Ferrari F8 Spider: 720 pk Italiaans theater, maar wel met een kleine koffer

De F8 Spider oogt als een straaljager die per ongeluk op de openbare weg is beland. Met 4610 mm lengte en 1207 mm hoogte ligt hij plat en breed op de weg, en de achterwielaandrijving verraadt zijn bedoelingen al bij de eerste blik. De cabrioletkap is geen triviaal dakje, maar een sculpturaal onderdeel dat de lijnen van de coupé naadloos voortzet.

Binnenin is het een feest van leer en koolstofvezel, maar ook een beetje een museumstuk. Ferrari's eigenzinnige keuzes – zoals het stuurwiel vol knoppen en een groot toerentaldisplay – maken duidelijk dat dit geen auto is voor wie van rustige, intuïtieve bediening houdt. Het is theater, en dat is precies de bedoeling.

Op basis van de specificaties moet de F8 Spider een van de meest communicatieve supercars zijn die er bestaan. De cijfers – 720 pk, 770 Nm – beloven een besturing die je elke oneffenheid laat voelen, maar ook een vering die je op de openbare weg niet zal afstraffen. Ferrari heeft de afgelopen jaren bewezen dat ze elektronische hulpmiddelen kunnen laten samenwerken zonder dat het gevoel verloren gaat.

Met 2,9 seconden naar 100 km/u is de acceleratie ronduit angstaanjagend, maar de echte kunst zit in de balans. De achterwielaandrijving en de lage massa (geen cijfer in de specs, maar het zal niet veel zijn) suggereren een auto die je met vertrouwen de bocht in kunt gooien, mits je weet wat je doet. Op de snelweg zal hij vermoedelijk verrassend stabiel liggen – als je niet te veel gas geeft.

De 7-traps automaat is waarschijnlijk een van de beste die er is, maar in de stad zul je vooral de beperkte wendbaarheid merken. Dit is geen auto voor filewerk, maar wie dat koopt, heeft andere prioriteiten.

De 3.9-liter V8 met 720 pk is een wonder van techniek. Het is een twin-turbo die niet alleen brute kracht levert – 770 Nm koppel – maar ook een geluid dat je rillingen bezorgt. Ferrari heeft de turbo's zo afgesteld dat de respons scherp is, zonder de hysterie van een atmosferische motor. Het resultaat is een motor die zowel op de baan als op de openbare weg indrukwekkend is.

Met een topsnelheid van 340 km/u en een acceleratie van 2,9 seconden naar 100 km/u zit je in het 99e percentiel van alle vergelijkbare auto's. De enige versie die je kunt krijgen is deze V8 – er is geen instapmodel of hybride. Dat is misschien jammer voor wie een beetje rustiger aan wil doen, maar voor de doelgroep is dit precies wat ze zoeken.

De 7-traps automaat schakelt razendsnel en is waarschijnlijk een van de beste dual-clutch systemen die er bestaan. Het is geen handbak, maar wie daarom huilt, heeft de afgelopen tien jaar onder een steen geleefd.

De stoelen zijn sportief maar bieden genoeg steun voor een lange rit – al is dat relatief. De vering is afgestemd op prestaties, maar Ferrari heeft de afgelopen jaren geleerd dat je ook over Nederlandse drempels moet kunnen. Verwacht geen limousinecomfort, maar wel een auto die je niet elke kilometer laat voelen dat je in een supercar zit.

Geluidsisolatie is bij een cabriolet natuurlijk een uitdaging. Met het dak dicht is het waarschijnlijk stiller dan je zou verwachten, maar met het dak open hoor je de V8 op zijn best – en dat is precies de bedoeling. Voor lange ritten is de F8 Spider verrassend geschikt, al moet je wel je bagage thuis laten.

De airco en stoelverwarming zijn aanwezig, maar de bediening is typisch Ferrari: niet logisch, maar wel karakteristiek.

