Fiat 124 Spider: retro-roadster met een Italiaans accent en een Mazda-onderstel

De Fiat 124 Spider is een opvallende verschijning, maar niet op de manier die je misschien verwacht. Waar de Mazda MX-5 eruitziet als een scherp geslepen scheermes, heeft deze Fiat meer weg van een retro-stylingstudie die op tijd is gevlucht uit een designstudio. De ronde koplampen en de klassieke grille verwijzen naar de originele 124 Spider uit de jaren zestig, maar het geheel oogt net iets te braaf. Toch heeft het wel iets: het is een van de weinige cabrio's in dit segment die er niet uitziet alsof hij elk jaar een ander modebeeld volgt.

De proporties zijn typisch roadster: kort, laag en breed, met een lange motorkap en een ver naar achteren geplaatste cabine. Met een lengte van 4.054 mm en een hoogte van 1.232 mm zit je laag bij de grond, maar het instappen valt reuze mee dankzij de brede dorpels. De 17-inch wielen (standaard op de uitvoering die wij als referentie nemen) vullen de wielkasten netjes. Het is geen auto die de buren laat gillen van opwinding, maar hij heeft wel karakter — iets wat je van een Fiat mag verwachten.

Eenmaal binnen valt de overeenkomst met de MX-5 op: het dashboard, de ventilatieroosters en zelfs de deurgrepen zijn vrijwel identiek. Fiat heeft geprobeerd het Italiaanse gevoel te geven met wat extra chroom en een ander stuurwiel, maar het blijft een Mazda-interieur met een FIAT-logo. Dat is niet per se slecht, want het is ergonomisch prima, maar het voelt niet speciaal. De zitpositie is laag en sportief, met voldoende ruimte voor twee volwassenen, maar verwacht geen wonderen: dit is een tweezitter, en dat moet je ook willen.

De kap kan elektrisch worden bediend tot een snelheid van 50 km/u, wat handig is als je onverwachts in een bui terechtkomt. Het dakje klapt netjes weg achter de stoelen en neemt nauwelijks ruimte in beslag. Wel is het zicht naar achteren met kap dorpel-achtig: je kijkt door een klein raampje, en dat is even wennen. Over het algemeen maakt de 124 Spider een degelijke eerste indruk, maar het ontbreekt hem aan de visuele pit die je van een Italiaanse roadster zou verwachten.

Op basis van de specificaties belooft de 124 Spider een prettige rijervaring. Met 140 pk en een leeggewicht van 1.125 kg is de pk-per-ton-verhouding ongeveer 124 pk/ton — niet indrukwekkend, maar voldoende voor een levendig gevoel. De achterwielaandrijving is het belangrijkste ingrediënt: het is een auto die om zijn as draait, niet een die je vooruit trekt. De ophanging is naar verluidt iets zachter afgesteld dan die van de MX-5, wat betekent dat hij meer comfort biedt op slecht asfalt, maar ook iets meer carrosseriebeweging in snelle bochten. Dat is een bewuste keuze: Fiat wilde een grand tourer, geen circuitbeest.

Het sturen is direct en heeft een natuurlijke feedback, zoals je van dit platform mag verwachten. De 240 Nm koppel ligt al vanaf 2.500 toeren beschikbaar, wat zorgt voor een soepele respons in het dagelijks verkeer. De zestraps automaat schakelt naar verwachting vlot, maar de handbak is waarschijnlijk de betere keuze voor wie het maximale uit de motor wil halen. Remmen zijn krachtig en goed te doseren, al is er geen sprake van een high-performance remsysteem — dat hoeft ook niet bij dit vermogen.

In de stad voelt de 124 Spider wendbaar aan door zijn korte wielbasis, maar de 4,05 meter lengte en het beperkte zicht naar achteren maken parkeren soms een gok. Op de snelweg is hij stabiel tot ongeveer 160 km/u, maar daarboven wordt het windgeruis aanzienlijk — iets wat je bij een cabrio verwacht, maar hier wel nadrukkelijk aanwezig is. Het onderstel is duidelijk afkomstig van een sportieve Japanner, en daar is niets mis mee; het maakt de Fiat voorspelbaar en vertrouwd, maar het mist het speelse karakter dat je bij een MX-5 wel vindt. De 124 Spider is meer een ontspannen cruiser dan een bochtenvreter, en dat is prima als je dat zoekt.

