Ferrari SF90 Stradale: 1000 pk die je echt kunt gebruiken

De SF90 Stradale ziet eruit alsof hij vanuit de toekomst naar ons is gestuurd, maar dan wel een toekomst die Ferrari heeft ontworpen. Met een lengte van 4,7 meter en een breedte van bijna 2 meter ligt hij laag en breed op de weg. De neus is scherp, de wielkasten zijn gespierd en de achterkant heeft die kenmerkende ronde lichtblokken die je niet snel vergeet. Hij oogt niet zo agressief als een LaFerrari, maar wel een stuk moderner.

Het interieur geeft direct een eerste indruk van hoge kwaliteit. Het stuurwiel zit vol knoppen en het digitale instrumentencluster is helder en overzichtelijk. De zithouding is perfect: laag, maar met voldoende zicht naar voren. Het grootste probleem is de instap — je moet laag duiken en hopen dat je niet met je hoofd tegen de dakrand stoot. Maar eenmaal binnen, voelt het als een cockpit van een straaljager, alleen dan met leder en carbon.

Op basis van de cijfers — 1000 pk, 800 Nm en vierwielaandrijving — kun je verwachten dat de SF90 als een raket uit de startblokken schiet. De 0-100 km/u in 2,5 seconden is niet alleen een getal: het betekent dat je hersenen een fractie van een seconde nodig hebben om te beseffen wat er gebeurt. De vierwielaandrijving zorgt ervoor dat al dat vermogen ook echt op de weg komt, iets waar een achterwielaandrijver met dit vermogen alleen op een circuit mee weg zou komen.

De besturing is naar verluidt razendsnel en direct, met een feedback die je vertrouwen geeft. Het onderstel is stug maar niet oncomfortabel, en in de bochten blijft de auto vlak liggen. De remmen zijn krachtig, maar je moet ze wel respecteren; met 1570 kg is de SF90 geen veertje. Op de snelweg is hij verrassend stabiel en stil, maar je voelt constant dat er 1000 pk onder je rechtervoet ligt te wachten. Dit is geen auto voor beginners, maar voor wie weet wat hij doet, is het een verlengstuk van je lichaam.

De SF90 heeft slechts één motorversie, maar dan wel eentje die je niet snel vergeet: een 4.0-liter V8 met hybride ondersteuning die samen 1000 pk levert. Het koppel van 800 Nm is beschikbaar vanaf laag in de toeren, dankzij de elektromotoren, maar de V8 zelf is de ster van de show. Hij brult als een wilde stier boven de 7000 toeren, terwijl de elektromotoren je bij lage snelheden bijna geruisloos voortbewegen. Die combinatie is uniek in deze klasse.

De acceleratie is duizelingwekkend: 0-100 in 2,5 seconden en een topsnelheid van 340 km/u. Dat zijn cijfers die beter zijn dan 100% van de vergelijkbare auto's uit de periode. De 8-traps automatische versnellingsbak schakelt razendsnel en soepel, of je nu rustig rijdt of voluit gaat. De hybride technologie is niet alleen voor de show: je kunt volledig elektrisch rijden, al is de actieradius beperkt. Voor de rest is dit een machine die je constant uitdaagt om sneller te gaan.

Voor een supercar is de SF90 verrassend comfortabel. De stoelen zijn stevig maar bieden goede ondersteuning, en je kunt ze elektrisch verstellen. De vering is aan de harde kant, maar niet zo hard dat je elke oneffenheid voelt. Op de snelweg is de auto stabiel en het geluidsniveau is acceptabel — je kunt zelfs een gesprek voeren zonder te schreeuwen. Dat is meer dan je van een auto met 1000 pk zou verwachten.

In de stad is de SF90 minder op zijn gemak. De lage neus betekent dat je bij elke drempel oplet, en de brede carrosserie maakt parkeren een uitdaging. De hybride modus helpt wel: je kunt geruisloos wegrijden en de elektromotoren maken het verkeer een stuk relaxter. Maar met een kofferbak van 74 liter kun je niet eens een weekendtas meenemen. Dit is geen auto voor een roadtrip, maar voor korte ritten naar je favoriete circuit is hij prima.

