De Ferrari voor volwassenen: V8-shooting brake zonder excuses

De GTC4Lusso T is een auto die je niet snel vergeet. Met zijn 4,92 meter lengte en 1,38 meter hoogte is het een lange, lage shooting brake die eruitziet alsof hij op elk moment weg wil schieten. De verhoudingen zijn anders dan een doorsnee Ferrari – de hoge achterkant met de C-vormige daklijn geeft hem een eigenzinnig karakter. Hij is niet zo agressief als een 488, maar wel onmiskenbaar een Ferrari, met de klassieke grille en de koplampen die doen denken aan de GTC4Lusso V12.

Het interieur maakt direct indruk: het dubbele cockpit-ontwerp met het tweede scherm voor de passagier is een typische Ferrari-quirk. De materialen zijn van topniveau, met veel leder en carbon. Je zit laag, maar het zicht naar voren is verrassend goed. Het is een auto die je uitnodigt om te gaan rijden, ook al weet je dat je bij elk stoplicht wordt aangegaapt. Hij is niet zo excentriek als een Lamborghini, maar heeft wel dat speciale gevoel.

Op basis van de cijfers – 610 pk, 760 Nm en een gewicht van 1.760 kg – moet de GTC4Lusso T een interessante balans hebben. De achterwielaandrijving is een bewuste keuze van Ferrari om de auto speelser te maken dan de vierwielaangedreven V12. Met een 0-100 tijd van 3,5 seconden is hij razendsnel, maar het is vooral het koppel dat indruk maakt. De besturing is naar verluidt direct en communicatief, zoals we van Ferrari gewend zijn, maar met een lange wielbasis moet je rekening houden met een grotere draaicirkel in de stad.

Het onderstel is afgestemd op comfort, maar dat betekent niet dat hij sloom is. Met de manettino kun je de rijmodi aanpassen, en in de sportiefste stand zal de achterkant waarschijnlijk los willen komen. Het remsysteem met keramische schijven is standaard en moet moeiteloos prestaties leveren. Op de snelweg is hij stabiel en stil, al zal het wegdek altijd hoorbaar zijn. Dit is geen auto voor slechte wegen – de 20-inch wielen en lage banden vragen om asfalt van goede kwaliteit.

De 3.9-liter V8 met 610 pk en 760 Nm is een van de beste motoren die Ferrari ooit heeft gemaakt. Hij is niet alleen krachtig, maar ook responsief, met een turbo die weinig vertraging vertoont. De 7-traps automaat met dubbelkoppeling schakelt razendsnel en past goed bij het karakter van de motor. In de stad kun je rustig rijden, maar zodra je het gaspedaal indrukt, schiet hij naar voren. De topsnelheid van 320 km/u is indrukwekkend, al zul je die in Nederland nooit halen.

De keuze voor deze V8 in plaats van de V12 is interessant. De V12 heeft 680 pk en vierwielaandrijving, maar deze T-versie is lichter over de vooras en daardoor wendbaarder. Het geluid is anders – de V8 klinkt meer als een racer, minder als een symfonie – maar nog steeds opwindend. Het verbruik van 11,6 l/100 km is voor een auto met deze prestaties niet eens slecht, maar de CO2-uitstoot van 265 g/km zorgt voor een stevige belasting in veel landen. In vergelijking met de concurrentie is hij sneller dan 98% van de auto's uit zijn periode, maar dat is ook niet zo moeilijk met deze cijfers.

De stoelen zijn sportief maar comfortabel, met voldoende steun in bochten. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmbaar, al moet je voor ventilatie extra betalen. De rijhoogte is laag, maar je zit niet zo diep als in een pure sportwagen. De vering is afgestemd op comfort, maar op slechte wegen voel je de hardheid. Het is geen Rolls-Royce, maar voor een Ferrari is hij verrassend beschaafd. Op de snelweg is hij stabiel en stil, al is er wel wat windgeruis rond de daklijn.

De achterbank biedt plaats aan twee volwassenen, maar de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. Voor kinderen is het prima, voor lange mensen wordt het krap. De airco is vierzone, dus iedereen kan zijn eigen temperatuur instellen. Het geluidsniveau is acceptabel, maar de banden produceren wel wat rolgeluid. Voor lange ritten is dit een van de weinige Ferrari's die je zonder rugpijn kunt rijden, maar je moet wel houden van de aandacht die je krijgt.