De 1.4 MultiAir-motor is een bekende van Fiat, maar in deze roadster voelt hij anders aan dan in een hatchback. Met 140 pk en 240 Nm is hij niet overdreven krachtig, maar het lage gewicht van 1.125 kg zorgt ervoor dat hij vlot genoeg is. De acceleratie van 0-100 km/u in 7,6 seconden (met automaat) is respectabel, maar niet sensationeel. De topsnelheid van 214 km/u is ruim voldoende voor de Duitse snelweg, al zul je daar niet vaak willen rijden vanwege het windgeruis en het verbruik.

De motor heeft een typisch karakter: hij trekt lekker op vanaf lage toeren, maar boven de 5.000 toeren wordt hij wat hees en mist het souplesse van een moderne turbomotor. Het is geen motor die je uitdaagt om naar de rode lijn te jagen; hij levert zijn beste werk in het middengebied. De automaat met zes versnellingen is comfortabel en schakelt onopvallend, maar in sportmodus wordt hij wat nerveus. De handbak is waarschijnlijk de betere keuze voor wie het rijplezier wil maximaliseren, maar de automaat is prima voor dagelijks gebruik.

Er zijn slechts twee motorversies, beide met dezelfde 1.4-motor, alleen verschillend in transmissie. Dat betekent dat je geen keuze hebt uit een krachtigere of zuinigere variant — wat jammer is, want een 180 pk-versie had de 124 Spider een stuk aantrekkelijker gemaakt in de concurrentiestrijd. Het verbruik van de automaat is 6,6 l/100 km, wat redelijk is voor een roadster, maar niet uitzonderlijk; de handbak doet er met 7,8 l/100 km een stuk langer over. CO2-uitstoot van 153 g/km (automaat) is gemiddeld, maar niet iets om over naar huis te schrijven.

Vergelijking met de concurrentie: de Opel Cascada heeft meer vermogen (200 pk), maar is een zwaardere auto en mist het roadster-gevoel. De Smart EQ fortwo Cabrio is een elektrische stadsauto, totaal ander soort. De Panoz Roadster is een exoot met 430 pk, die in een heel andere prijsklasse zit. De 124 Spider zit daar eenzaam tussenin — hij is niet de snelste, niet de zuinigste, maar wel een van de weinige betaalbare achterwielaangedreven cabrio's met een klassiek karakter.

De stoelen zijn redelijk comfortabel voor een roadster, met voldoende zijdelingse steun voor dagelijks gebruik, maar ze zijn niet ideaal voor lange ritten. De zitting is wat kort en de rugleuning biedt niet veel verstelopties. Dat is een bekend compromis bij dit soort auto's, maar voor een auto die je ook op vakantie wilt nemen, is het een aandachtspunt. De instap is laag, maar dat hoort bij het genre.

De vering is, zoals gezegd, iets zachter dan die van de MX-5, wat zorgt voor een aangenamer rijgedrag op hobbelige wegen. Toch blijft het onderstel stevig genoeg om sportief te kunnen rijden. Windgeruis is bij kap dicht redelijk gedempt, maar bij snelheden boven de 120 km/u wordt het duidelijk aanwezig. Met kap open is het natuurlijk een feest, maar dan moet je wel een sjaal en een muts meenemen bij kouder weer.

De airconditioning is standaard en werkt effectief, maar het verwarmingssysteem heeft moeite om de cabine warm te krijgen wanneer de kap open is — een bekend probleem bij cabrio's. De geluidsisolatie is niet geweldig: je hoort de banden op ruw asfalt en de motor is duidelijk aanwezig. Dat is geen ramp, maar het betekent dat lange snelwegritten vermoeiend kunnen zijn. Voor stadsritten en korte tochten is het comfort echter prima.

Het interieur is vrijwel identiek aan dat van de Mazda MX-5, met een overzichtelijke indeling en hoogwaardige materialen. Fiat heeft wat Italiaanse flair toegevoegd met een lederen stuurwiel en een sierlijst op het dashboard, maar het geheel blijft functioneel. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de airco en een draaiknop voor het infotainment, wat prettig werkt tijdens het rijden.

De materialen zijn degelijk, maar niet luxueus. Harde kunststoffen op de deurpanelen en het onderste deel van het dashboard zijn normaal in dit segment, maar de afwerking is netjes. De stoelen zijn bekleed met stof of leder, afhankelijk van de uitvoering. Het stuurwiel ligt goed in de hand en de pedalen zijn ideaal geplaatst voor een sportieve zit.

