Lichtgewicht roadster met een Italiaans temperament, maar wel een prijskaartje

De Abarth 124 Spider is een roadster die je niet snel vergeet. Met zijn lengte van 4054 mm en hoogte van 1232 mm zit hij laag en breed op de weg. De scherpe lijnen en de kenmerkende Abarth-details geven hem een agressievere uitstraling dan zijn Japanse neef, de Mazda MX-5. Het is een auto die om aandacht vraagt, maar niet op een opschepperige manier.

Voorin zit een grote grille met het schorpioenenlogo, en achterin vind je een diffuser met centrale uitlaat. Het geheel ziet er sportief uit, maar ook een beetje gedateerd, alsof hij uit een tijdperk komt waarin roadsters nog geen elektrische dakjes hadden. Dat is misschien precies de charme: dit is een auto voor puristen.

Met een gewicht van 1080 kg is de Abarth 124 Spider een van de lichtste auto's in zijn klasse. Dat merk je direct in de bochten: hij zal vermoedelijk speels en wendbaar aanvoelen, met een achterwielaandrijving die je uitnodigt om te sturen met het gaspedaal. De 170 pk en 250 Nm koppel zijn niet overdreven, maar door het lage gewicht voelt het waarschijnlijk levendiger dan de cijfers doen vermoeden.

De ophanging is waarschijnlijk aan de stevige kant, zoals je van een Abarth mag verwachten. Op de snelweg zal hij minder comfortabel zijn dan een GT, maar in bochten kun je rekenen op een strakke controle. De besturing is elektrisch, maar hopelijk heeft Fiat de afstemming goed gedaan, want dat is bij de MX-5 niet altijd het geval.

Onder de motorkap ligt een 1.4-liter turbomotor die in beide versies 170 pk levert. Het koppel van 250 Nm is al vanaf laag toerental beschikbaar, wat de auto vermoedelijk sterk laat aanvoelen bij het optrekken. De acceleratie naar 100 km/u duurt 6,9 seconden met de automaat, en de topsnelheid ligt op 229 km/u, wat meer dan genoeg is voor een roadster.

Je kunt kiezen uit een handgeschakelde 6-versnellingsbak of een 6-traps automaat. De handbak is lichter (scheelt 2 l/100 km in verbruik op papier) en past beter bij het karakter van deze auto. De automaat is waarschijnlijk soepel, maar voor puur rijplezier zou ik de handbak nemen. De motor is trouwens niet de nieuwste, maar wel bewezen en vol karakter.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een Abarth, maar de stoelen bieden vermoedelijk goede zijdelingse steun. De vering is sportief afgesteld, wat betekent dat je oneffenheden in het asfalt duidelijk voelt. Voor lange ritten is dat misschien vermoeiend, maar voor een sportieve roadster is het acceptabel.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk matig, vooral met het dak open. Dat hoort erbij, maar met het dak dicht zal het windgeruis op de snelweg behoorlijk zijn. De auto is meer geschikt voor korte ritten en bochtige wegen dan voor een lange autorit naar Zuid-Frankrijk.

Het interieur is een mix van Fiat- en Mazda-onderdelen, maar met Abarth-specifieke accenten zoals het sportstuur en de metalen pedalen. De materialen zijn degelijk, maar niet luxueus. Het geheel ziet er sportief uit, maar sommige knoppen voelen goedkoop aan, zoals het infotainmentscherm dat uit het Mazda-schap komt.

De ergonomie is prima, met een laag zitpunt en een stuur dat goed in de hand ligt. Het dashboard is overzichtelijk, en de analoge klokken zijn duidelijk afleesbaar. Maar er is weinig opbergruimte: alleen een klein handschoenenkastje en een paar vakjes. Voor een roadster is dat normaal, maar het is wel wennen.

De kofferruimte van 139 liter is een van de kleinste in zijn klasse, beter dan slechts 2% van de concurrentie. Dat betekent dat er net een weekendtas in past, maar geen golfclub. De achterbank is niet aanwezig, zoals je mag verwachten van een tweezitter, dus je moet echt minimaliseren.

Instappen is laag en sportief, maar niet onhandig. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt, vooral met het dak omhoog. Parkeren is dankzij de korte overhangen en het lichte gewicht vermoedelijk kinderspel, maar achteruitrijden vraagt om vertrouwen in de sensoren.

De Abarth 124 Spider heeft een infotainmentsysteem dat afkomstig is van Mazda, compleet met een draaiknop op de tunnel. Dat werkt prima, maar het scherm is aan de kleine kant en de graphics zijn verouderd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat tegenwoordig een gemis is.

Qua rijhulpsystemen is het aanbod mager: je krijgt stabiliteitscontrole en een noodremsysteem, maar geen adaptieve cruisecontrol of rijbaanassistent. Dat is misschien niet erg voor een sportieve auto, maar voor een prijs van bijna 50 mille verwacht je meer. De technologie is dus functioneel, maar niet vooruitstrevend.

Het officiële verbruik ligt op 6,6 l/100 km voor de automaat en 6,4 l/100 km voor de handbak. Dat is redelijk voor een sportieve auto, maar beter dan 38% van de concurrentie, dus er zijn zuinigere opties. De CO2-uitstoot van 153 g/km is ook niet indrukwekkend, wat resulteert in een hogere bijtelling voor zakelijke rijders.

De vanafprijs van €49.159 is stevig, vooral omdat je voor dat geld ook een Mazda MX-5 met veel opties koopt. De onderhoudskosten zijn waarschijnlijk redelijk, maar banden en remmen kunnen duur zijn vanwege het sportieve karakter. De auto is niet duur in het dagelijks gebruik, maar de aanschafprijs is een flinke drempel.