Fiat F595 Abarth: meer dan een stickerpakket, maar minder dan een raket

De Fiat F595 Abarth is in essentie een Fiat 500 die een paar maanden is wezen trainen en nu een beetje boos kijkt. De toevoegingen zijn subtiel maar effectief: een agressievere bumper, zijskirts, een diffuser en natuurlijk die kenmerkende Abarth-badges. Het geheel staat lager en breder dan een normale 500, al moet je goed kijken om het verschil te zien. Het is geen schreeuwerige hot hatch, maar eerder een vlijmscherp pak op een toch al goed zittend pak.

Achter het stuur valt op dat het interieur is aangekleed met sportieve accenten: een lederen stuurwiel met Abarth-logo, aluminium pedalen en een instrumentarium dat is geïnspireerd op de klassieke Abarth-modellen. De stoelen zijn kuipvormig en bieden veel zijdelingse steun, maar ze zijn ook duidelijk ontworpen voor mensen zonder heupen. De algehele sfeer is sportief en doelgericht, maar je merkt meteen dat de basis een betaalbare stadswagen is. Het plastic is hard, de knoppen zijn ouderwets en de afwerking is niet op het niveau van een premiummerk, maar dat hoort erbij in deze klasse.

Op basis van de specificaties is de F595 een auto die je vooral in de bochten moet rijden. Met 165 pk en 230 Nm over de voorwielen is hij niet overdreven krachtig, maar het onderstel is duidelijk afgesteld voor bochtenwerk. De Fiat 500 heeft altijd al een speels onderstel gehad, en Abarth heeft dat aangescherpt met een strakkere vering en een grotere rolweerstand. Verwacht geen wonderen: de achteras is nog steeds een torsiebalk, maar met dit gewicht en deze afmetingen voelt hij vermoedelijk wendbaar en levendig aan.

De besturing is elektrisch en biedt weinig feedback, maar is wel direct en nauwkeurig. In de stad is de auto makkelijk te manoeuvreren vanwege zijn kleine formaat, maar op de snelweg is hij minder stabiel dan een grotere auto. De remmen zijn krachtig genoeg voor dit gewicht, maar bij langdurig hard rijden kunnen ze vermoedelijk oververhit raken, gezien de sportieve ambities. Het is geen tracktool, maar een auto die je elke dag laat glimlachen zonder dat je je rijbewijs in gevaar brengt.

De 1.4 T-Jet is een oude bekende van Fiat en Abarth, en dat is zowel een zegen als een vloek. Het blok is robuust en heeft een karakteristiek geluid, zeker met de optionele record-modus die het uitlaatgeluid versterkt. Met 165 pk en 230 Nm is hij niet de sterkste in zijn klasse, maar het koppel ligt laag in het toerengebied, waardoor hij vlot aanvoelt in het dagelijks verkeer. De acceleratie van 0-100 in 7,3 seconden is respectabel, maar niet meer dan dat; veel moderne gezinsauto's doen het beter.

De handgeschakelde zesversnellingsbak is een genot om te gebruiken, met een korte en precieze schakelweg. Het is een van de weinige auto's in dit segment die nog met een handbak wordt geleverd, en dat is een groot pluspunt voor liefhebbers. De topsnelheid van 217 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, maar je zult er zelden gebruik van maken. Het verbruik is met dit vermogen en dit gewicht redelijk, maar je zult het nooit halen als je het geluid van de uitlaat wilt horen.

Comfort is niet het sterkste punt van de F595 Abarth. De vering is aan de stugge kant, wat zorgt voor een directe wegligging maar ook voor een harde rit over Nederlandse drempels. De stoelen bieden goede steun, maar zijn niet gemaakt voor lange ritten; na een uur beginnen ze te vervelen. De geluidsisolatie is matig: je hoort veel wind- en bandengeluid, en het uitlaatgeluid is altijd aanwezig. Dat is deels de charme, maar het kan vermoeiend zijn op de snelweg.

In de stad is de auto verrassend comfortabel door zijn kleine formaat en lichte besturing. Parkeren is een eitje en de auto is wendbaar in smalle straatjes. Op de snelweg ligt hij stabiel, maar je moet wennen aan het lawaai en de relatief korte wielbasis die hem gevoelig maakt voor zijwind. Het is geen auto voor lange reizen, maar voor korte ritten en woon-werkverkeer is hij prima te doen, mits je het karakter waardeert.

