Fiat Doblo: vrachtwagenchassis met gezinsambities, maar die kofferruimte is goud waard

De Fiat Doblo ziet eruit alsof iemand een bestelwagen heeft geprobeerd te veranderen in een gezinsauto, maar halverwege is gestopt. Met 4,4 meter lengte en 1,9 meter hoogte staat hij hoog op zijn wielen, met een bijna verticale neus en een achterkant die recht naar beneden valt. Het is geen schoonheidsprijs, maar eerlijk: bij een auto die vooral praktisch moet zijn, is dat niet het belangrijkste.

De proporties zijn typisch voor een bestelwagen-MPV: smal, hoog en kort. De 1.831 mm breedte is minder dan veel compacte hatchbacks, maar de hoogte van 1.895 mm zorgt voor een imposante aanwezigheid. Het plastic rondom is grijs en ongeschilderd — dat is geen stijlfout, maar een slimme keuze voor mensen die niet willen huilen om elke parkeerschade.

Met 135 pk en 320 Nm koppel is de 2.0 MultiJet de sterkste Doblo, maar dat zegt meer over de concurrentie dan over deze auto. De acceleratie van 0-100 in 11,3 seconden is traag — beter dan slechts 5% van vergelijkbare auto's uit die periode. Op papier voelt dat als een slak, maar in de praktijk is het koppel laag in de toeren, dus je trekt vlot op uit het stoplicht, zolang je niet te veel verwacht.

De besturing is licht en vrij gevoelloos, precies wat je verwacht van een bestelwagen die ook als gezinsauto moet dienen. Het hoge zwaartepunt zorgt voor duidelijke carrosseriehelling in bochten, en de voorwielaandrijving heeft de neiging om bij fel accelereren te gaan trekken. Remmen zijn stevig, maar de 1.540 kg leeggewicht voel je bij elke stop. Op de snelweg is de Doblo stabiel, maar windgevoelig — met 179 km/u topsnelheid zit je zelden tegen de limiet aan.

Het motorengamma is een feest van herkenning voor wie wel eens in een Fiat Professional heeft gereden. De 1.4 benzinemotoren met 95 of 120 pk zijn geschikt voor stadsgebruik, maar op de snelweg moeten ze hard werken. De 1.6 MultiJet is er in 90 en 105 pk-varianten, met een automatische 5-bak als optie — die 90 pk met automaat is vooral geschikt voor mensen die nooit haast hebben.

De 2.0 MultiJet met 135 pk is de top, maar met 11,3 seconden naar 100 km/u is hij nog steeds geen sportwagen. Het koppel van 320 Nm is wel prima — beter dan 25% van de concurrentie — en dat merk je bij het trekken van een aanhanger of volgeladen kofferbak. De handgeschakelde 6-bak schakelt stroef maar precies, en het verbruik van 5,9 l/100 km is netjes voor zo'n blokvormige auto, al doet de 1.6 het met 5,0 l/100 km nog beter. CNG-rijders kunnen ook terecht, maar dat is een niche binnen een niche.

De stoelen voorin zijn hoog en recht, met weinig zijdelingse steun, maar ze bieden genoeg comfort voor een lange rit. De achterbank is recht en dun, maar de hoge zitpositie geeft een goed uitzicht. De vering is stevig — je voelt elke tegel in de stad — maar op de snelweg is het acceptabel, zolang je niet over hobbelige Duitse autobahnen rijdt.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de Doblo. De dieselmotor is duidelijk hoorbaar, vooral bij accelereren, en windgeruis neemt toe boven 120 km/u. Het is geen auto voor wie rust zoekt, maar voor wie vooral ruimte nodig heeft. De hoge carrosserie zorgt wel voor een goede hoofdruimte, ook achterin, en de instap is hoog maar makkelijk.

Het interieur van de Doblo is een ode aan hard plastic en functionele eenvoud. Het dashboard is recht en hoog, met een groot opbergvak bovenop — ideaal voor een broodtrommel of tablet. De materialen zijn niet premium, maar ze voelen aan alsof ze tegen een stootje kunnen, en dat is precies wat je wilt in een auto die ook als werkpaard dient.

Ergonomisch is het wisselend. De bediening van de ventilatie is groot en duidelijk, maar het infotainmentsysteem heeft kleine knoppen en reageert traag. De airco is standaard, maar de achterpassagiers hebben geen eigen ventilatieopeningen. Een opvallend detail: de deurvakken zijn enorm, en er is een opbergvak onder de passagiersstoel — handig voor een jerrycan of een EHBO-kit.

De kofferruimte van 790 liter is het absolute hoogtepunt van de Doblo. Dat is beter dan 96% van vergelijkbare auto's uit die periode, en dat merk je. De achterklep is groot en zwaar, maar opent wijd, en de laaddrempel is laag. Met de achterbank neergeklapt ontstaat er een enorm laadvlak, al is dat niet helemaal vlak.

De achterbank is verdeeld 60/40 en schuift niet, maar biedt genoeg beenruimte voor twee volwassenen. De hoge daklijn zorgt voor uitstekend zicht naar voren en opzij, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht naar achteren. Parkeren is door de hoge zit en de korte overhangen prima, maar de 4,4 meter lengte en 1,9 meter hoogte maken smalle parkeergarages een avontuur. De schuifdeuren achter zijn een zegen in krappe parkeerplekken, maar alleen bij de versies die ze hebben.

De Doblo is niet bepaald een technologiefestijn. Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met een klein scherm en weinig functies, maar het werkt. Smartphone-integratie is niet standaard, en dat is jammer voor een auto die nog steeds in productie is. Rijassistentiesystemen zoals noodremmen en rijbaanassistentie ontbreken op veel uitvoeringen, wat in deze klasse wel steeds meer de norm wordt.

Wat wel aanwezig is, is een bandenspanningscontrole en een start-stopsysteem op de dieselmotoren. Die start-stop werkt overigens alsof hij bang is om te stoppen — hij schakelt vaak uit en weer in met een schok. De connected diensten van Fiat zijn beperkt, maar wie een auto koopt voor de technologie, koopt geen Doblo.

Met een officieel verbruik van 5,9 l/100 km en een CO2-uitstoot van 156 g/km is de 2.0 MultiJet niet de zuinigste in het gamma, maar ook niet onredelijk. De 1.6 MultiJet doet met 5,0 l/100 km beter, maar die heeft dan ook 45 pk minder. In de praktijk ligt het verbruik van de 2.0 waarschijnlijk rond de 6,5-7 liter, afhankelijk van hoe vol je rijdt.

De Doblo is niet duur in aanschaf, maar ook niet spotgoedkoop. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar de dieselmotoren hebben een roetfilter dat verstopt kan raken bij veel korte ritten. De banden zijn klein en goedkoop, en de vering is simpel — dat scheelt in de kosten. Qua prijs-kwaliteit is de Doblo interessant, maar alleen als je de ruimte echt benut.