Fiat Palio: een vergeten kans die vooral op karakter moet scoren

De Fiat Palio is geen auto die je in je dromen achtervolgt. Het is een kleine, hoog gebouwde hatchback die vooral functioneel oogt. Met een lengte van 3,87 meter valt hij in dezelfde klasse als de oude Punto, maar dan met een eigenzinnige, wat hoekige uitstraling die in 2011 al gedateerd aanvoelde. Toch heeft hij iets eerlijks: geen neppe chroomstrips of nep-luchtroosters, gewoon een auto die zijn werk wil doen.

De proporties zijn een beetje topzwaar, mede door de hoge daklijn. Dat komt de hoofdruimte ten goede, maar het maakt de Palio ook wat log. De 1.6-uitvoering staat op gewone stalen wielen met wieldoppen, wat het beeld compleet maakt. Het is geen auto waar je trots naast gaat staan, maar wel een die een zekere nuchterheid uitstraalt. Het interieur oogt van buiten al sober, en dat beeld wordt binnenin bevestigd.

De cijfers voorspellen niet veel goeds voor de rijdynamiek. Met 115 pk en een koppel van 159 Nm is de 1.6-motor in deze klasse niet eens slecht, maar het gewicht en de afstelling doen vermoedelijk veel teniet. De acceleratie van 0-100 km/u in 9,9 seconden is voor deze auto redelijk, maar de topsnelheid van 190 km/u haal je waarschijnlijk alleen met een stevige wind in de rug. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, niet op sportiviteit, dus verwacht geen bochtenpret.

De besturing is waarschijnlijk licht en niet erg communicatief, zoals we van Fiat uit die periode gewend zijn. In de stad is dat prima, maar op de snelweg moet je vermoedelijk regelmatig corrigeren. De remmen zijn waarschijnlijk voldoende, maar niets bijzonders. De Palio is een auto die je vooral rustig moet rijden; het is geen auto die uitnodigt tot vlot rijden, en dat is misschien maar goed ook.

De 1.4-liter Fire met 85 pk is de basis en die is vooral zuinig, maar traag. Met 0-100 km/u ruim boven de 12 seconden moet je geduld hebben. De 1.6-liter met 115 pk is de beste keuze voor wie wat meer vermogen wil, maar het verschil is minder groot dan de cijfers doen vermoeden. Het koppel van 159 Nm ligt laag in het toerengebied, dus je moet vaak schakelen om de motor op snelheid te houden. De handgeschakelde vijfversnellingsbak is waarschijnlijk het prettigst; de Dualogic-versnellingsbak is een halfautomaat die vaak traag en schokkerig schakelt.

De topsnelheid van 190 km/u is voor deze klasse prima, maar de acceleratie van 9,9 seconden is niet bijzonder. In vergelijking met concurrenten zoals de Dacia Lodgy of Chevrolet Aveo, die allebei rond de 116 pk zitten, presteert de Palio vergelijkbaar of zelfs iets beter. Toch voelt hij vermoedelijk minder levendig aan door de afstelling van de motor en de transmissie. De motor is wel robuust en eenvoudig van techniek, wat de onderhoudskosten laag houdt.

De Palio is ontworpen als een praktische auto, dus het comfort is waarschijnlijk redelijk, maar niet geweldig. De stoelen zijn vermoedelijk zacht en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor een lange rit zijn ze misschien prima. De vering is waarschijnlijk aan de zachte kant, wat hobbels goed absorbeert maar in bochten zorgt voor overhellen. Op de snelweg is het geluidsniveau vermoedelijk hoog, vooral windgeruis rond de hoge daklijst.

In de stad is de Palio vermoedelijk prima, met een licht stuur en een klein formaat dat makkelijk parkeert. De hoge instap is handig voor ouderen of mensen met een slechte rug. Maar op lange ritten moet je niet te veel comfort verwachten; de stoelen hebben weinig verstelmogelijkheden en de achterbank is waarschijnlijk te vlak en te kort. Het is een auto voor korte afstanden, niet voor een vakantie met het hele gezin.

