alle informatie toont, maar de bediening is grotendeels via bedieningselementen op het stuur – inclusief de gevreesde knipperlichtknoppen. Dat is wennen, maar het houdt je handen aan het stuur.

De materialen zijn topkwaliteit, met veel leder en carbon fiber als optie. De afwerking is zoals je mag verwachten van een auto van bijna vier ton. Toch zijn er enkele praktische minpunten: de opbergruimte is minimaal en het instappen vergt enige lenigheid door de lage drempel. Maar wie koopt een Ferrari om zijn boodschappen in op te bergen?

Laat ons duidelijk zijn: de 296 GTS is niet praktisch. De kofferruimte van 48 liter is kleiner dan die van de meeste koelkasten en biedt plaats aan een kleine weekendtas of een helm – meer niet. Dit is een auto voor de zondagochtendrit, niet voor de wekelijkse boodschappen.

De achterbank is zoals verwacht niet meer dan een noodoplossing voor kinderen of extra bagage. Het zicht naar achteren is beperkt, zeker met het dak dicht, en parkeren zal vooral op gevoel gaan. Gelukkig heeft Ferrari parkeersensoren en een achteruitrijcamera standaard meegegeven – die heb je ook echt nodig.

Ferrari heeft de 296 GTS uitgerust met een geavanceerd hybridesysteem dat niet alleen prestaties levert maar ook een elektrische actieradius van ongeveer 25 km mogelijk maakt. Dat is niet om de wereld te redden, maar om stil de stad uit te rijden of door woonwijken te glijden zonder de buren wakker te maken.

Het infotainmentsysteem is van de nieuwste generatie, met een touchscreen en connectiviteit, maar het is niet het sterkste punt van Ferrari – dat is altijd het rijden geweest. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de essentie: adaptive cruise control en lane assist zijn er, maar dit is geen auto die je op de snelweg in de file laat rijden. Dat is ook niet waar je deze auto voor koopt.

Officiële verbruikscijfers zijn voor een hybride supercar uiteraard laag op papier – denk aan een gecombineerd verbruik van rond de 6,5 l/100 km – maar in de praktijk zul je met de 830 pk en het gewicht van 1.540 kg al snel het dubbele halen. De CO2-uitstoot is mede dankzij de hybride technologie relatief gunstig voor dit segment.

De prijs van € 377.862 is adembenemend, maar dat is normaal voor een Ferrari. Onderhoud en verzekering zijn uiteraard fors, en banden zijn ook niet goedkoop. Wel behoudt een Ferrari doorgaans zijn waarde beter dan de meeste concurrenten, al is dat geen garantie voor de toekomst. Wie deze auto koopt, doet dat met het hart, niet met de rekenmachine.