Ferrari SF90 XX Spider: racen met de wind in je haren, als je portemonnee het toelaat

De SF90 XX Spider is niet subtiel. De enorme vaste vleugel achterop schreeuwt om aandacht, en met een breedte van 2014 mm en een hoogte van 1224 mm ziet hij eruit alsof hij uit een video game is gerold. Dit is geen auto voor mensen die onopgemerkt willen blijven, maar dat wil niemand die dit koopt. De verhoudingen zijn agressief, met een lange neus en een kort achterdek dat de cabriolet-lijn strak houdt.

Op basis van de specificaties belooft dit een van de meest directe en geavanceerde rijwielen die Ferrari ooit bouwde. Met vierwielaandrijving en een hybride systeem wordt het vermogen van 797 pk verdeeld over alle vier de wielen, wat moet zorgen voor enorme grip. De besturing is elektrisch, maar Ferrari heeft bewezen dat dit nog steeds veel gevoel kan geven. Verwacht een auto die je op het circuit uitdaagt, maar op de open weg misschien iets te stug is voor dagelijks gebruik.

De 4.0-liter V8 is geen gewone V8: het is een hybride die samen met elektromotoren een totaalvermogen van 797 pk levert. Dat is goed voor een 0-100-tijd van 2,3 seconden, waarmee hij 99% van zijn concurrenten verslaat. De topsnelheid van 320 km/u is ook indrukwekkend, maar het is de acceleratie die je in je stoel drukt. De 8-traps automaat schakelt razendsnel, en met 804 Nm koppel is er altijd power beschikbaar, of je nu op de snelweg of op een bergweg rijdt.

Een supercar cabriolet is zelden comfortabel, en de SF90 XX Spider zal daar geen uitzondering op zijn. Het onderstel is afgestemd voor circuitgebruik, wat betekent dat je elk putje in het asfalt voelt. De stoelen zijn waarschijnlijk dun en hard, maar bieden veel steun. Voor lange ritten is dit niet de eerste keuze, maar voor een dagje scheuren met de wind in je haren is het perfect.

Het interieur is een mix van luxe en racerij. Veel carbon, Alcantara en een minimalistische lay-out. Het digitale instrumentarium is duidelijk afleesbaar, en de meeste functies zitten op het stuur, zoals Ferrari dat tegenwoordig doet. De materialen zijn top, maar de afwerking is niet altijd perfect, want dit is geen auto voor de showroom maar voor het circuit. Toch ziet het er speciaal uit, met details die je nergens anders vindt.

Praktisch? Nee, maar dat verwacht je ook niet. De kofferbak is klein, en met de kap open is er weinig ruimte voor bagage. De achterbank is niet meer dan een plank, maar wie koopt dit voor de achterpassagiers? Instappen vergt een buiging, en het zicht naar achteren is beperkt, vooral met die vleugel. Parkeren doe je op het oog, want camera's zijn er wel, maar het blijft een auto van 4849 mm lang en 2014 mm breed.

Ferrari heeft de technologie niet opgehoest maar verfijnd. Het hybride systeem is geavanceerd en zorgt voor naadloze overgangen tussen elektrisch en benzine. De infotainment is niet het nieuwste, maar werkt goed. De rijassistentie is minimaal, want dit is geen auto die je aan de piloot overlaat. Het belangrijkste is de aerodynamica, met actieve elementen die de downforce verhogen, maar dat merk je pas op hoge snelheid.

Verbruik is een woord dat je niet gebruikt bij een auto als deze. Officieel geeft Ferrari een CO2-uitstoot van 797 g/km, wat resulteert in een BPM die de prijs nog verder opdrijft. Het werkelijke verbruik zal in de praktijk rond de 1 op 4 liggen, als je het rustig aan doet. Maar wie dit koopt, kijkt niet naar brandstofkosten, maar naar onderhoud en banden die een fortuin kosten. De prijs is niet bekend, maar verwacht ruim boven de 500.000 euro.