Het interieur van de SF90 is een mix van futurisme en traditie. Het stuurwiel is recht onderaan en zit vol met knoppen, waaronder een touchscreen voor de infotainment. Het digitale instrumentencluster is een 16-inch scherm dat alle belangrijke info toont, maar je moet even wennen aan de lay-out. De materialen zijn top: leder, alcantara en carbon zijn overal aanwezig. De afwerking is nauwkeurig, zoals je van Ferrari mag verwachten.

Ergonomisch is het minder perfect. De knoppen op het stuur zijn talrijk en sommige functies, zoals de ruitenwissers, zitten verborgen achter een menu. Fysieke knoppen zijn er gelukkig nog voor de belangrijkste functies, zoals de rijmodi en de verlichting. Het infotainmentsysteem is vlot en helder, maar de bediening vereist afleiding. Het interieur is echter wel ruim voor twee personen — je zit niet krap — en de zichtbaarheid naar voren is goed. Naar achteren is het vooral een kwestie van spiegels.

Praktisch is de SF90 alleen als je het begrip rekt. De achterbank is niet meer dan een hoedenplank, maar dat is normaal in deze klasse. De kofferbak van 74 liter is kleiner dan een handbagagekoffer, dus boodschappen doen is een sport. De instap is laag en vereist enige lenigheid, maar dat went. Parkeren is een uitdaging vanwege de breedte en het beperkte zicht naar achteren, maar de parkeersensoren en camera helpen.

De zichtbaarheid naar voren is goed, maar naar achteren is het vooral een kwestie van spiegels. De A-stijlen zijn dun genoeg om je niet te hinderen in bochten. De SF90 is niet bedoeld voor dagelijks gebruik, maar je kunt hem wel gebruiken voor een ritje naar de supermarkt als je niet te veel meeneemt. Voor de rest is dit een auto die je koopt voor het rijplezier, niet voor de praktische aspecten.

De SF90 is een technologisch paradepaardje. Het hybride systeem combineert een V8 met drie elektromotoren, waarvan er twee de voorwielen aandrijven. Dat maakt de SF90 de eerste Ferrari met vierwielaandrijving in een hybride configuratie. De rijmodi — eDrive, Hybrid, Performance en Qualify — bepalen hoe de auto zich gedraagt. In de stad kun je volledig elektrisch rijden, maar op de snelweg of het circuit komt de V8 tot leven.

Het infotainmentsysteem is modern en het digitale cluster is een hoogtepunt. Het systeem reageert snel en de graphics zijn scherp. De rijassistentie is beperkt tot de basics — cruise control en parkeersensoren — maar dat is niet erg voor een auto die draait om de rijervaring. De smartphone-integratie is aanwezig, maar de bediening is niet altijd intuïtief. Ferrari heeft duidelijk ingezet op technologie, maar soms ten koste van eenvoud.

Laat me duidelijk zijn: als je een SF90 koopt, maalt niemand om het verbruik. Officieel geeft Ferrari een CO2-uitstoot op die belachelijk laag lijkt voor een auto met 1000 pk, maar in de praktijk zul je de V8 vaak laten brullen. Het verbruik zal dan ook flink hoger liggen dan de fabrieksopgave. De hybride aandrijving helpt alleen in de stad, waar je korte stukken elektrisch kunt rijden.

De prijs van de SF90 is fors, maar dat is logisch voor een auto die beter presteert dan 100% van zijn concurrenten. De onderhoudskosten zijn hoog, zoals je van een Ferrari mag verwachten, en de banden zijn duur omdat ze breed en laag zijn. De elektrische componenten kunnen op termijn extra kosten met zich meebrengen, maar Ferrari heeft ervaring met hybride systemen. De afschrijving zal waarschijnlijk beperkt zijn, want dit is een limited edition die zijn waarde zal behouden.