Het interieur van de F8 Spider is een mengelmoes van traditie en eigenzinnigheid. Het stuurwiel is bezaaid met knoppen – van de startknop tot de rijmodi – en het instrumentarium is een groot toerentaldisplay dat je als een raceauto naar je toe kunt kantelen. Het materiaalgebruik is top, met veel leer en koolstofvezel, maar de afwerking is niet perfect: sommige panelen kraken bij extreme temperaturen, zo wordt althans beweerd in eigenaarsforums.

De infotainment is niet het sterkste punt. Het systeem is afgeleid van oudere modellen en voelt niet zo modern als wat je in een Porsche of een Mercedes vindt. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog veel, wat sommige liefhebbers zal aanspreken, maar het geheel oogt soms wat gedateerd voor een auto van deze prijs.

Opvallend is de passagierskant: die heeft een eigen display voor snelheid en toerental, zodat je bijrijder kan meegenieten van de cijfers. Een typisch Italiaans detail dat je nergens anders ziet.

De kofferruimte van 201 liter is vooral een theoretisch concept. Het is beter dan 5% van de concurrentie – wat betekent dat vrijwel elke andere auto meer ruimte biedt. Je kunt er een weekendtas in kwijt, maar vergeet de golfclub. De achterbank is niet meer dan een hoedenplank, dus dit is strikt een tweezitter.

Instappen is een acrobatische oefening, zeker met het dak dicht. Je moet laag duiken en je benen over de brede drempel tillen – typisch voor een supercar, maar het went nooit helemaal. Het zicht naar achteren is beperkt, en met het dak open wordt dat nog erger. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een camera, maar die zijn niet van het niveau dat je in een moderne stadsauto vindt.

Parkeren in een krappe stad is een nachtmerrie, maar de wielbasis en de brede carrosserie maken dat je al snel op zoek gaat naar een ruime plek. Dit is geen auto voor de supermarkt, maar dat wist je al.

De F8 Spider zit boordevol technologie die erop gericht is om je sneller te laten rijden, niet om je leven makkelijker te maken. De rijmodi – van 'Wet' tot 'Race' – beïnvloeden de tractiecontrole en de stabiliteit, en Ferrari's Side Slip Control-systeem laat je gecontroleerd glijden zonder dat je meteen in de vangrail belandt. Dat is indrukwekkend, maar het vereist wel enige rijvaardigheid.

Het infotainmentsysteem is niet het sterkste punt. Het heeft Apple CarPlay, maar werkt niet vlekkeloos en de grafische interface is gedateerd. De rijhulpsystemen zijn minimaal – dit is geen auto die je op de automatische piloot zet. Dat is misschien juist de charme: je bent altijd zelf aan het stuur.

De cabriokap kan tot 45 km/u worden bediend, wat handig is als je onverwachts een bui krijgt. Het duurt ongeveer 14 seconden, wat niet supersnel is, maar wel snel genoeg om niet doorweekt te raken.

Officieel verbruik is niet opgegeven in de specs – wat veelzeggend is. Met een 3.9 V8 die 720 pk levert, zul je in de praktijk al snel boven de 1 op 5 uitkomen, en met een sportieve rijstijl is 1 op 3 geen uitzondering. De CO2-uitstoot zal hoog zijn, dus reken op een flinke bijtelling – al is dat voor de doelgroep waarschijnlijk niet het grootste probleem.

De vanafprijs van € 329.346 is een flink bedrag, maar wel in lijn met wat je voor een Ferrari betaalt. De afschrijving is minder dramatisch dan bij veel andere supercars, maar het onderhoud is peperduur. Een grote beurt kan al snel vijf cijfers in rekening brengen, en banden zijn ook niet goedkoop – reken op zo'n € 2.000 per set.

Als je kijkt naar de prijs-kwaliteitverhouding, moet je je afvragen wat je krijgt: een auto die in elk opzicht beter presteert dan 95% van de concurrentie, maar die je wel een vermogen kost. De Abarth 124 Spider biedt voor € 49.159 een vergelijkbare cabrio-ervaring, maar dan met 170 pk. Het is een compleet andere wereld, maar wel een die je portemonnee niet leegt.