Ferrari 812 GTS: een V12-cabriolet die je niet koopt, maar adopteert

De Ferrari 812 GTS is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn 4,69 meter lengte en 1,97 meter breedte is hij imposant, maar het is vooral de lage, gestrekte proportie die indruk maakt. De lange motorkap, de vloeiende lijnen en de subtiele spoiler achterop geven hem een klassieke grand tourer-uitstraling, maar dan met een moderne twist. Dit is geen schreeuwerige supercar; het is een statement van Italiaans vakmanschap.

Het dak is het opvallendste detail. Het is een vouwdak dat in 14 seconden opent en sluit, tot een snelheid van 45 km/u. Dat betekent dat je bij het stoplicht nog net kunt wisselen tussen open en dicht, wat handig is in Nederland. Met het dak dicht lijkt hij op de coupé, maar met het dak open verandert het karakter compleet. Het is een auto die je wilt laten zien, niet verstoppen in een garage.

Op basis van de cijfers is de 812 GTS een auto die je aandacht opeist. Met 800 pk op de achterwielen en een gewicht van 1.600 kg is de gewichtsverdeling cruciaal. Ferrari claimt een 46/54-verdeling, wat betekent dat het gewicht iets naar achteren is geplaatst. Dat suggereert een auto die bij het accelereren goed op zijn achteras blijft zitten, maar bij het remmen voorzichtigheid vereist.

De besturing is elektrisch, maar Ferrari heeft de afgelopen jaren bewezen dat ze dat goed kunnen afstellen. De 812 GTS heeft een achterwielbesturing die meehelpt bij lage snelheden en stabiliseert bij hoge snelheden. In de stad zal hij vermoedelijk verrassend wendbaar zijn, maar op de snelweg is het vooral een kwestie van respect hebben voor het vermogen. De remmen zijn koolstofkeramisch, wat nodig is om 1.600 kg tot stilstand te brengen.

De 6.5-liter V12 is het hart van deze auto. Met 800 pk bij 8.500 toeren is het een van de krachtigste atmosferische motoren ooit gebouwd. Het koppel van 718 Nm ligt hoog in het toerenbereik, wat betekent dat je de motor moet laten draaien om het beste eruit te halen. Dat is geen straf, want het geluid dat de V12 produceert is een van de beste in de autowereld.

De acceleratie van 0-100 km/u in 3,0 seconden is tegenwoordig niet uniek, maar de manier waarop het gebeurt wel. Er is geen turbo die je in de rug schopt, maar een lineaire, meedogenloze opbouw die je tot 8.900 toeren laat gillen. De topsnelheid van 340 km/u is alleen haalbaar op een circuit of een Duitse snelweg, maar het idee dat je dat kunt doen, is al genoeg. De 7-traps automaat is dubbelkoppeling en schakelt razendsnel, maar in de stad kan hij soms wat schokkerig zijn.

Voor een supercar is de 812 GTS verrassend comfortabel. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar en bieden voldoende steun, maar zijn niet zo hard als in een pure raceauto. De vering is adaptief en kan in comfortmodus redelijk soepel zijn, maar op Nederlandse wegen met klinkers zal hij nog steeds stug zijn. Het is geen auto voor een lange reis naar Zuid-Frankrijk, maar voor een weekendje weg is het prima.

Met het dak dicht is de geluidsisolatie goed, maar je hoort de V12 altijd op de achtergrond. Met het dak open wordt het een feest, maar ook een windhoos. Ferrari heeft een windscherm dat je achter de stoelen kunt plaatsen, maar het is geen wondermiddel. Voor lange ritten met het dak open moet je een goede haardos hebben of een muts meenemen.

Het interieur van de 812 GTS is een mix van klassiek en modern. Het stuurwiel is bezaaid met knoppen, inclusief de Manettino-draaiknop voor de rijmodi, maar het is niet overweldigend. Het centrale touchscreen is 10,25 inch en werkt redelijk intuïtief, maar de grafische stijl is wat verouderd. De materialen zijn topkwaliteit: leer, alcantara en carbon, alles voelt duur aan.

Er is geen traditionele versnellingspook, maar een H-patroon dat alleen als decoratie dient. De echte versnellingskeuze gaat via knopjes op het stuur, wat even wennen is. De stoelen zijn comfortabel, maar het instappen is een uitdaging vanwege de lage zit en brede dorpels. Eenmaal gezeten heb je een geweldig uitzicht over de motorkap, die eindigt in twee karakteristieke bulten.

De kofferbak van 210 liter is klein, maar voor een auto als deze is dat niet onverwacht. Het is net genoeg voor een weekendtas of een set golfclubs, maar vergeet boodschappen doen. De achterbank is eigenlijk een bagageplateau, want er is geen ruimte voor mensen. Het is een tweezitter, en dat is eerlijk.

Het zicht naar achteren is beperkt, vooral met het dak dicht. De C-stijlen zijn dik en de achterruit is klein. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen en het ontbreken van een achtercamera is opvallend voor een auto van deze prijs. Maar goed, wie koopt een Ferrari voor het parkeergemak?

De 812 GTS heeft een scala aan rijassistentiesystemen, maar ze zijn niet zo geavanceerd als in een moderne Duitse limousine. Er is adaptieve cruisecontrol, maar die werkt soms wat onrustig. De rijmodi zijn belangrijk: in 'Race' wordt de auto losgelaten en moet je zelf ingrijpen, terwijl 'Wet' de elektronica juist alles laat regelen.

Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste, maar het werkt. Er is Apple CarPlay en Android Auto, wat tegenwoordig essentieel is. De navigatie is traag en niet altijd duidelijk, dus gebruik je telefoon. De audio-installatie is goed, maar waarom zou je muziek luisteren als je de V12 kunt horen?

Het officiële verbruik van de 812 GTS is niet gegeven, maar met een V12 van 6,5 liter en 800 pk kun je het zelf wel invullen: het is een dorstige auto. In de praktijk zul je rond de 1 op 4 of 1 op 5 rijden, en met de huidige brandstofprijzen is dat een fortuin. De CO2-uitstoot is torenhoog, wat betekent dat je in Nederland veel belasting betaalt.

De prijs van € 452.816 is alleen voor de basisauto. Met opties zoals speciale lak, carbon details en een betere audio-installatie kun je daar makkelijk € 100.000 bovenop zetten. Onderhoud is ook niet goedkoop: een grote beurt bij Ferrari kan al snel € 5.000 kosten. Banden zijn ook een kostenpost, vooral als je de auto regelmatig op het circuit gebruikt. Maar goed, als je dit kunt betalen, maakt het geld waarschijnlijk niet uit.