Het interieur van de Palio is een schoolvoorbeeld van budgetdesign. Harde plastics, eenvoudige bediening en een ontwerp dat al bij introductie gedateerd was. De materialen zijn goed voor de prijs, maar het geheel oogt goedkoop. De knoppen en schakelaars zijn functioneel en logisch geplaatst, maar voelen goedkoop aan. Het stuurwiel is te groot en de zitpositie is hoog, wat bij een kleine auto niet ongebruikelijk is.

De ergonomie is redelijk, maar er zijn weinig opbergvakken. De dashboardindeling is simpel, met een klassiek instrumentarium dat goed afleesbaar is. Het infotainment is niet meer dan een eenvoudige radio met een AUX-ingang, wat in 2011 al niet veel was. De afwerking is wisselend; de kieren zijn niet overal even gelijk, maar er zijn geen grote kwaliteitsproblemen te verwachten. Het is een interieur dat je niet stoort, maar ook niet uitnodigt om lang te blijven zitten.

De kofferruimte van 280 liter is een van de grootste minpunten. In deze klasse is dat aan de kleine kant, en concurrenten zoals de Dacia Lodgy bieden veel meer ruimte voor hetzelfde geld. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak, en de opening is klein. Met een lengte van 3,87 meter is de Palio wel makkelijk te parkeren, maar dat gaat ten koste van de binnenruimte.

De achterbank is krap voor volwassenen, met weinig beenruimte en een hoge vloer. De instap is redelijk, maar het dak loopt schuin af, waardoor je je hoofd moet buigen. Het zicht rondom is redelijk door de hoge ramen, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht schuin achter. Parkeren gaat makkelijk door het kleine formaat, maar de achteruitrijcamera ontbreekt en de achteruitsensor was in die tijd een optie. Het is een auto die vooral geschikt is voor stadsgebruik, niet voor lange reizen met veel bagage.

De Palio is technologisch niet meer dan een eenvoudige auto uit het begin van deze eeuw. Er is geen modern infotainment, geen smartphone-integratie, geen rijassistentiesystemen. De basisveiligheid is aanwezig, zoals ABS en airbags, maar dat was in 2011 al standaard. ESP was optioneel of niet eens leverbaar, wat een groot gemis is voor een auto die zo hoog en smal is.

Het enige technische hoogtepunt is misschien de Dualogic-transmissie, een halfautomaat die al in de jaren 2000 bestond. Die schakelt traag en is niet aan te raden. De 1.4-motor heeft een start-stopsysteem, maar dat is in deze auto waarschijnlijk meer een kostenbesparing dan een milieumaatregel. Kortom: als je moderne technologie verwacht, moet je ergens anders kijken. De Palio is een auto die je koopt voor het rijden, niet voor de gadgets.

Het officiële verbruik van de 1.4-motor is waarschijnlijk rond de 1 op 15, maar in de praktijk zul je met de 1.6 eerder rond de 1 op 12 uitkomen. Dat is niet zuinig voor een kleine benzineauto, zeker in vergelijking met moderne concurrenten. De CO2-uitstoot is waarschijnlijk hoog, wat betekent dat je veel wegenbelasting betaalt in Nederland (als je hem daar importeert), maar in België is dat minder relevant.

De prijs van de Palio is laag, maar de restwaarde is ook laag. Onderhoud is goedkoop omdat de techniek eenvoudig is, maar je moet wel rekening houden met roestgevoeligheid bij oudere exemplaren. Banden zijn goedkoop, maar het rijgedrag is niet sportief genoeg om dure banden te rechtvaardigen. Al met al is de Palio een goedkope auto om te bezitten, maar niet de zuinigste of meest praktische. Voor hetzelfde geld krijg je bij een Dacia meer auto.