Het interieur van de F595 Abarth is een mix van ouderwetse eenvoud en sportieve accenten. De basis is hetzelfde als dat van de Fiat 500, wat betekent dat je veel hard plastic en eenvoudige bedieningselementen krijgt. Maar Abarth heeft er het beste van gemaakt met een mooi stuurwiel, een sportieve instrumentencluster en aluminium pedalen. Het infotainmentsysteem is klein en ouderwets, met een scherm dat niet groter is dan een dubbelzijdig zakdoekje. Het werkt, maar het voelt gedateerd aan in een tijd waarin alles groot en digitaal is.

De ergonomie is redelijk, maar het interieur is duidelijk ontworpen voor twee personen. De achterbank is niet meer dan een noodoplossing, en de kofferbak is klein. De knoppen zijn groot en duidelijk, maar er zijn er veel, en sommige zitten op onlogische plaatsen. Het is geen interieur dat indruk maakt met luxe, maar het heeft wel karakter. Je zit laag en sportief, en dat is wat telt in een auto als deze.

De F595 Abarth is geen praktische auto, en dat moet je ook niet verwachten. De achterbank is alleen geschikt voor kinderen of voor de boodschappen die je niet in de kofferbak kwijt kunt. De kofferbak is met 185 liter klein, maar voor een stadsauto is dat normaal. Het instappen is laag en vergt wat bukken, maar eenmaal binnen zit je prima. Het zicht rondom is goed door de grote ramen, al is de achterruit klein en de C-stijl dik.

Parkeren is een van de grootste voordelen: met een lengte van ongeveer 3,6 meter past hij overal in, en de parkeersensoren zijn optioneel maar wel handig. De auto is niet gemaakt voor gezinsuitbreiding of grote vakanties, maar voor stadsbewoners en liefhebbers die af en toe een weekendtas meenemen, is het prima. Het is een auto die je neemt omdat je hem leuk vindt, niet omdat hij praktisch is.

De technologie in de F595 Abarth is niet bepaald state-of-the-art. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een oud systeem van Fiat, met een klein scherm dat traag reageert en geen moderne functies zoals draadloze Apple CarPlay of Android Auto heeft. Er is wel Bluetooth en een USB-aansluiting, maar dat is het dan wel. De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot het absolute minimum: er is geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistent, alleen een snelheidsbegrenzer en een vermoeidheidsdetectie, die vaak niet meer is dan een afgeleide van de rijtijd.

Wat betreft connected functies moet je het stellen met een simpele app die je voertuigstatus toont, maar die is niet indrukwekkend. Het is duidelijk dat Abarth zich richt op het rijplezier, niet op technologie. Voor sommigen is dat een pluspunt: geen overdaad aan piepjes en waarschuwingen, gewoon rijden. Maar wie moderne verwachtingen heeft, zal teleurgesteld zijn. Het is een bewuste keuze, maar wel een die de auto gedateerd maakt in deze tijd.

Het officiële verbruik van de F595 Abarth is niet opgegeven in de specificaties, maar op basis van het vermogen en gewicht kun je een reëel verbruik verwachten van rond de 7 tot 8 liter per 100 km. In de praktijk zal dat hoger liggen als je het uitlaatgeluid wilt horen. De CO2-uitstoot is ook niet gespecificeerd, maar voor een benzineauto van dit formaat en vermogen ligt die vermoedelijk rond de 150-160 g/km. Dat betekent dat je in Nederland flink wat wegenbelasting betaalt, en in België ook.

De prijs van de F595 Abarth ligt aan de hoge kant voor een auto van dit formaat, maar je betaalt voor het merk en het rijplezier. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar Abarth-onderdelen zijn duurder dan gewone Fiat-onderdelen. De banden zijn klein, maar de sportieve uitvoering vereist goede banden, die niet goedkoop zijn. De verzekering is ook hoger dan voor een normale 500. Kortom, het is geen goedkope auto om te bezitten, maar de glimlach die hij oplevert is misschien het geld waard.