Ferrari 458 Speciale A: de laatste natuurlijke adem, nu zonder dak

De 458 Speciale A is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 4526 mm en een hoogte van amper 1212 mm ligt hij plat op de weg, en de dakloze vorm accentueert de brede schouders boven de achterwielen. Ferrari heeft de lijntjes van de gewone 458 Spider overgenomen, maar de Speciale A krijgt extra luchtopeningen en een agressievere diffuser – details die erop wijzen dat dit geen gewone cabrio is.

Van binnen is het een feest van carbon en Alcantara, met kuipstoelen die eruitzien alsof ze uit een raceauto komen. Het stuurwiel is bezaaid met knoppen, waaronder de gevreesde manettino, en het gevoel van specialiteit is voelbaar. Maar je zit er wel laag in, en het zicht naar achteren is met het dak omlaag beter dan met het dak omhoog – dat is een open deur.

Deze auto is bedoeld om op te vallen, en dat doet hij. De verhoudingen zijn klassiek Ferrari, maar de open uitvoering maakt hem net iets spectaculairder. Je moet er wel tegen kunnen dat iedereen naar je kijkt.

Op basis van de cijfers is dit een auto die je volledig in beslag neemt. De 605 pk en 540 Nm koppel komen via een 7-traps dubbelekoppeling naar de achterwielen, en met een gewicht van 1445 kg is de pk-gewichtverhouding fenomenaal: 419 pk per ton. Dat belooft een acceleratie die je het liefst op een circuit ervaart.

De achterwielaandrijving en het geringe gewicht suggereren een auto die speels is, maar ook respect vereist. Ferrari's van dit tijdperk hadden geen elektronische hulpmiddelen die je redden als je te laat remt; de Speciale A vertrouwt op mechanische grip en een scherp reagerende besturing. In de stad is de auto vermoedelijk zwaar aan het stuur en schakelt de bak onrustig, maar op een bochtige weg moet dit een van de meest communicatieve auto's zijn die er bestaan.

Het weggedrag is naar verwachting uitermate stabiel bij hoge snelheid, dankzij de aerodynamische snufjes die Ferrari op de Speciale heeft geplakt. Maar zonder dak zul je altijd iets van flexibiliteit merken, hoe goed het chassis ook is verstevigd. Dat is de prijs die je betaalt voor het open rijden.

De 4.5-liter V8 is het hart van deze auto. Met 605 pk bij 9000 tpm is het een van de krachtigste atmosferische V8's ooit in een productieauto, en hij staat bekend om zijn gretige karakter en zijn prachtige geluid. De acceleratie van 0-100 in 3,0 seconden plaatst hem in de top 1% van zijn tijdgenoten, en de topsnelheid van 320 km/u is eveneens indrukwekkend.

De 7-traps F1-dubbelekoppeling is razendsnel, maar in de stad kan hij schokkerig aanvoelen. Op het circuit of op een vrije snelweg is hij perfect. Het is een motor die je hoog in de toeren wilt rijden; beneden de 4000 tpm voelt hij bijna tam aan, maar daarboven explodeert hij.

Er is maar één motorversie, en dat is prima. Een diesel of hybride zou deze auto verraden. De benzine-V8 is de enige juiste keuze, al heeft dat wel consequenties voor het verbruik: 11,8 l/100 km is voor deze prestaties nog redelijk, maar in de praktijk zul je met hard rijden al snel boven de 20 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 275 g/km is voorspelbaar hoog.

Comfort is niet het primaire doel van de Speciale A, maar hij is verrassend leefbaar voor een auto met dit potentieel. De stoelen zijn stevig maar bieden voldoende steun, en de vering is stug maar niet oncomfortabel op normaal wegdek. Op lange ritten zul je wel wat geluid hebben – dat is onvermijdelijk met een dak dat eraf kan.

De geluidsisolatie is minimaal, zeker met het dak open. Dat is geen minpunt voor de liefhebber, maar het betekent wel dat je na een lange rit vermoeider bent. De airconditioning moet hard werken om de cabine koel te houden, en de wind op snelweg is voelbaar.

Voor dagelijks gebruik is deze auto niet ideaal, maar dat verwacht niemand. Als tweede auto voor zondagse tochten is hij prima.

Het interieur van de 458 Speciale A is een mix van racerij en luxe. Het dashboard is bekleed met leer en Alcantara, en er is veel carbon. De bediening is niet intuïtief: het stuurwiel heeft talloze knoppen, en de richtingaanwijzers zitten op een onhandige plek. Maar na een tijdje wen je eraan.

De materialen zijn van hoog niveau, al is de afwerking niet perfect – Frans stiksel is niet wat je hier vindt, maar het is degelijk. De stoelen zijn opvallend dun maar bieden goede steun. Het infotainment is gedateerd, met een klein scherm en weinig functies, maar dat is niet waarom je deze auto koopt.

Er zijn een paar slimme details, zoals de opbergvakken achter de stoelen, maar over het algemeen is het interieur gericht op de bestuurder en niet op comfort of gemak.

Met een kofferruimte van 229 liter is de Speciale A niet erg praktisch. Je kunt er een weekendtas in kwijt, maar meer ook niet. De achterbank is niet meer dan een plank, en de toegang is laag – je moet er echt in rollen.

Het zicht naar achteren is beperkt, zeker met het dak omhoog. Parkeren is een uitdaging vanwege de lange neus en de beperkte zichtbaarheid, maar de parkeersensoren helpen. De auto is 1938 mm breed, dus in een parkeergarage wordt het passen en meten.

Voor een auto die zo extreem is, is de leefbaarheid verrassend. Je kunt er mee naar de supermarkt, maar je moet wel rekenen op veel bekijks en weinig ruimte.

De 458 Speciale A dateert uit een tijdperk waarin Ferrari nog niet alles aan elektronica overliet. Het infotainment is basic: een klein scherm met navigatie, maar geen Apple CarPlay of Android Auto. De bediening is via knoppen op het stuur en het dashboard, en dat is wennen.

De rijassistentie is minimaal – je krijgt ESP en tractiecontrole, maar geen adaptieve cruisecontrol of lane assist. Dat is niet erg, want deze auto vraagt om actief rijden. De manettino op het stuur past de instellingen aan, van 'Wet' tot 'Race', en dat is eigenlijk al het technische hoogtepunt.

Qua technologie is deze auto dus niet bij de tijd, maar dat is niet het punt. Het gaat om de mechanische technologie, en die is indrukwekkend: de aerodynamica, de motor, de versnellingsbak – dat is waar het hier om draait.

Het officiële verbruik van 11,8 l/100 km is voor een auto met 605 pk bijna bescheiden, maar in de praktijk zul je zelden onder de 15 liter komen. De CO2-uitstoot van 275 g/km betekent flinke belastingen in veel landen, en in Nederland is de BPM al lang afgeschreven – dit is een auto die je vooral voor de hobby koopt.

De prijs van de Speciale A ligt fors hoger dan die van de gewone 458 Spider, en dat komt door de zeldzaamheid. Onderhoud is duur: een beurt bij Ferrari kost al snel duizenden euro's, en banden zijn ook niet goedkoop. Maar wie dit kan betalen, maakt zich daar waarschijnlijk niet druk om.

Afschrijving is waarschijnlijk minimaal, want dit model wordt een klassieker. Maar je moet wel rekening houden met hoge vaste lasten.