Fiat 124 GT Abarth: de retro-roadster die vooral wil charmeren

De 124 GT Abarth is een opvallende verschijning. De lange motorkap, de korte overhangen en de brede neus geven hem een klassieke roadster-uitstraling, maar de Abarth-snuit met de agressieve bumpers en de rode details zorgen voor de nodige pit. Hij is niet zo puntig als een Mazda MX-5, maar heeft een eigen, Italiaans karakter dat je niet snel vergeet.

Het is een kleine auto, maar hij staat laag en breed op de weg. De 17-inch wielen en de dubbele uitlaat doen de rest. Je ziet direct dat dit geen doorsnee Fiat is, maar een auto met een sportieve intentie. De eerste indruk is er een van een speelgoedje voor volwassenen, en dat is precies wat hij wil zijn.

Op basis van de specificaties en de opzet van de auto – een lichtgewicht roadster met achterwielaandrijving – kun je verwachten dat de 124 GT Abarth zich voornamelijk thuis voelt op bochtige wegen. De besturing is vermoedelijk direct en communicatief, zoals we van dit platform kennen, en het onderstel is stugger afgesteld dan bij de standaard 124. Dat betekent dat hij plat en gecontroleerd door bochten gaat, maar dat je oneffenheden in het asfalt wel voelt.

Met 170 pk en een gewicht dat ruim onder de 1.100 kg zal liggen, voelt hij waarschijnlijk levendig en speels aan. De acceleratie van 7,0 seconden naar 100 km/u is niet wereldschokkend, maar het gevoel van snelheid is in zo'n lage auto altijd intenser. Op de snelweg is het vermogen voldoende om soepel mee te komen, maar je zit er niet voor het comfort van een Gran Turismo. Het is een auto die je actief moet rijden, en dat is precies de bedoeling.

De 1.4 MultiAir-turbomotor is een bekende krachtbron binnen de FCA-groep, en in deze 170 pk-uitvoering is hij een prima match voor de 124. Het blok heeft een karakteristieke, wat ruwe klank en levert zijn koppel vermoedelijk al vroeg in het toerengebied. Met de 6-traps automaat, zoals in deze geteste uitvoering, zal hij soepel schakelen, maar de handgeschakelde versie is waarschijnlijk de meer betrokken keuze.

Met een topsnelheid van 232 km/u en een 0-100-tijd van 7,0 seconden zet de auto nette, maar geen spectaculaire cijfers neer. Hij is sneller dan 65% van zijn concurrenten van dat moment, maar dat zegt vooral iets over het feit dat de concurrentie in dit segment niet per se oververmogen gaat. Het gaat hier om de manier waarop de auto zijn snelheid opbouwt en hoe je je daarbij voelt. De motor is de ziel van deze auto, en die heeft meer karakter dan de cijfers doen vermoeden.

Comfort is niet het primaire doel van de 124 GT Abarth. De stoelen zijn sportief en bieden veel zijdelingse steun, maar ze zijn niet bijzonder zacht. De vering is aan de stevige kant, wat je op lange ritten gaat merken. Het is geen auto waarmee je zonder pauze van Amsterdam naar Marseille wilt rijden, al is het zeker niet onmogelijk.

De geluidsisolatie is minimaal, zeker met het dak dicht. Je hoort de motor, de wind en de banden. Met het dak open is dat juist een groot deel van de charme. In de stad is de auto wendbaar en overzichtelijk, en de korte overhangen maken parkeren eenvoudig. Het is een auto die je neemt voor de rit zelf, niet voor het einddoel.

Stap je in, dan valt op dat het interieur gedateerd is. Veel harde plastics en een infotainmentsysteem dat duidelijk uit een vorig tijdperk stamt. De vormgeving is functioneel en de bediening is logisch, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, maar het voelt niet premium aan. Het is een bewuste keuze om de kosten laag te houden en het gewicht te beperken, maar je moet er wel van houden.

Het stuurwiel is lekker dik en de pedalen staan goed geplaatst voor het rijden. De tellers zijn duidelijk afleesbaar en de klassieke stijl past bij het karakter van de auto. De Abarth-specifieke details, zoals de badges en de rode stiksels, geven het geheel net wat extra pit. Maar laat je niet misleiden: dit is geen luxe interieur, dit is een functioneel interieur met een sportieve knipoog.

Laten we eerlijk zijn: praktisch is deze auto niet. De kofferbak is klein en de achterbank is vooral een theorie. Je koopt een 124 GT Abarth voor de ervaring, niet om spullen te vervoeren. Een set golfclubs past er misschien net in, maar dan moet je de tas wel leegmaken.

De instap is laag, wat voor sommigen misschien lastig is, maar eenmaal binnen zit je prima. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt, zeker met het dak omhoog. Parkeren doe je op het gehoor en gevoel, al helpt de korte auto daarbij. Het is een tweede auto, een weekendauto, geen gezinsvervoerder.

Hier wreekt de leeftijd van het ontwerp zich. Het infotainmentsysteem is traag, het scherm heeft een lage resolutie en de navigatie is niet meer van deze tijd. Apple CarPlay en Android Auto zijn niet aanwezig, wat tegenwoordig bijna een doodzonde is. De bediening van de radio en de airco gaat nog via fysieke knoppen, wat op zich wel prettig is.

Op het gebied van rijhulpsystemen is het ook karig. Je krijgt wat basisfuncties zoals ABS en stabiliteitscontrole, maar vergeet adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie. Dit is een auto die je zelf moet besturen, zonder dat de elektronica je daarbij helpt. Voor de purist is dat een pluspunt, voor de moderne rijder een minpunt.

De 1.4 MultiAir is geen dorstige motor, maar je moet ook geen wonderen verwachten. Het officiële verbruik zal rond de 1 op 14 liggen, maar in de praktijk zul je met een sportief rijgedrag al snel richting de 1 op 10 of 11 gaan. De CO2-uitstoot is niet bijzonder laag, wat de wegenbelasting en de bijtelling niet ten goede komt.

De aanschafprijs van de 124 GT Abarth was bij introductie concurrerend, maar de auto is inmiddels een nicheproduct. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar specifieke Abarth-onderdelen kunnen prijzig zijn. De afschrijving is moeilijk te voorspellen, maar als roadster met een cultstatus zou hij zijn waarde redelijk kunnen behouden, mits je hem goed onderhoudt.