Het interieur van de GTC4Lusso T is een mengeling van klassiek en modern. Het stuur is recht onderaan afgeplat en zit vol met knoppen, waaronder de manettino en de startknop. Het grote scherm in het midden is niet het nieuwste systeem, maar werkt naar behoren. Het tweede scherm voor de passagier is een leuke gimmick – het toont snelheid, toeren en navigatie, maar is vooral bedoeld om de passagier het gevoel te geven dat hij mee rijdt. De materialen zijn van hoge kwaliteit, met veel leder en carbon, maar sommige knoppen voelen wat goedkoop aan.

De ergonomie is typisch Ferrari: niet alles is logisch geplaatst. De ventilatieroosters zijn bijvoorbeeld verwerkt in het dashboard en zijn lastig te bedienen. De bediening van de ruitenwissers zit op een hendel aan de linkerkant, wat wennen is. Maar zodra je de auto start en het geluid hoort, vergeet je die kleine irritaties. Het interieur is niet zo minimalistisch als dat van een Tesla, maar het heeft wel karakter. De afwerking is over het algemeen goed, al zijn er hier en daar plastic delen die niet passen bij de prijs.

Met een kofferbak van 450 liter is de GTC4Lusso T een van de meest praktische Ferrari's ooit. Je kunt er twee grote koffers in kwijt, en de achterbank kun je neerklappen voor extra ruimte. De achterklep is groot en opent hoog, waardoor je er makkelijk bij kunt. De instap voorin is prima, maar achterin moet je bukken. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, maar de achteruitrijcamera helpt. Parkeren is een uitdaging vanwege de lengte, maar met de parkeersensoren en camera is het te doen.

De auto is voorzien van een achterwielaandrijving, wat in de praktijk betekent dat je voorzichtig moet zijn in de regen. Het ESP-systeem is goed afgesteld, maar met 760 Nm moet je respect hebben voor het gaspedaal. De bodemvrijheid is laag, dus je moet oppassen met hoge stoepranden. In de stad is hij groot en log, maar op de open weg komt hij tot zijn recht. Het is een auto die je niet dagelijks wilt gebruiken voor boodschappen, maar voor een weekendtrip met het gezin is hij ideaal.

Het infotainmentsysteem is niet het modernste, maar het werkt. Het 10,25-inch scherm reageert redelijk snel, maar de menu-structuur is soms onlogisch. Apple CarPlay en Android Auto zijn beschikbaar, maar niet draadloos. De navigatie is duidelijk, maar de kaarten zijn niet altijd up-to-date. De rijassistentiesystemen zijn beperkt – je krijgt adaptieve cruisecontrol en lane assist, maar geen actieve rijbaanassistent. Het is geen auto die je koopt voor de technologie, maar voor het rijden.

De passagier heeft een eigen scherm waarop hij het toerental en de snelheid kan zien, maar ook video's kan kijken. Dat is leuk voor de passagier, maar afleidend voor de bestuurder. Ferrari heeft de systemen zo afgesteld dat ze niet te veel ingrijpen – je kunt nog steeds zelf rijden zonder dat de auto je betuttelt. Dat is een pluspunt voor de purist. De smartphone-integratie is redelijk, maar je moet de telefoon aansluiten met een kabel. Er is wel een draadloos oplaadpad, maar dat is optioneel.

Het officiële verbruik van 11,6 l/100 km is voor een auto met 610 pk niet slecht, maar in de praktijk zul je al snel boven de 15 liter zitten als je het gaspedaal vaker indrukt. De CO2-uitstoot van 265 g/km betekent dat je in Nederland een flinke bijtelling betaalt als je hem zakelijk rijdt. De wegenbelasting is ook hoog vanwege het gewicht van 1.760 kg. De verzekering is uiteraard ook niet goedkoop – dit is een auto die alleen betaalbaar is voor de happy few.

De prijs van deze Ferrari is niet bekend, maar je mag rekenen op een bedrag van ver boven de 300.000 euro. De afschrijving is minder groot dan bij andere sportwagens, omdat Ferrari's hun waarde redelijk behouden. Het onderhoud is duur: een beurt bij de dealer kost al snel een paar duizend euro, en banden zijn ook prijzig. De V8 is betrouwbaarder dan de V12, maar je moet nog steeds rekening houden met onverwachte kosten. Vergelijk je hem met de concurrentie – zoals de Lamborghini Huracan – dan is de GTC4Lusso T misschien wel de slimste keuze, maar 'slim' is relatief in deze wereld.