Een opvallend detail is de plaatsing van de kofferbakknop: die zit in het dashboard, naast het stuurwiel, wat even zoeken is. Ook is er geen opbergruimte achter de stoelen, zoals in sommige cabrio's. De deurvakken zijn klein, en er is slechts één bekerhouder — die zit tussen de stoelen en is niet handig als je een grote beker hebt. Het interieur is dus vooral functioneel, maar mist de charme die je van een Italiaanse auto zou verwachten.

De kofferruimte van 139 liter is een van de grootste minpunten van deze auto. Ter vergelijking: dat is minder dan een gemiddelde boodschappentas. Een weekendtas past er net in, maar een golfset is onmogelijk. Dit is typisch voor een roadster, maar de Fiat doet het hier slechter dan de MX-5, die 150 liter biedt. Als je van plan bent om met z'n tweeën op vakantie te gaan, zul je keuzes moeten maken in bagage.

De achterbank — die er niet is — is natuurlijk geen verrassing, maar de ruimte achter de stoelen is minimaal. Er is geen opbergvak en de kap neemt alle ruimte in beslag. Instappen is een kwestie van laag bukken en je been over de drempel tillen, wat voor minder mobiele mensen lastig kan zijn. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt, vooral met de kap omhoog.

Parkeren is eenvoudig vanwege de korte lengte, maar de achteruitrijcamera is niet standaard op alle uitvoeringen. De achteruitrijparkeersensoren zijn optioneel. De spiegels zijn groot en geven een redelijk beeld, maar er is een dode hoek die je moet controleren. Al met al is de 124 Spider een auto voor liefhebbers, niet voor iemand die praktisch vervoer zoekt.

Het infotainmentsysteem is afkomstig van Mazda en werkt via een draaiknop op de middenconsole. Het systeem reageert snel en is intuïtief, maar de grafische interface is wat verouderd. Fiat heeft geen eigen systeem geïntegreerd, wat jammer is, want het had een kans geweest om zich te onderscheiden. Er is ondersteuning voor Bluetooth, USB en een 7-inch touchscreen, maar geen navigatie als optie op alle uitvoeringen.

Rijassistentiesystemen zijn beperkt: er is geen adaptieve cruisecontrol, geen lane departure warning en geen automatische noodrem. Dit is een bewuste keuze om het gewicht laag te houden, maar in 2025 is het wel een gemis. Er is wel een bandenspanningscontrole en een hill hold-functie, die handig zijn bij het wegrijden op een helling. De Fiat 124 Spider is dus geen technologieparadijs, maar dat is niet waar je deze auto voor koopt.

De kap kan elektrisch worden bediend, wat een pluspunt is. Het werkt snel en stil, en je kunt het doen tot 50 km/u. Er is ook een winddeflector die als optie leverbaar is, maar die is niet standaard. De koplamplampen zijn LED, wat goed is voor de zichtbaarheid. Over het algemeen is de technologie functioneel maar niet geavanceerd, en dat is prima voor een auto die focust op rijplezier.

Het officiële verbruik van de automaat is 6,6 l/100 km, wat neerkomt op ongeveer 1 op 15. De handbak doet 7,8 l/100 km (1 op 12,8). In de praktijk zul je met de automaat waarschijnlijk rond de 7,5-8 l/100 km zitten, afhankelijk van je rijstijl. Dat is niet zuinig voor een 140 pk-motor, maar wel normaal voor een roadster die je graag sportief rijdt.

De CO2-uitstoot van 153 g/km (automaat) betekent dat je in Nederland een behoorlijke bijtelling hebt als je deze auto als zakelijke auto zou rijden — maar dat is niet de doelgroep. De wegenbelasting is laag vanwege het lage gewicht, maar verzekeren is duurder dan een gemiddelde gezinsauto vanwege het sportieve karakter. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar Fiat-dealers zijn niet overal even goed vertegenwoordigd.

De prijs van een gebruikte 124 Spider ligt rond de 25.000-30.000 euro voor een exemplaar uit 2016 met gemiddelde kilometers. Dat is vergelijkbaar met een MX-5, maar de Fiat is zeldzamer, wat kan betekenen dat hij zijn waarde beter behoudt. De banden zijn 17-inch en niet goedkoop, maar ze gaan lang mee als je niet te agressief rijdt. Al met al is de 124 Spider geen goedkope auto om te bezitten, maar ook niet extreem duur.